TUWANG-TUWA ANG MGA ANAK NANG MAKITA ANG “SOLD” SIGN SA GATE NG HACIENDA NG MGA MAGULANG NILA SA PROBINSYA. AKALA NILA AY MAKAKA-HATI NA SILA SA MILYONES NA PINAGBENTAHAN KAYA NAG-UNAHAN SILANG UMUWI PARA KUNIN ANG MANA NILA. PERO NAMUTLA SILA NANG IABOT NG TATAY ANG CHEQUE
Nag-trending sa Facebook ang litrato ng Hacienda Villareal sa Batangas. May malaking tarpaulin sa gate: “PROPERTY SOLD.”
Agad na nagtawagan ang tatlong magkakapatid na nasa Maynila: sina Rico, Maricar, at Benjo.
“Kuya Rico!” sigaw ni Maricar sa telepono. “Nakita mo ba?! Binenta na nina Mama at Papa ang Hacienda! Balita ko P80 Million daw ang bentahan!”
“Yes!” tuwang-tuwang sagot ni Rico. “Sa wakas! Makakabili na ako ng bagong condo! Umuwi tayo agad bukas! Baka itago nila ang share natin!”
“Ako bibili ng Sports Car!” hirit naman ni Benjo.
Kinabukasan, madaling-araw pa lang, humarurot na ang magkakapatid pauwi ng probinsya. Dati, tuwing Pasko o Birthday ng magulang nila, lagi silang “busy”. Pero ngayon, kahit leave without pay, ginawa nila makuha lang ang pera.
Pagdating sa Hacienda, nakita nila ang mga magulang nilang sina Don Arsenio at Doña Delia na nag-iimpake na ng gamit. Simple lang ang suot ng mga ito.
“Pa! Ma!” sigaw ni Rico sabay yakap na pilit. “Nabalitaan namin binenta niyo na daw ang lupa! Bakit hindi niyo sinabi sa amin? Para natulungan namin kayo sa negotiation!”
“Oo nga Ma,” dagdag ni Maricar. “Siyanga pala, nasaan na po yung pera? Kasi may mga investments na kaming inihanda ni Benjo para lumago ang mana namin.”
Nagkatinginan ang matandang mag-asawa. Kalmado lang si Don Arsenio.
“Buti naman at umuwi kayo,” sabi ng Tatay. “Tamang-tama. May inihanda akong Cheque para sa inyong tatlo.”
Nanlaki ang mata ng magkakapatid. Kumislap ang mga mata nila sa tuwa.
Inilabas ni Don Arsenio ang tatlong sobre at iniabot sa kanila.
“Buksan niyo,” utos ng Ama.
Nagmamadaling pinunit ni Rico ang sobre. Inasahan niyang makakakita siya ng check na may 7 figures o milyon.
Pero paghugot niya…
PAY TO THE ORDER OF: RICO VILLAREAL
AMOUNT: FIVE THOUSAND PESOS (P5,000.00)
Natulala si Rico. Tinignan ni Maricar at Benjo ang sa kanila. Tig-P5,000 din.
“Pa?!” sigaw ni Rico. “Anong kalokohan ‘to?! Barya lang ‘to ah! Nasaan ang 80 Million?! Sabi sa balita 80 Million ang benta niyo!”
“Oo nga Pa!” galit na sabi ni Maricar. “Niloloko niyo ba kami?! Anak niyo kami! Karapatan namin ang pera!”
Umiling si Doña Delia. Tumulo ang luha niya, hindi dahil sa galit, kundi sa awa sa mga anak niyang pera lang ang habol.
“Anak…” malumanay na sabi ni Don Arsenio. “Yung limang libo… pamasahe niyo ‘yan pabalik ng Maynila. At pang-meryenda na rin.”
“Ang kapal ng mukha niyo!” bulyaw ni Benjo. “Saan niyo dinala ang pera?!”
Kinuha ni Don Arsenio ang isang Official Receipt at ipinakita sa kanila.
RECEIVED FROM: Spouses Arsenio & Delia Villareal
AMOUNT: EIGHTY MILLION PESOS (P80,000,000.00)
DONATION TO: ST. JUDE HOME FOR THE ORPHANS
Nalaglag ang panga ng tatlong anak.
“D-Donasyon?!” nanginginig na sigaw ni Rico. “Binigay niyo sa ampunan?! Nababaliw na ba kayo?!”
“Oo,” sagot ni Don Arsenio nang madiin. “Dahil noong nakaraang taon… nung na-stroke ang Nanay niyo at na-ICU ako dahil sa COVID… nasaan kayo?”
Natahimik ang magkakapatid.
“Tinawagan ko kayo,” sumbat ng Ama. “Sabi ko, ‘Anak, kailangan namin ng kasama sa ospital’. Anong sagot mo Rico? ‘Busy ako Pa, may meeting.’ Ikaw Maricar? ‘Nasa Boracay ako Pa, poor signal.’ Ikaw Benjo? ‘Wala akong pera pang-uwi.'”
Lumapit si Don Arsenio sa kanila.
“Wala kaming nakasama sa ospital kundi ang mga madre at volunteers galing sa ampunan. Sila ang nagpunas ng dumi namin. Sila ang nagsubo sa amin ng lugaw. Sila ang nagbantay sa amin nung agaw-buhay kami.”
Hinawakan ni Don Arsenio ang kamay ng asawa niya.
“Kaya napagdesisyunan namin… ibebenta namin ang lahat. At ibibigay namin ang pera sa mga taong nagparamdam sa amin na may pamilya pa kami. Sa mga batang ulila na walang magulang, pero marunong magmahal ng matanda.”
“Pero Pa… Pa… sayang naman…” paiyak na sabi ni Maricar.
“Wala nang sayang, anak. Huli na,” sagot ng Ama. “Aalis na kami. Titira na kami sa isang cottage sa tabi ng ampunan. Doon, may mag-aalaga sa amin. Kayo? Matatanda na kayo. Kaya niyo na ‘yan.”
Sumakay ang mag-asawa sa isang simpleng van na sundo ng kumbento.
Iniwan nilang nakatunganga ang tatlong anak sa gitna ng alikabok, hawak ang tig-lilimang libong piso, habang ang Haryendang inakala nilang jackpot ay naging simbolo ng kanilang habambuhay na pagsisisi.