NAG-VIRAL ANG PAG-AWAY NG ISANG LALAKI SA KANYANG NOBYA SA GITNA NG SINULOG DAHIL NAKITA NIYANG MAY KA-YAKAP ITONG IBANG LALAKI, HINAGIS NIYA ANG SINGSING SA DAGAT DAHIL SA SELOS
“PIT SEÑOR! VIVA PIT SEÑOR!”
Dumagundong ang tunog ng mga tambol sa buong Cebu City. Ang kalsada ay puno ng makukulay na float, mga sumasayaw na higantes, at libu-libong tao na may pinturan sa mukha. Ang init ng araw ay humahalo sa excitement ng Sinulog Festival.
Sa gitna ng dagat ng mga tao sa South Road Properties (SRP) malapit sa dagat, hindi mapakali si Caloy. Hawak niya nang mahigpit ang umbok sa bulsa ng kanyang cargo shorts.
Nandoon ang singsing. Isang white gold engagement ring na pinag-ipunan niya ng anim na buwan bilang call center agent.
Ang plano niya: Mag-propose sa kanyang girlfriend na si Jen habang may fireworks display mamayang gabi. Romantic. Perfect.
“Caloy! Ang bagal mo naman! Maiiwan tayo ng parada!” sigaw ni Jen na nasa unahan, hila-hila ang kamay niya. Ang ganda ni Jen sa suot nitong Sinulog T-shirt na tinabas at nilagyan ng beads.
“Eto na, Mahal! Wait lang, ang daming tao!” sagot ni Caloy.
Pero sa isang iglap, dahil sa tulakan ng crowd na nag-aabang sa mga contingent, nagkahiwalay sila.
“Jen! Jen!” sigaw ni Caloy.
Nawala si Jen sa paningin niya. Kinabahan si Caloy. Ang dami pa namang mandurukot kapag piyesta. Siksikan ang mga tao. Naglakad siya papunta sa seaside railing kung saan medyo maluwag at mahangin. Baka doon naghintay si Jen.
Pagdating niya sa railings, nakita niya si Jen.
Pero hindi ito nag-iisa.
May kausap itong lalaki. Matangkad, maputi, clean cut, at naka-suot ng branded na Polo Shirt na halatang mamahalin. Amoy mayaman kahit sa malayo.
Nanlaki ang mata ni Caloy nang makita niyang niyakap ni Jen ang lalaki nang mahigpit. Mahigpit na mahigpit. Yung yakap na parang ayaw nang bumitaw. At ang lalaki, hinalikan pa si Jen sa noo at hinaplos ang buhok nito.
BOOM.
Sumabog ang bulkan sa dibdib ni Caloy. Ang kaba ay napalitan ng matinding SELOS.
“Kaya pala…” bulong ni Caloy sa sarili, nanginginig ang panga. “Kaya pala ang tagal bago sumagot sa text kagabi. Kaya pala excited pumunta dito kahit mainit. May katagpo palang iba!”
Nagdilim ang paningin ni Caloy. Nakalimutan niya ang Sinulog. Nakalimutan niya ang Sto. Niño. Ang nasa isip lang niya ay ang pagtataksil ng babaeng pakakasalan sana niya.
Lumapit siya nang padabog. Hinablot niya si Jen palayo sa lalaki.
“Caloy?!” gulat na sigaw ni Jen.
“Anong Caloy?! Huli ka na!” sigaw ni Caloy, na nakuha ang atensyon ng mga tao sa paligid. Tumigil ang ilang nagse-selfie. “Ito ba?! Ito ba ang dahilan kung bakit laging busy ka?! Ang kapal ng mukha niyo! Sa harap ko pa talaga at sa harap ng Sto. Niño!”
“Pare, teka lang—” sabi nung lalaki, may accent ang boses.
“Huwag mo akong ma-pare-pare! Tisoy!” duro ni Caloy sa lalaki. “Akala mo porke maputi ka at mukhang amoy-aircon ka, aagawin mo na ang girlfriend ko?!”
“Caloy, tumigil ka nga! Nakakahiya ka!” sigaw ni Jen, namumula sa hiya. “Pakinggan mo muna ako!”
“Ayoko makinig! Sawa na ako sa mga palusot mo!”
Dukot ni Caloy sa bulsa niya. Inilabas niya ang maliit na velvet box.
“Magpo-propose sana ako ngayon eh!” sigaw ni Caloy, habang ipinapakita ang singsing. Nag-“Oooooh!” ang mga Marites sa paligid. May naglabas na ng cellphone para mag-live.
“Pinag-ipunan ko ‘to! Hindi ako kumain ng lechon ng ilang buwan para dito! Tapos lolokohin mo lang ako?!”
Dahil sa sobrang drama at adrenaline, hindi na nag-isip si Caloy.
“Kung ayaw mo sa akin, edi huwag! Magsama kayo ng lalaki mo!”
Buong pwersang inihagis ni Caloy ang singsing patalikod—diretso sa madilim at malalim na dagat sa likod ng railings.
PLOK.
Tumahimik ang paligid. Narinig yata nila ang pagbagsak ng singsing sa tubig.
Natulala si Jen.
Natulala ang lalaki.
Natulala ang crowd.
“Caloy…” nanginginig na sabi ni Jen. “Tanga ka ba?”
“Oo! Tanga ako kasi minahal kita!”
Page: SAY – Story Around You | Original story.
“Gago!” sigaw ni Jen sabay batok kay Caloy nang malakas. PAAAK! “Kapatid ko ‘yan! Si Kuya Mark! Kararating lang galing Canada kaninang umaga! Sinurprise niya ako dito sa Sinulog!”
Natigilan si Caloy. Parang huminto ang ikot ng mundo.
Tumingin siya sa lalaki. Tinitigan niya ang mukha.
Oo nga.
Kamukha ni Jen.
Pareho sila ng ilong.
Pareho sila ng mata.
At ngayon ko lang narealize… hawak ng lalaki ang isang paper bag na may tatak na “Pasalubong”.
“K-Kapatid?” nauutal na tanong ni Caloy.
“Oo, bro,” sagot ni Mark, tumatawa nang medyo naiilang. “Nice to meet you. Bayaw sana kita, kaso tinapon mo yata ‘yung singsing.”
Parang binuhusan ng malamig na tubig si Caloy. Ang init ng ulo niya ay naging lamig ng pawis. Ang selos ay naging matinding hiya.
Napatingin siya sa railings. Sa dagat.
Ang singsing.
Ang 20,000 pesos na singsing.
Nasa ilalim ng dagat.
“Hala… yung singsing!” sigaw ni Caloy.
Wala nang isip-isip.
Tinanggal ni Caloy ang tsinelas niya. Inakyat ang railings.
“Caloy! Huwag!” pigil ni Jen.
Pero huli na.
SPLASH!
Tumalon si Caloy sa dagat!
Naghiyawan ang mga tao! “Hala! Tumalon si Kuya! Sayang ang singsing!”
Mabuti na lang at marunong lumangoy si Caloy. Pero madumi ang tubig sa parteng iyon ng pier. Mabato at madaming lumot. Mababaw lang naman, hanggang leeg, pero malabo ang tubig.
Sumisid si Caloy.
Blurub. Blurub.
Madilim sa ilalim. Kinakapa niya ang putik. Nakahawak siya ng plastik ng chichirya. Nakahawak siya ng lumang bote.
Sto. Niño, parang awa niyo na po. Sorry po sa pagiging seloso ko. Ibalik niyo po ang singsing. Magpapakabait na po ako.
Umahon siya para huminga.
“Nakita mo na?!” sigaw ni Jen mula sa itaas, umiiyak na natatawa.
“Hindi pa!” sagot ni Caloy sabay sisid ulit.
Ang mga tao sa taas ay nagchi-cheer na. “Kaya mo ‘yan Kuya! Sa kanan! Sa kanan!” (Kahit wala naman silang nakikita).
Si Kuya Mark, tawang-tawa na, ay nag-video na rin.
Sa ikatlong sisid ni Caloy, may nakapa siyang matigas at velvet ang texture sa gitna ng dalawang bato.
Hinawakan niya nang mahigpit. Inilapit sa mukha niya kahit malabo.
Hugis kahon.
Binuksan niya sa ilalim ng tubig.
Kumislap.
YES!
Bumulusok pataas si Caloy.
“NAKUHA KO! NAHANAP KO!” sigaw niya habang itinataas ang kamay na may hawak na singsing.
Nagpalakpakan ang buong SRP! Parang nanalo ang Gilas Pilipinas sa lakas ng hiyawan.
Umahon si Caloy sa may hagdanan ng pantalan. Basang-basa. Amoy dagat. May lumot sa balikat. At ang buhok ay parang basahan.
Pero hindi na niya ininda ang hiya. Lumapit siya kay Jen at kay Kuya Mark. Ang mga tao ay nagbigay-daan.
Nanginginig sa lamig (at sa kaba), lumuhod si Caloy sa harap ni Jen. Tumutulo ang tubig mula sa shorts niya, gumagawa ng puddle sa semento.
“Jen…” hingal na sabi ni Caloy. “Sorry. Sorry napaka-seloso ko. Sorry napaka-impulsive ko. Sorry kung amoy lumot ako ngayon.”
Tumingin siya kay Kuya Mark.
“Kuya Mark… sorry po. Welcome to the Philippines. Pasensya na sa welcome committee ko.”
Tumawa si Mark at tinapik ang balikat ni Caloy (kahit basa). “Ayos lang, pre. Bilib ako sa effort mo. Approve ka na sa akin.”
Ibinalik ni Caloy ang tingin kay Jen. Binuksan niya ang basang kahon. Ang singsing, buti na lang, ay kumikinang pa rin.
“Jen… kahit na muntik ko nang itapon ang forever natin… tanggapin mo pa rin ba ako? Will you marry me?”
Umiiyak si Jen. Hindi dahil sa drama, kundi sa halo-halong saya at tawa.
“Oo naman, Caloy! Oo!” sigaw ni Jen.
Isinuot ni Caloy ang singsing (medyo madulas dahil basa). Tumayo siya at niyakap si Jen nang mahigpit.
“Eww! Ang basa mo! Ang baho mo!” tawa ni Jen, pero hindi siya bumitaw.
“KISS! KISS! KISS!” chant ng mga Cebuanos sa paligid.
At sa gitna ng hiyawan, sa ilalim ng papalubog na araw sa Cebu, naghalikan ang basang-basang groom at ang kanyang bride.
“Sa susunod,” biro ni Kuya Mark habang inaabutan ng tuwalya si Caloy. “Huwag mong itatapon sa dagat. Isanla mo na lang kung mag-aaway kayo, sayang eh.”
Nagtawanan ang lahat.
Ang video ng “Sinulog Proposal Gone Wrong (Gone Right)” ay nag-viral kinabukasan. Ang caption: “Ang tunay na pag-ibig, marunong lumangoy. At ang tunay na seloso, marunong mag-sorry.”
Mula noon, tuwing Sinulog, hindi na nakakalimutan ni Caloy na magdala ng extra damit… at siguraduhing kilalanin muna ang sinumang lalaking yayakap sa misis niya bago mag-beast mode.