NAG-FEELING ACTION STAR ANG LASING NA SI “BOYET BATO” SA BUMBUNAN NG JEEP, PERO NAG-IYAKAN SA KATATAWA ANG MGA PASAHERO NANG SUMABIT ANG KANYANG MAMAHALING WIG SA SANGA NG MANGGA AT NAIWAN ITONG NAKALAWIT
Fiesta sa Barangay Maligaya. Bumabaha ang alak, lechon, at videoke. Ang bida sa inuman ay si Boyet, 45-anyos, pero feeling 25. Kilala siya sa tawag na “Boyet Bato” hindi dahil matigas siya, kundi dahil matagal na siyang kalbo. Pero ngayong gabi, iba si Boyet. Suot niya ang kanyang bagong bili na “High-Definition, Sweat-Proof, Wind-Resistant Toupee” na nagkakahalaga ng sampung libong piso.
Dahil sa wig at sa limang bote ng Ginebra, pakiramdam ni Boyet ay siya na si Coco Martin.
“Uwi na ako, mga ‘tol! Hinihintay na ako ng mga chicks sa kabilang bayan!” paalam ni Boyet, medyo gewang-gewang na.
Puno na ang huling byahe ng Jeepney ni Mang Gusting. Siksikan sa loob, amoy pawis at roasted chicken.
“Boss, puno na! Sa topload na lang ako!” sigaw ni Boyet.
“Sigurado ka, Boyet? Lasing ka eh!” paalala ni Mang Gusting.
“Sus! Action star yata ‘to! Yakang-yaka!”
Buong tapang na umakyat si Boyet sa bubong ng jeep. Umupo siya nang nakabukaka, parang si Fernando Poe Jr. sa pelikula. Hinayaan niyang humampas ang hangin sa kanyang mukha. Hawak niya ang bakal nang mahigpit, feeling nasa music video.
Umandar ang jeep. Mabilis. Maalikabok.
Habang tumatakbo ang sasakyan sa madilim na kalsada na napapaligiran ng mga palayan, kumanta si Boyet ng Bon Jovi.
“It’s my liiiiiife! It’s now or neverrr!”
Feel na feel niya ang hangin sa kanyang “buhok”. Ang kapal, ang lambot, ang ganda ng bagsak. Tumingala siya sa buwan. Perfect night, isip niya.
Pero hindi niya napansin na paparating sila sa “Mango Avenue”, isang hilera ng matatandang puno ng mangga na ang mga sanga ay nakayuko sa kalsada.
SWOOOSH!
Isang mababang sanga ng mangga ang humarang sa landas ni Boyet. Dahil lasing, hindi siya nakailag.
SAK!
Hindi naman tumama ang sanga sa mukha niya. Pero may sumabit. Isang bagay na mabuhok.
Sa isang iglap, naramdaman ni Boyet ang biglaang paggaan ng kanyang ulo. At bigla ring lumamig ang kanyang bumbunan.
Ang mamahaling wig ni Boyet ay naiwan, nakasabit sa sanga ng mangga, habang ang jeep ay tuloy-tuloy sa pagtakbo!
Dahil kabilugan ng buwan, ang liwanag nito ay tumama sa makinis, makintab, at oily na anit ni Boyet.
Sa loob ng jeep, napatingin ang isang pasahero sa labas.
“Hala! May UFO!” sigaw ng isang bata.
Tumingin ang mga pasahero. Nakita nila ang anino ni Boyet sa kalsada. Kanina, shaggy ang anino ng ulo. Ngayon, bilog na bilog na parang fishball.
“Tigil! Tigil, Manong!” sigaw ng pasaherong si Aling Marites, ang reyna ng tsismis sa bayan. “May nahulog na anit!”
Pumreno si Mang Gusting. SCREEECH!
Akala ni Boyet ay huminto sila dahil astig siya.
“Yeah! Rock and roll!” sigaw ni Boyet mula sa taas.
Pagtingala ng mga pasahero, tumambad sa kanila ang katotohanan. Si Boyet, nakataas ang kamay, feeling rockstar, pero ang ulo ay kasing-kintab ng bagong-floorwax na sahig.
“BWAHAHAHAHA!”
Sabay-sabay na humagalpak ng tawa ang labindalawang pasahero. Pati ang baboy na karga sa loob ay parang tumawa.
“Boyet! Nasaan ang buhok mo?!” sigaw ni Mang Gusting habang tumatawa.
Kinapa ni Boyet ang ulo niya. Balat. Makinis na balat.
“Hala! Yung investment ko!” sigaw ni Boyet.
Inatras ni Mang Gusting ang jeep papunta sa puno ng mangga. Doon, nakita nila ang wig. Nakasabit sa dulo ng sanga, sumasayaw sa hangin, mukhang pugad ng ibon o di kaya ay paniki na natutulog.
“Kunin natin! Sampung libo ‘yan!” utos ni Boyet.
Pero napakataas ng sanga. Walang makakaabot.
Imbes na tumulong, inilabas ng mga pasahero ang kanilang mga cellphone.
Click! Flash! Click!
“Smile, Boyet! Remembrance!” asar ng mga teenager.
Pati si Mang Gusting, bumaba ng jeep. Hindi para tumulong, kundi para mag-selfie kasama ang wig sa background.
Page: SAY – Story Around You | Original story.
“Caption: Ang Alamat ng Lumilipad na Buhok,” tawa ni Mang Gusting habang nagpo-post sa Facebook.
Sa sobrang ingay nila, nagising ang tatlong baka na nakatali sa gilid ng daan. Lumapit ang mga baka, ngumuya ng damo, at tumitig kay Boyet.
Moooooo.
Parang sinasabi ng baka, “Pare, ang kinang mo.”
Hiyang-hiya na si Boyet. Nagsisisi na siya kung bakit siya nag-topload. Lalo pang lumakas ang hangin. Sobrang lamig sa anit. Para siyang brain freeze pero sa labas ng ulo.
“Wala na, hindi na natin maabot ‘yan,” sabi ni Mang Gusting. “Uwi na tayo, nilalamok na kami.”
“Teka! Hindi ako pwedeng umuwi ng ganito! Nakikita ng buong barangay ang shiny head ko!” reklamo ni Boyet.
Naghalungkat si Boyet sa kanyang bulsa. Wala siyang panyo. Wala siyang sumbrero.
Sa desperasyon, nakakita siya ng isang lumulutang na dilaw na sando bag (supot ng plastic) na tinangay ng hangin sa loob ng jeep.
Kinuha niya ito. Wala siyang choice.
Isinuot ni Boyet ang dilaw na plastic bag sa kanyang ulo. Itinali niya ang hawakan ng plastic sa kanyang baba para hindi liparin.
Mukha siyang malaking lemon candy o di kaya ay teletubby na na-budget cut.
“Tara na!” sigaw ni Boyet, nakayuko sa hiya.
Pagdating ng jeep sa bayan, nag-aabang na ang mga kapitbahay. May nag-text na pala sa kanila (salamat kay Aling Marites).
Pagbaba ni Boyet ng jeep, suot ang kanyang plastic helmet, sinalubong siya ng palakpakan at tawanan.
“Welcome back, Action Star!” sigaw ng mga tambay.
“Boyet! Balita ko nag-donate ka ng buhok sa puno ng mangga ah!”
Tumakbo si Boyet pauwi, habang ang plastic sa ulo niya ay crinkle nang crinkle sa bawat hakbang.
Krng-krng-krng.
Kinabukasan, naging tourist spot ang puno ng mangga. Dinadayo ng mga tao para magpa-picture sa “Wig ni Boyet” na hanggang ngayon ay nakasabit pa rin, nagsisilbing pugad ng mga maya. At si Boyet? Hindi na siya nag-wig. Tanggap na niya ang pagiging kalbo. Pero hinding-hindi na siya sumakay sa topload ng jeep, lalo na kung may madadaanan silang puno.
Disclaimer: Ang mga kwento rito ay piksyon lamang at hindi balita. Ang mahalaga ay ang aral at emosyon na maaaring mangyari sa kahit kanino. Salamat po, mga ka-SAY! 😊💙