SINUBUKANG SUHULAN NG ISANG MOTORSIKLO RIDER ANG ENFORCER NA HUMULI SA KANYA SA EDSA DAHIL WALA SIYANG HELMET, PERO NAMUTLA SIYA NANG TANGGALIN NG ENFORCER ANG SHADES NITO AT NAMUKAAN NIYA
Alas-tres ng hapon sa gitna ng EDSA. Napakainit. Ang aspalto ay parang naglalabas ng usok. Pero para kay Jeric, isang 21-anyos na feeling heartthrob, hindi hadlang ang init para pumorma.
Sakay ng kanyang modified na motorsiklo na maingay ang tambutso, humaharurot si Jeric. Wala siyang suot na helmet. Bakit? Kasi sayang naman ang pomade at ang hairstyle niyang inabot ng tatlong oras para ayusin.
“Takbong pogi lang,” bulong ni Jeric sa sarili habang sumisingit sa mga bus. Tinitignan niya ang sarili sa side mirror ng mga kotse. “Ang gwapo mo talaga, Jeric.”
Pagdating sa may kanto ng Cubao, biglang…
PRRRRRRRRT!
Isang malakas na pito ang umalingawngaw.
Mula sa gilid ng poste, lumabas ang isang dambuhalang Traffic Enforcer. Naka-uniporme ng asul, may reflectorized vest, at naka-aviator shades. Ang braso nito ay kasing-laki ng hita ni Jeric.
Pinara si Jeric. “Gilid! Lisensya!” sigaw ng Enforcer. Ang boses, parang kulog.
Napakamot ng ulo si Jeric. “Bad trip,” isip niya. Pero sanay na siya sa ganito. “Dinadaan lang ‘yan sa diskarte,” sabi niya sa sarili. “Papadaanin ko sa charm at konting padulas.”
Ipinarada ni Jeric ang motor sa gilid. Bumaba siya nang may swag. Inayos ang kwelyo ng polo shirt.
“Good afternoon, Chief!” bati ni Jeric sabay ngiti nang nakakaloko. “Pasensya na po, naiwan ko yung helmet ko sa bahay. Ang init kasi eh, baka ma-haggard tayo.”
Hindi sumagot ang Enforcer. Seryoso lang itong nakatingin sa kanya (pero hindi kita ang mata dahil sa shades). Nakalahad lang ang kamay, hinihingi ang lisensya.
Kinuha ni Jeric ang wallet niya. Dahan-dahan niyang inilabas ang lisensya, pero sa ilalim nito, may naka-ipit na Isang Libong Piso (kulay asul). Sinadya niyang ilawit ang pera.
“Chief,” bulong ni Jeric, sabay kindat. “Baka naman pwedeng pag-usapan na lang natin ‘to? Mainit eh. Baka nauuhaw kayo? Pang-merienda o pang-kape lang. Ayusin na natin, brother to brother.”
Iniaabot ni Jeric ang lisensya na may “palaman” na pera. “Sige na Boss, kayo na bahala dyan. May date kasi ako eh.”
Dahan-dahang kinuha ng Enforcer ang lisensya. Tinignan ang pera. Tapos, tumingin kay Jeric.
Unti-unting inalis ng Enforcer ang kanyang shades.
Sa ilalim ng salamin, tumambad ang isang pamilyar na pares ng mata. Matang matalas, makapal ang kilay, at may pilat sa gilid. Ang mukha ng isang retiradong sundalo na ngayon ay terror na Enforcer.
Nanlaki ang mata ni Jeric.
Ang Enforcer ay walang iba kundi si Mang Dante.
Ang tatay ng girlfriend niyang si Sheila.
Ang tatay na laging sinasabi ni Sheila na: “Huwag kang magpapakita kay Papa, kakainin ka nun nang buhay kasi ayaw niya sa mga rider na bolero.”
Ang tatay na limang buwan na niyang iniiwasang makita sa tuwing sinusundo niya si Sheila.
“T-Tito Dante?!” sigaw ni Jeric. Pumiyok ang boses niya.
Page: SAY – Story Around You | Original story.
Biglang namutla si Jeric. Yung swag niya kanina, nawala. Yung cool kid aura niya, naging basang sisiw. Naramdaman niyang nanghina ang tuhod niya.
“Anong sabi mo?” seryosong tanong ni Mang Dante. “Pang-merienda? Susuhulan mo ako?”
“H-Hindi po! Hindi po Tito!” mabilis na bawi ni Jeric. Mabilis pa sa alas-kwatro niyang hinablot ang pera pabalik sa wallet. “Ano po… ahm… Ipapabaryahan ko lang po sana! Ido-donate ko po sana sa MMDA Charity Fund! Opo! Mahilig po ako tumulong sa kapwa!”
Tinignan siya ni Mang Dante mula ulo hanggang paa. “Walang helmet. Naka-tsinelas. Maingay ang tambutso. Tapos Attempted Bribery sa opisyal. At ikaw ang boyfriend ng anak ko?”
“Opo… ay este! Hindi po! Opo!” hindi malaman ni Jeric ang isasagot. Sa sobrang taranta, bigla niyang kinuha ang kamay ni Mang Dante.
“Mano po, Tito! God bless you po!”
Nagmano si Jeric sa gitna ng EDSA. Yung noo niya, idiniin niya sa kamay ng enforcer.
“Anong ginagawa mo?” tanong ni Mang Dante, pero hindi tinanggal ang kamay.
“Nagbibigay-galang lang po sa future father-in-law!” sagot ni Jeric na nanginginig ang ngiti. “Tito, ticketan niyo na po ako! Please! Deserve ko po ito! Kahit impound niyo na po ang motor ko, okay lang! Kahit ipakulong niyo ako, okay lang! Basta huwag niyo lang po sabihin kay Sheila na sinubukan ko kayong suhulan!”
Napailing si Mang Dante. Inilabas niya ang ticket booklet.
“Akina ang lisensya mo. Hindi kita iimpound, pero tuturuan kita ng leksyon,” sabi ni Mang Dante habang nagsusulat.
“Opo Tito! Sulatan niyo po lahat! Driving without helmet, driving with excessive pogi problems, lahat po!” sunod-sunuran si Jeric. Para siyang maamong tupa na naghihintay ng blessing.
Inabot ni Mang Dante ang ticket kay Jeric. Ang multa: P5,000 total violations.
“Salamat po, Tito! Ang bait niyo po talaga!” sabi ni Jeric habang tinatanggap ang ticket na parang diploma.
“Umuwi ka na. Mag-helmet ka,” utos ni Mang Dante. “At kapag nakita kitang nagmamaneho ulit nang ganyan, hindi lang ticket ang aabutin mo. Ipapagupit ko ‘yang buhok mo na parang bunot.”
“Opo Tito! Opo!”
Mabilis na nagsuot ng helmet si Jeric (na nasa compartment pala niya at ayaw lang suotin kanina). Pinaandar niya ang motor at umalis nang dahan-dahan. 20kph lang ang takbo, napaka-disiplinado.
Pag-alis ni Jeric, kinuha ni Mang Dante ang cellphone niya at nag-text kay Sheila.
“Anak, nahuli ko boyfriend mo. Sinuhulan ako ng 1k. Hiwalayan mo na, kuripot. Dapat 5k man lang.”
Mula noon, tuwing dadaan si Jeric sa EDSA, nakasuot na siya ng full-face helmet, jacket, sapatos, at knee pads. At tuwing makakakita siya ng Enforcer, nagmamano siya sa hangin—dahil hindi niya alam kung kailan ulit susulpot si Tito Dante para maningil ng “merienda”.