PINAGTAWANAN NG SALESMAN ANG MATANDANG NAKA-SANDO NA TUMITINGIN NG KOTSE, PERO NATIGILAN SILA NANG ILABAS NITO ANG BAYONG NA PUNO NG CASH

PINAGTAWANAN NG SALESMAN ANG MATANDANG NAKA-SANDO NA TUMITINGIN NG KOTSE, PERO NATIGILAN SILA NANG ILABAS NITO ANG BAYONG NA PUNO NG CASH

Malamig ang hangin sa loob ng Elite Motors, isang sikat na showroom ng mga mamahaling sasakyan. Kumikinang ang bawat sulok, amoy leather at mamahaling pabango.

Pumasok ang isang matandang lalaki. Si Tatay Berting. Naka-sando na puti na medyo manilaw-nilaw na sa luma, naka-shorts na kupas, at tsinelas na pudpod ang takong.

May bitbit siyang isang lumang bayong na yari sa banig.
Agad na napatingin sa kanya si Greg, ang top salesman ng kumpanya. Tiningnan niya si Tatay Berting nang may pandidiri.

“Guard!” sigaw ni Greg, pero abala ang guard sa labas. “Hay naku, may namalimos na naman.”
Lumapit si Greg kay Tatay Berting na noon ay hinihimas ang hood ng isang top-of-the-line na SUV.

“Hoy, Manong!” sita ni Greg na may halong angil. “Huwag mong hawakan ‘yan! Alam mo bang kung gaano kamahal ang pa-wax niyan? Baka magasgasan ng mga kuko mo.”

Napahinto si Tatay Berting. “Pasensya na, iho. Ang ganda kasi. Tinitingnan ko lang kung matibay.”

“Tinitingnan? Eh pangkain nga siguro wala ka, kotse pa kaya? Doon ka sa labas, bawal ang istambay dito. Nakakasira ka ng ambiance,” pagtaboy ni Greg sabayalikod.

Sa kabilang banda, nakita ito ni Paolo, isang baguhang ahente na wala pang benta. Kahit pinagbawalan siya ni Greg na mag-aksaya ng oras sa mga “walang pera,” lumapit siya sa matanda.

“Tay, magandang hapon po,” bati ni Paolo nang nakangiti. Kumuha siya ng isang basong tubig. “Uminom muna kayo. Mainit po sa labas.”
Nagulat si Tatay Berting sa kabaitan ng binata. “Salamat, anak. Gusto ko sanang malaman ang presyo nitong malaking sasakyan.”

Narinig ito ni Greg at tumawa nang malakas kasama ang ibang ahente. “Hahaha! Paolo, sinasabi ko na sa’yo, nag-aaksaya ka ng laway! Ano ‘yan, bibilhin niya gamit ang barya sa bayong niya?”

Hindi pinansin ni Paolo ang pangungutya. “Sir, nasa 3.5 million pesos po ito. Cash basis o installment?”

Bumuntong-hininga si Tatay Berting. Tumingin siya kay Greg na nakangisi, tapos kay Paolo na seryosong nagpapaliwanag.
“Minaliit ako ng kasama mo,” mahinang sabi ng matanda. “Akala niya siguro dahil galing ako sa bukid at amoy araw ako, wala na akong karapatang mangarap.”

“Hayaan niyo na po siya, Tay. Ang mahalaga, nandito kayo. Welcome po kayo rito,” sagot ni Paolo.

Tumango si Tatay Berting. Dahan-dahan niyang ipinatong ang lumang bayong sa makintab na mesa ni Paolo.

“Sige, kukunin ko ito. Ngayon din.”
Nanlaki ang mata ni Paolo. “Po? I-installment po ba?”
“Hindi,” sagot ni Tatay Berting.

Binuksan niya ang bayong.

Sa isang iglap, tumahimik ang buong showroom.
Bumungad sa kanila ang siksik na siksik na mga bundle ng pera. Libu-libo. Amoy luma, amoy lupa, pero totoong pera. Ito ang ipon ng isang magsasakang 40 na taong nagbungkal ng lupa at nag-ipon para sa pangarap ng pamilya.
Natigilan si Greg. Nalaglag ang hawak niyang ballpen. Ang mga tawa ng ibang ahente ay napalitan ng gulat.

“H-ho? Pera…” nauutal na sabi ni Greg. Mabilis siyang lumapit, tinulak ng bahagya si Paolo. “Sir! Sir, ako na po ang Senior Sales Manager. Ako na po ang mag-aasikaso sa inyo para mabilis. VIP treatment po!”

Akmang hahawakan ni Greg ang bayong nang tapikin ni Tatay Berting ang kamay niya.
“Huwag mong hawakan,” madiing sabi ni Tatay Berting. Ang boses niya ay may awtoridad na nagpayuko kay Greg. “Kanina, pinalayas mo ako. Sabi mo nakakasira ako ng ambiance. Ngayon, dahil nakita mo ang laman ng bayong ko, VIP na ako?”

Namula si Greg. Lumabas ang Manager ng showroom dahil sa gulo.

“Anong nangyayari dito?” tanong ng Manager.
“Bibili ako ng sasakyan, Sir,” sabi ni Tatay Berting. “Pero ayokong ibigay ang komisyon sa taong ‘to,” turo kay Greg. “Gusto ko sa batang ito mapunta lahat. Siya lang ang tumingin sa akin bilang tao, hindi bilang basahan.”

Walang nagawa si Greg kundi yumuko sa hiya habang pinapalakpakan ng ibang staff si Paolo at Tatay Berting.

Nang ilabas ang bagong sasakyan, sumakay si Tatay Berting. Bago siya umalis, binuksan niya ang bintana at tumingin kay Greg.

“Iho, ang respeto, hindi ‘yan parang kotse na nabibili ng pera. Kusang ibinibigay ‘yan, kahit sa taong naka-sando lang.”

Iniwan ni Tatay Berting si Greg na nakatulala, habang si Paolo ay maluha-luhang nagpasalamat sa biyaya ng kabutihan.