ISANG DRIVER ANG NAGTATAKA SA MASUNGIT NA MATANDANG AMO NA LAGING NAGPAPAHATID SA ISANG BAKANTENG LOTE TUWING HAPON UPANG TUMANGA KAYA INIMBESTIGAHAN NIYA ANG MISTERYO NGUNIT NAPALUHA NANG MATUKLASAN NYA ANG RASON

ISANG DRIVER ANG NAGTATAKA SA MASUNGIT NA MATANDANG AMO NA LAGING NAGPAPAHATID SA ISANG BAKANTENG LOTE TUWING HAPON UPANG TUMANGA KAYA INIMBESTIGAHAN NIYA ANG MISTERYO NGUNIT NAPALUHA NANG MATUKLASAN NYA ANG RASON

Matapos ang mahabang panahon ng pagbagsak at pag-uulit, sa wakas ay naipasa rin ni Andre ang kanyang driving test noong buwan ng Hulyo.

Bilang isang college student na kumukuha ng kursong computer science, kailangan niya ng part-time na trabaho upang matustusan ang kanyang matrikula at makaipon para sa pinaplanong bakasyon sa Cebu kasama ang mga kaibigan.

Kaya naman, laking tuwa niya nang matanggap siya bilang personal driver ni Senyora Carmen, isang mayamang biyuda na nakatira sa isang eksklusibong subdivision.

Ang pangunahing trabaho ni Andre ay ipagmaneho ang matanda gamit ang isang makintab at inalagaang itim na BMW.

Masungit si Senyora Carmen. Bihira itong ngumiti, palaging seryoso ang mukha, at mahigpit sa oras. Ngunit may isang kakaiba at misteryosong utos ang matanda na gumugulo sa isipan ng binata.

Araw-araw, pagsapit ng alas-kwatro ng hapon, inuutusan siya nitong magmaneho patungo sa isang bakanteng lote sa pinakamataas na bahagi ng isang burol sa labas ng siyudad.

Walang bahay doon, walang magandang tanawin kundi mga matataas na talahib at isang lumang tore ng kuryente.

Pagdating nila sa lote, ipinapapatay ni Senyora Carmen ang makina ng BMW. Ipinabababa nito ang mga bintana, at bubuksan ang lumang analog radio ng sasakyan. Ipi-pihit nito ang frequency sa isang AM station na puro “static” at mahinang kaluskos lamang ang maririnig.

Uupo lang ang matanda sa backseat, nakapikit, at makikinig sa maingay na static sa loob ng isang buong oras bago mag-utos na umuwi.

“May itinatago bang kayamanan dito? O baka naman may ka-transact siyang sindikato sa radyo?” tanong ni Andre sa sarili.

Sinubukan niyang hanapin ang frequency na iyon sa kanyang sariling cellphone at sa radyo sa bahay, ngunit wala talaga itong signal sa buong Maynila.

Tanging sa bakanteng lote lang na iyon, dahil sa mataas na elevation, may nasasagap na kaunting tunog.

Isang maaliwalas na Biyernes, gaya ng nakagawian, nakaparada ang BMW sa bakanteng lote.

Dahil walang ulap at maganda ang panahon, nagulat si Andre nang biglang luminaw ang signal ng AM station mula sa radyo. Nawala ang static at pumalit ang isang malinaw na boses ng lalaki.

Page: SAY – Story Around You | Original story

“Magandang hapon, mga ka-probinsya! Alas-kwatro y medya na, at kasama niyo pa rin ang inyong paboritong tagapakinig ng inyong mga problema. Ito po ang inyong kaibigan, DJ Jaxel, nagbabalita mula rito sa ating munting istasyon.”

Napakunot ang noo ni Andre. Isang provincial radio show? Bakit mag-aaksaya ng oras at gasolina ang isang bilyonaryang tulad ni Senyora Carmen para lang makinig sa isang maliit na programa mula sa malalayong probinsya?

Sumilip si Andre sa rearview mirror. Nakita niya ang isang eksenang hindi niya inasahang masaksihan.

Si Senyora Carmen, ang masungit at kinatatakutang amo na palaging pormal ang ayos, ay tahimik na lumuluha. Nanginginig ang mga balikat nito habang nakatakip ang panyo sa kanyang bibig, pinipigilan ang sariling humikbi nang malakas habang nakikinig sa masiglang boses ni DJ Jaxel.

“Sana po ay nasa mabuting kalagayan ang lahat ng ating mga mahal sa buhay, lalo na ang mga naiwan natin sa siyudad,” patuloy ng boses sa radyo. “Kahit malayo tayo, ang musika at ang hangin ang nagdurugtong sa ating mga puso.”

Hindi nakapagpigil si Andre.

Pagkatapos ng broadcast, habang nagmamaneho sila pauwi, basag ang boses na nagtanong ang binata. “Senyora… pasensya na po kung makikialam ako. Pero… anak niyo po ba ang nagsasalita sa radyo?”

Tahimik na tumingin si Senyora Carmen sa labas ng bintana. Huminga ito nang malalim bago sumagot.

“Siyam na taon, Andre. Siyam na taon na kaming hindi nag-uusap ni Jaxel,” panimula ng matanda, ang boses ay puno ng pangungulila.

“Gusto kong maging abogado siya at manahin ang kumpanya ng kanyang yumaong ama. Ngunit ang gusto niya ay maging isang broadcaster at mamuhay nang simple. Nag-away kami nang matindi. Pinalayas ko siya at sinabing huwag na huwag na siyang babalik kung hindi niya susundin ang plano ko.”

Pinunasan ni Senyora Carmen ang natitirang luha sa kanyang mga mata.

“Pinanindigan niya iyon. Umalis siya at hindi na nagparamdam. Nalaman ko na lang mula sa isang lumang kaibigan na nagtatrabaho siya sa isang maliit na istasyon sa probinsya. Walang internet broadcast ang istasyon nila. Walang live stream. Tanging ang mahinang AM signal lamang na hindi umaabot sa siyudad natin.”

“Kaya po tayo laging pumupunta sa burol?” tanong ni Andre, na ngayon ay nakakaramdam ng matinding awa.

Tumango ang matanda.

“Iyon lang ang tanging lugar kung saan abot ang signal ng istasyon niya. Iyon lang ang tanging paraan para marinig ko ang boses niya. Para malaman kong buhay siya, na malusog siya, at masaya siya sa pinili niyang buhay. Isa akong masamang ina, Andre. Masyado akong naging mapagmataas. Kaya ngayon, hanggang sa radyo na lang ako nakikinig sa anak ko.”

Bumigat ang dibdib ni Andre sa mga narinig.

Ang inakala niyang masungit na bilyonarya at ang misteryosong bakanteng lote ay nagkukubli pala ng isang napakalungkot na katotohanan.

Sa likod ng mataray na anyo ay isang inang tahimik na nagdurusa sa parusang siya rin ang gumawa.

Nang gabing iyon, pagkatapos i-park ang BMW sa garahe, hindi agad umuwi si Andre.

Bilang isang computer science student, alam niyang may magagawa siya.

Umupo siya sa harap ng kanyang laptop at nagsimulang mag-code at maghanap ng mga digital radio frequencies at server relays.

Ginawan niya ng paraan upang ma-capture ang frequency ng istasyon ni Jaxel at mai-stream ito online sa isang pribadong link.

Kinabukasan, inabot niya kay Senyora Carmen ang isang tablet na may nakabukas na application.

“Senyora, hindi niyo na po kailangang pumunta sa burol para makinig. Na-ikonekta ko po ang signal nila sa internet. Pwede niyo na po siyang pakinggan kahit nasa loob kayo ng bahay, kahit anong oras.”

Nanlaki ang mga mata ng matanda.

Nang pindutin nito ang ‘play’, malinaw na malinaw na umalingawngaw ang boses ng kanyang anak sa buong sala. Walang static. Walang ingay.

Sa unang pagkakataon mula nang makilala niya ito, ngumiti nang totoo si Senyora Carmen at niyakap si Andre.

Isang misteryo ang nalutas, at isang tahimik na kalungkutan ang nabigyan ng kaunting lunas sa pamamagitan ng teknolohiya at pagmamalasakit ng isang estranghero.