NAGREKLAMO ANG MATAPOBRENG CUSTOMER SA RESTAURANT DAHIL MAY LANGAW DAW SA KANYANG SOUP PERO NAMULA SIYA SA HIYA NANG SABIHIN NG WAITER NA HINDI LANGAW YUN

NAGREKLAMO ANG MATAPOBRENG CUSTOMER SA RESTAURANT DAHIL MAY LANGAW DAW SA KANYANG SOUP PERO NAMULA SIYA SA HIYA NANG SABIHIN NG WAITER NA HINDI LANGAW YUN

Tanghaling tapat sa “Le Bistro Elegante,” isang sikat at mamahaling restaurant sa BGC. Puno ang lugar ng mga businessmen at socialites na nag-eenjoy sa kanilang tahimik na tanghalian. Ngunit ang kapayapaan ng lahat ay binasag ng pagpasok ni Tiffany, isang babaeng nag-aastang “Donya” at influencer-wannabe.

Naka-suot si Tiffany ng matingkad na pulang dress, puno ng alahas ang leeg at braso, at ang kanyang makeup ay sobrang kapal. Pero ang pinaka-agaw pansin sa kanya ay ang kanyang Fake Eyelashes. Sobrang haba at kapal nito na para bang may dalawang gagamba na nakadikit sa kanyang mga talukap. Sa bawat kurap niya, ramdam mo ang hangin.

“Waiter! I want the best table!” sigaw ni Tiffany habang pumapalakpak, kahit na nasa harap naman niya ang receptionist.

Dinala siya sa isang mesa malapit sa Open Kitchen. Sinadya ito ni Tiffany. Ang target kasi niya ay si Chef Marco, ang gwapo at maskuladong Head Chef na kitang-kita mula sa dining area.

Pagkaupo pa lang, nagsimula na ang “Oplan: Akidin si Chef.”

Umorder si Tiffany ng Creamy Pumpkin Soup at Steak. Pero habang naghihintay, hindi sa menu nakatingin si Tiffany kundi kay Chef Marco. Tuwing lilingon ang Chef sa direksyon ng mga kumakain, todo ang pa-cute ni Tiffany.

Kurap dito.
Kindat doon.
Flutter ng eyelashes.
Hawi ng buhok.

Para siyang sinasapian ng masamang espirito sa sobrang likot ng mata. Gusto niyang mapansin siya ng Chef. Ang hindi niya alam, ang pandikit o glue ng kanyang fake lashes ay hindi waterproof at medyo lumuluwag na dahil sa init ng soup na parating at sa sobrang dalas ng pagkurap niya.

Dumating ang kanyang order. Inilapag ng waiter na si Jelo ang mainit na Pumpkin Soup.

“Enjoy your meal, Ma’am,” magalang na sabi ni Jelo.

“Whatever,” irap ni Tiffany. “Ang tagal niyo ha. Gutom na ako.”

Humarap ulit si Tiffany sa kusina. Nakita niyang lumingon si Chef Marco. Ito na ang chance! Ibinigay ni Tiffany ang kanyang best seductive wink. Isang madiin at malakas na kindat.

PLOK.

May naramdaman siyang magaan sa kanyang kanang mata. Pero dahil gutom at focus sa pagpapapansin, hindi niya ito pinansin. Sumubo siya ng soup.

Pagkatingin niya sa mangkok, nanlaki ang kanyang (natitirang) mata.

Sa gitna ng kulay kahel na Pumpkin Soup, may lumulutang na itim, mabalahibo, at nakakadiring bagay!

“AHHHHHHH!!!!”

Tumili si Tiffany nang napakalakas. Natahimik ang buong restaurant. Nabitawan ng ibang customer ang kanilang tinidor.

“YUUUUUCK! KADIRIIII!” sigaw ni Tiffany habang tumatayo at nandidiring tinuturo ang soup. “WAITER! MANAGER! PUMUNTA KAYO DITO NGAYON DIN!”

Mabilis na lumapit si Jelo, kasama ang Manager.

“Ano pong problema, Ma’am?” kabadong tanong ni Jelo.

“ANONG PROBLEMA?! BULAG KA BA?!” bulyaw ni Tiffany. Dinuro-duro niya si Jelo sa mukha. “Tignan mo ’yang soup niyo! May higanteng LANGAW! O baka ipis ’yan?! Ang dumi-dumi ng restaurant niyo! Ang mahal-mahal ng bayad ko tapos papakainin niyo ako ng insekto?!”

Lumapit ang ibang customers para maki-usisyoso. Nandidiri sila. Sira na ang reputasyon ng restaurant.

Page: SAY – Story Around You | Original story.

“Ma’am, impossible po ’yan,” depensa ng Manager. “Malinis po ang kusina namin.”

“Wag mo akong lokohin!” sigaw ni Tiffany. “Tignan mo! Ang laki oh! Mabalahibo pa! I will post this on social media! Ipapasarado ko kayo! Tatawagin ko ang lawyer ko!”

Kumuha si Tiffany ng kutsara at padabog na sinalok ang “insekto” mula sa soup para ipakita sa lahat. Itinaas niya ito.

“SEE?! SEE?!” sigaw niya sa mga tao. “Kadiri! May paa pa!”

Lumapit si Jelo at tinitigang mabuti ang nasa kutsara. Kumunot ang noo ng waiter. Tumingin siya sa mukha ni Tiffany. Tumingin ulit sa kutsara. At napangiti nang palihim.

“Ma’am…” mahinahong sabi ni Jelo, pero rinig ng mga nasa kabilang mesa. “Pwede po bang… tumingin kayo sa salamin?”

“Anong salamin?! Huwag mo akong ibahin ng usapan!”

“Kasi po Ma’am,” turo ni Jelo sa kutsara. “Hindi po ’yan langaw. At hindi rin po ’yan ipis.”

Kumuha ng tissue si Jelo at kinuha ang itim na bagay.

“Ito po ay… ang inyong False Eyelashes.”

Natigilan si Tiffany. “Ha?”

“Opo Ma’am,” paliwanag ni Jelo, na may halong sarcasm pero magalang pa rin. “Yan po yung suot niyo kanina sa kanang mata. Nalaglag po siguro dahil kanina pa kayo kurap nang kurap at kindat nang kindat kay Chef Marco doon sa kitchen. Baka po napagod yung glue sa kaka-wink niyo kaya bumitaw at nahulog sa soup niyo nung yumuko kayo.”

Napahawak si Tiffany sa kanyang kanang mata.

Wala ngang balahibo. Kalbo.

Hinawakan niya ang kaliwa.

Meron. Makapal.

Mukha siyang cyclops na ewan. Isang mata ay “glamorous,” ang isa ay “plain jane.”

Tumingin ang mga customers sa kutsara. Nakita nila na hindi ito insekto. Isa nga itong plastic na pilikmata na may glue residue pa.

Nagkaroon ng katahimikan ng dalawang segundo.

At biglang…

HAHAHAHAHAHA!

Humagalpak ng tawa ang buong restaurant!

“Langaw daw! Pilikmata naman pala niya!” sigaw ng isang lalaki sa kabilang table.

“Grabe, nahulog sa kakaharot!” sabi naman ng isang ale.

“Landi pa more ate! Ayan tuloy nabulag!”

Nagpalakpakan ang mga tao. Slow clap para sa kahihiyan ni Tiffany.

Maging si Chef Marco na nasa kusina ay nakikitawa na rin habang hawak ang sandok.

Namula si Tiffany. Mula leeg hanggang noo, kulay kamatis siya. Gusto niyang lamunin ng lupa. Ang pagtataray niya, ang pagbabanta niya ng demanda, at ang pagpapa-cute niya—lahat sumabog sa mukha niya.

“I… I…” wala siyang masabi.

“Gusto niyo po ba Ma’am, hugasan ko ’to para maidikit niyo ulit?” inosenteng tanong ni Jelo habang hawak ang pilikmata.

Hindi na sumagot si Tiffany. Hinablot niya ang kanyang bag, tinakpan ang kanyang mukha (lalo na ang kalbong mata), at kumaripas ng takbo palabas ng restaurant habang hinahabol siya ng tawanan ng mga tao.

Mula noon, naging alamat sa Le Bistro Elegante ang kwento ng “Babaeng may Langaw sa Mata.” At natutunan ni Tiffany ang leksyon: Bago mag-reklamo at mag-inarte, siguraduhin munang ang dumi na nakikita mo ay hindi nanggaling sa sarili mong mukha. At higit sa lahat, waterproof glue ang gamitin kung balak mang-akit ng Chef.