NAG-ASTANG NBA STAR ANG MAYABANG NA DAYO SA LIGA PERO UMUWING PILAY ANG EGO NANG HAMUNIN NG 1-ON-1 NG LOLONG MAGTATAHO NA HINDI MAN LANG NATAPON ANG ARNIBAL SA BALIKAT MATAPOS SIYANG I-ANKLE BREAKER

NAG-ASTANG NBA STAR ANG MAYABANG NA DAYO SA LIGA PERO UMUWING PILAY ANG EGO NANG HAMUNIN NG 1-ON-1 NG LOLONG MAGTATAHO NA HINDI MAN LANG NATAPON ANG ARNIBAL SA BALIKAT MATAPOS SIYANG I-ANKLE BREAKER

Mainit ang laban sa Barangay Dimagiba. Ito ang inter-barangay tune-up game sa pagitan ng home team at ng mga dayo mula sa Uptown Subdivision. Lamang ang mga dayo, at ito ay dahil sa kanilang star player na si Jigs “The King” Valderama.

Si Jigs ay kumpleto sa gear. Naka-LeBron 20s na sapatos, may arm sleeve, headband, knee pads, at mouthguard pa kahit semento lang naman ang court. Bawat shoot niya, may kasamang sigaw at flex ng muscle. Bawat dribble, sobra sa fancy moves.

“Ano ba yan! Wala bang marunong dumepensa sa inyo?!” sigaw ni Jigs matapos niyang i-cross over ang isang tambay na kalaban. “Ang lalambot niyo! Chicken barbeque lang kayo sa akin!”

Naiinis na ang mga taga-Barangay Dimagiba. Masyadong mayabang si Jigs. Dinuduro niya ang mga kalaban at panay ang trash talk.

Sa gitna ng mainit na laro, biglang tumigil ang bola. May dumaan sa gilid ng court.

“Tahoooooo! Tahoooooo!”

Isang matandang magtataho, si Lolo Berting, ang dahan-dahang naglalakad sa sideline. Naka-suot siya ng kupas na sando, shorts na puruntong, at Islander na tsinelas na manipis na ang swelas. Pasan-pasan niya ang mabigat na tuwad o balde ng taho, sago, at arnibal.

Dahil sa inis ni Jigs na na-interrupt ang kanyang “highlight moment,” sinigawan niya ang matanda.

“Hoy Tanda! Tabi! Istorbo ka sa laro!” bulyaw ni Jigs. “Doon ka sa gilid! Baka matamaan ka ng bola, mabasag pa yang paninda mo, wala ka nang pangkain!”

Tumigil si Lolo Berting. Ibinaba niya ng kaunti ang sumbrero niya at tumingin kay Jigs.

“Iho,” kalmadong sabi ng matanda. “Ang basketball, laro ng respeto. Hindi porket magaling ka, may karapatan ka nang mambastos.”

Nagtawanan ang mga kakampi ni Jigs. “Woah! Sinagot ka Bro! Lalaban yata si Lolo!”

Lumaki ang ulo ni Jigs. Lumapit siya kay Lolo Berting at pinaikot-ikot ang bola sa daliri niya. “Bakit Tanda? Marunong ka ba? Gusto mo 1-on-1 tayo? Kapag na-shootan mo ako o naagawan mo ako, sa’yo na ‘tong sapatos ko. Pero kapag natalo ka, ililibre mo kaming lahat ng taho!”

Akala ng lahat ay aatras ang matanda. Pero ngumiti lang si Lolo Berting.

“Sige,” sagot ng matanda. “Pero dahil hindi patas ang laban dahil matanda na ako… hindi ko ibababa ang paninda ko.”

Nagulat ang lahat. Lalaban siya nang pasan ang taho?!

“Hahaha! Baliw ka na ba?” tawa ni Jigs. “Sige! Check ball!”

Pumunta sila sa half court. Ang mga manonood ay naglabasan ng cellphone. Ito na yata ang pinaka-kakaibang 1-on-1 sa kasaysayan.

Si Lolo Berting, pasan ang mabibigat na balde sa balikat, ay pumuwesto. Si Jigs naman ay nag-warm up pa ng dribbling.

“Game!” sigaw ni Jigs. Siya ang may bola.

Sinubukan ni Jigs na lusutan si Lolo. Left, right, crossover. Pero laking gulat niya dahil kahit may pasan si Lolo Berting, ang bilis ng mga paa nito! Bawat galaw ni Jigs, nasasabayan ni Lolo. Ang balanse ng matanda ay perfect. Ni hindi gumagalaw ang takip ng balde.

Sa inis ni Jigs, nag-step back siya para tumira. Pero sa isang kisap-mata, itinaas ni Lolo Berting ang kanyang kanang kamay (habang ang kaliwa ay hawak sa tuwad) at…

PAK!

Supalpal!

Naghiyawan ang mga tao. “WOOOOOH!”

Page: SAY – Story Around You | Original story.

Nakuha ni Lolo Berting ang bola. “Ako naman,” sabi niya.

Ngayon, ang matandang magtataho na ang may hawak ng bola gamit ang isang kamay, habang ang isa ay naka-alalay pa rin sa pasan niyang kabuhayan.

Humarang si Jigs. “Tsamba lang ‘yun! Hindi ka makakalusot sa akin!”

Nag-dribble si Lolo. Mabagal sa simula. Dug… dug… dug…

Biglang bumilis ang ritmo. Ginamit ni Lolo ang footwork ng isang beterano. Nag-fake siya pakanan. Sumunod si Jigs, todo bantay.

Biglang… HESITATION MOVE!

Huminto sandali si Lolo, tapos biglang humataw pakaliwa gamit ang Shammgod dribble—isang move na pang-propesyonal!

Dahil sa bilis ng pagpapalit ng direksyon ni Lolo at sa sobrang confuse ng utak ni Jigs kung paano nagagawa ng matanda ‘yun nang hindi natatapon ang arnibal… nagkabuhul-buhol ang paa ni Jigs.

Ang kanyang mamahaling LeBron 20s ay sumadsad sa semento. Nawalan siya ng balanse. Ang tuhod niya ay bumigay.

BLAG!

Bumagsak si Jigs sa semento! ANKLE BREAKER! Ang star player, nakadapa sa harap ng magtataho!

Si Lolo Berting naman, smooth na lumusot, lay-up gamit ang kanang kamay habang steady pa rin ang balde sa balikat.

SWISH!

Pasok ang bola! Walang board, net lang!

At ang pinaka-malupit? Ni isang patak ng matamis na arnibal ay walang tumapon sa kanyang paninda.

Nanlaki ang mga mata ng buong barangay. Tumigil ang mundo ng ilang segundo bago sumabog ang hiyawan.

“TAHO! TAHO! TAHO!” chant ng buong crowd habang nagtatalon sa tuwa.

Ang mga kasama ni Jigs ay hindi makapaniwala. Ang kanilang idol, pinatumba ng isang Lolo na naka-tsinelas lang.

Si Jigs, na nasa sahig pa rin at hawak ang kanyang ankle (na mas masakit ang ego kaysa sa injury), ay namumula sa sobrang hiya. Gusto na niyang lamunin ng lupa. Ang yabang niya kanina, ngayon ay parang basang sisiw.

Lumapit si Lolo Berting kay Jigs. Inilapag niya sa wakas ang kanyang paninda.

Kumuha siya ng isang cup. Sandok ng soya. Sandok ng arnibal. Sandok ng sago.

Inabot niya ito kay Jigs na nakaupo pa rin sa sahig.

“Iho, inumin mo muna ‘to,” nakangiting sabi ni Lolo Berting. “Pang-kalma ng nerves. At pampatibay ng tuhod.”

Tinanggap ni Jigs ang taho nang nanginginig ang kamay. “S-Salamat po… Lolo. Ang galing niyo po.”

“Dati akong MVP ng liga nung kabataan ko, iho,” kindat ni Lolo. “Ang galing sa basketball, nawawala kapag tumatanda. Pero ang respeto, dapat laging dala-dala hanggang hukay.”

Sa huli, tinanggal ni Jigs ang kanyang headband at arm sleeve. Hindi niya ibinigay ang sapatos dahil kailangan niya itong pang-lakad pauwi, pero binayaran niya ang lahat ng paninda ni Lolo Berting para ilibre ang buong barangay.

Umuwi ang Uptown Team na talo, pero may baon silang leksyon. At si Lolo Berting? Umuwi siyang sold out ang paninda, at may bagong bansag sa kanya ang buong bayan: Ang “Kyrie Irving ng Tahoan.”

Mula noon, wala nang nangahas na hamunin ang sinumang matanda na dumadaan sa court ng Barangay Dimagiba.