ISANG PAGOD NA CALL CENTER AGENT ANG NAKATANGGAP NG TAWAG MULA SA ISANG UMIIYAK NA MATANDANG LALAKI NA NAIS IPASARA ANG LINYA NG KANYANG NAMAYAPANG ASAWA NGUNIT NANG PAKINGGAN NILA ANG HULING VOICEMAIL NITO AY NALUHA NALAMANG SILA

ISANG PAGOD NA CALL CENTER AGENT ANG NAKATANGGAP NG TAWAG MULA SA ISANG UMIIYAK NA MATANDANG LALAKI NA NAIS IPASARA ANG LINYA NG KANYANG NAMAYAPANG ASAWA NGUNIT NANG PAKINGGAN NILA ANG HULING VOICEMAIL NITO AY NALUHA NALAMANG SILA

“Beep. Salamat sa pagtawag sa TelcoServe, ito po si Maya. Paano ko po kayo matutulungan ngayong gabi?” awtomatikong bungad ng bente-singko anyos na ahente.

Ang malamig na aircon ng opisina at ang sunod-sunod na reklamo ng mga kustomer sa loob ng halos sampung oras na shift ay umubos na sa kanyang pasensya. Isang oras na lamang at matatapos na ang kanyang araw, kaya pilit niyang pinapasigla ang kanyang boses kahit pakiramdam niya ay isa na lamang siyang makina.

Mula sa kanyang headset, hindi reklamo ang kanyang narinig. Sa halip, isang mabigat na pagbuntong-hininga ang bumalot sa kabilang linya, kasunod ang pinipigil na paghikbi.

“H-Hello, Ineng,” garalgal na boses ng isang matanda. “Ako po si Nestor. Gusto ko sanang ipasara ang linya ng asawa kong si Rosa. Pumanaw na siya noong isang linggo dahil sa atake sa puso habang nagpapahinga sa aming probinsya. Wala nang gagamit nito.”

Nakaramdam ng awa si Maya, ngunit mabilis itong napalitan ng pagiging propesyonal.

“Nakikiramay po ako, Sir Nestor. Para maproseso natin ito, kailangan ko po ng four-digit security PIN ng inyong asawa para sa aming mahigpit na beripikasyon.”

Rinig ni Maya ang kaluskos sa kabilang linya.

“Naku, Ineng… hindi ko alam ang PIN niya. Pwede bang pangalan na lang namin at address? Ako naman ang laging nagbabayad ng bill niya at asawa niya ako.”

Umiling si Maya kahit alam niyang hindi siya nakikita.

“Pasensya na po, Sir Nestor. Mahigpit po ang aming security protocol. Kung wala ang eksaktong PIN, hindi ko mabubuksan ang account. Kakailanganin niyo pong magpadala ng physical na kopya ng death certificate sa opisina.”

Isang malakas na hikbi ang kumawala sa matanda.

“Parang awa mo na, Ineng. Namatay siyang wala ako sa tabi niya. Ang totoo niyan, nais ko lang sanang pakinggan ang kanyang voicemail greeting… ang boses niya bago siya mawalan ng malay. Kaya lang, sa paulit-ulit kong pagtawag, na-lock ko ang account. Parang pinatay ko siyang muli. Tulungan mo akong marinig man lang ulit ang asawa ko.”

Tila may tumusok sa dibdib ni Maya. Mahigpit na ipinagbabawal ang pag-bypass sa security. Maaari siyang matanggal sa trabaho kapag nalaman ito ng management.

Lumingon siya sa paligid. Abala ang lahat ng kanyang mga katrabaho.

Huminga siya nang malalim. Para sa isang taong lumaking ulila sa kumbento, alam na alam ni Maya ang matinding pakiramdam ng mangulila sa boses ng nawawalang pamilya.

“Sir Nestor, bigyan niyo po ako ng isang minuto. Susubukan kong i-access ang voicemail box niya mula rito at ipaparinig ko po sa inyo ang record. Huwag po ninyong ibababa ang linya,” sagot ni Maya habang mabilis na nag-type, buong tapang na lumalabag sa panuntunan ng kumpanya.

Matagumpay niyang nabuksan ang naka-lock na file.

“Ipe-play ko na po, makinig po kayo.”

Page: SAY – Story Around You | Original story

Mula sa nakabibinging tahimik na audio, narinig ang mahinang ubo ng babae, sinundan ng isang malambing at pagod na tinig. Hindi ito ordinaryong mensahe. Kinakanta nito ang isang lumang oyayi.

“Matulog ka na, aking mahal… bituin sa langit, iyong bantay… Bukas paggising, ngiti ang alay…”

Nanigas si Maya. Nanlaki ang kanyang mga mata.

Ang kantang iyon—ang eksaktong tono at ang maling liriko sa dulo—ay iisang tao lamang ang kumakanta. Si Nanay Rosa.

Bumalik sa kanyang isipan ang mga gabi na umiiyak siya dahil sa lagnat at si Nanay Rosa lang ang nagpupuyat upang yakapin siya at awitan ng oyaying ito. Siya ang social worker sa bahay-ampunan na kumupkop at nag-alaga sa kanya bilang isang tunay na anak. Nawalan sila ng komunikasyon noong lumuwas si Maya pa-Maynila.

“Mahal na mahal kita, Nestor… at sa aking anak-anakan na si Maya, kung sakaling marinig mo ito, patawad kung hindi na kita nabalikan. Wag mong pababayaan ang sarili mo…” patuloy ng naghihingalong boses bago ito tuluyang naputol.

Napahagulhol nang malakas si Maya, dahilan upang mapatingin ang mga nagugulat na katrabaho niya.

Ang matandang lalaki sa kabilang linya ay ang asawa ng babaeng nagsilbing kaisa-isang ina niya. Siya ang asawang laging kinukwento ni Nanay Rosa na nagtatrabaho sa malayo upang tustusan ang ampunan na kanilang tinitirhan noon.

“S-Sir Nestor…” nanginginig at umiiyak na boses ni Maya. “Ako po ito… Ako po si Maya. Ang batang inalagaan ni Nanay Rosa.”

Natahimik ang kabilang linya.

Tanging ang sabay nilang pag-iyak ang maririnig.

Sa loob ng malamig na opisina, nahanap ni Maya ang natitirang piraso ng kanyang pamilya, nagpapatunay na gagawa ng paraan ang tadhana upang pagtagpuin ang mga pusong pinagbigkis ng wagas na pagmamahal.