ISANG ORDINARYONG DELIVERY RIDER MULA SA MAYNILA NA HINDI INASAHAN ANG KANYANG MATUTUKLASAN SA ISANG BAHAY KUNG SAAN ANG ISANG SIMPLENG PARSEL NA MAY MALAKING HALAGA AY MAGDADALA SA KANYA SA ISANG NAKAKAIYAK NA EKSENA NA MAGPAPATUNAY KUNG GAANO KAMAHAL NG ISANG KAPATID ANG KANYANG PAMILYA

ISANG ORDINARYONG DELIVERY RIDER MULA SA MAYNILA NA HINDI INASAHAN ANG KANYANG MATUTUKLASAN SA ISANG BAHAY KUNG SAAN ANG ISANG SIMPLENG PARSEL NA MAY MALAKING HALAGA AY MAGDADALA SA KANYA SA ISANG NAKAKAIYAK NA EKSENA NA MAGPAPATUNAY KUNG GAANO KAMAHAL NG ISANG KAPATID ANG KANYANG PAMILYA

Tirik ang araw sa kahabaan ng EDSA habang binabagtas ni Mateo ang sobrang masikip na trapiko sakay ng kanyang kalawanging motorsiklo.

Patak-patak ang pawis na tumutulo papunta sa kanyang mga mata, ngunit wala siyang pakialam sa init.

Para sa isang ordinaryong delivery rider na tulad niya, ang bawat parcel na maihahatid ay nangangahulugan ng pandagdag na halaga sa gastusin araw-araw.

Mahirap ang buhay sa Pilipinas lalo na sa panahon ngayon.

Bukod sa sariling pangangailangan sa araw-araw, mayroon siyang isang lihim na pinagkakagastusan na hindi maaaring malaman ng sinuman.

Limang taon na ang nakalipas mula nang mag-away sila ng kanyang nakababatang kapatid na si Maya.

Umalis si Maya sa inuupahang bahay at nanumpa na hindi na hihingi ng tulong.

Pilit na pinatitigil ni Mateo si Maya sa nursing dahil sa hirap ng buhay.

Lumayas ito, naging working student, at lumipat sa malayong Antipolo.

Sa tuwing naiisip ni Mateo ang nakaraan, bumabalik ang lungkot sa kanyang puso.

Naaalala niya ang mga gabing umiiyak si Maya habang nagbabasa ng makapal na libro sa ilalim ng aandap-andap na ilaw ng kanilang munting tahanan.

Pangarap talaga nitong maging isang magaling na nars upang makatulong sa mga maysakit na mahihirap, lalo na matapos mamatay ang kanilang ina sa sakit na tuberculosis dahil walang pambili ng gamot.

Ang pangarap na iyon ang naging dahilan kung bakit pilit siyang gumawa ng paraan kahit na alam niyang magagalit ito sa kanya.

Hindi niya pwedeng hayaang masira ang kinabukasan nito.

Ngunit hindi matitiis ni Mateo ang kapatid.

Nang malaman niyang nahihirapan na si Maya sa review center, gumawa siya ng pekeng foundation account sa social media.

Nagpanggap siyang charity na nagbibigay ng financial assistance.

Walang alam si Maya na ang buwanang padala mula sa foundation ay nanggagaling sa dugo at pagpupuyat ni Mateo.

Ngayong araw, may kakaibang delivery si Mateo.

Isang malaking kahon na naka-address sa Antipolo.

Ang nakapagtataka ay ang tatanggap: Maya Santos.

Ang sarili niyang kapatid.

Ang parcel ay nagkakahalaga ng sampung libong piso para sa Cash on Delivery.

Saan kukuha ng pera ang kapatid niya?

Puno ng kaba ang kanyang dibdib.

Nang makarating siya sa tapat ng maliit na apartment, bumilis ang tibok ng puso niya.

Dahan-dahan siyang bumaba sa motor, kinuha ang kahon, at lumapit sa gate.

Nag-alinlangan pa siyang pindutin ang doorbell.

Ano ang sasabihin niya?

Baka isipin nito na sinusundan niya ito.

Pinindot niya ang switch.

Ding-dong.

Page: SAY – Story Around You | Original story

Bumukas ang pinto at lumabas si Maya.

Nanlaki ang mata nito nang makita ang rider.

“Kuya?” bulalas nito.

Nanuyo ang lalamunan ni Mateo, at gusto niya sanang magpanggap na wrong delivery para makatakas.

“Ah… Maya. May delivery ka. COD. Sampung libo,” mabilis na sabi niya, iniiwas ang tingin dahil sa hiya.

Inasahan niyang magsusungit ito o ipapakansela ang order nang tuluyan.

Sa halip na magalit, napangiti si Maya.

Dali-daling pumasok sa loob at pagbalik ay may bitbit na sobre.

Iniabot kay Mateo ang pera.

“Bayad ko, Kuya,” nakangiting sabi nito.

Nalito si Mateo.

“Maya, saan ka kumuha ng pera? Baka kung ano na ang pinapasok mo!” sunod-sunod na tanong niya, nakalimutan ang kanilang hidwaan.

Tumawa nang malakas si Maya, nakita ang kaba ng kuya niya, at binuksan ang gate.

“Kuya, buksan mo ang kahon,” utos nito.

Ibinaba ni Mateo ang kahon sa lamesa at pinunit ang tape.

Nang bumukas ang kahon, tumambad ang isang mamahaling helmet, jacket, at sapatos.

Sa ibabaw, may isang nakakuadradong papel.

Kinuha ito ni Mateo.

Isa itong kopya ng lisensya mula sa PRC.

Registered Nurse na ang kapatid.

“Pumasa ako, Kuya. At natanggap ako sa ospital. Ang pinambili ko niyan ay advance galing sa una kong sahod,” paliwanag ni Maya habang namumuo ang mga luha.

Hindi maintindihan ni Mateo.

“Para saan ‘tong mga gamit?” tanong niya.

Lumapit si Maya at niyakap ng mahigpit ang kapatid, isang yakap na limang taon nilang hindi naranasan.

Isang yakap na puno ng pasasalamat.

“Para sayo ‘yan, Kuya. Matagal ko nang alam na ikaw ang palaging nasa likod ng foundation na tumulong sa akin buwan-buwan. Nakita ko ang buong pangalan mo sa isang naiwang resibo dati. Hindi ko lang sinabi dahil alam kong ayaw mong malaman ko ang iyong napakalaking lihim at sakripisyo,” umiiyak na sambit ni Maya habang mahigpit na nakakapit sa damit niya.

Parang gumuho ang mundo ni Mateo ngunit sa pinakamasayang paraan.

Ang tulong na pilit inilihim niya ay matagal na palang nabuking ng kapatid, at ito mismo ang naging tulay upang tuluyang ibalik ang nawasak nilang pamilya.