PINASOK NG MGA ARMADONG LALAKI ANG ISANG TAHIMIK NA BAHAY NA AKALA NILA AY WALANG TAO PARA MAGNAKAW NG MGA ALAHAS, NAGSIMULA NA SILANG MAGHAKOT PERO NATIGILAN SILA NANG BIGLANG BUMUKAS ANG ILAW AT PALIBUTAN SILA NG ISANG DOSENANG KALALAKIHAN

PINASOK NG MGA ARMADONG LALAKI ANG ISANG TAHIMIK NA BAHAY NA AKALA NILA AY WALANG TAO PARA MAGNAKAW NG MGA ALAHAS, NAGSIMULA NA SILANG MAGHAKOT PERO NATIGILAN SILA NANG BIGLANG BUMUKAS ANG ILAW AT PALIBUTAN SILA NG ISANG DOSENANG KALALAKIHAN

Alas-dos ng madaling araw sa Barangay Tahimik. Sa harap ng isang malaking bahay na may mataas na gate, nakaparada ang isang lumang van. Sa loob nito, nagpupulong ang tatlong kilalang akyat-bahay: sina Berto (ang lider na puro yabang), Kulas (ang payatot na taga-hakot), at Enteng (ang driver na laging ninenerbyos).

“Sigurado ka ba dito, Boss Berto?” pabulong na tanong ni Kulas. “Parang ang laki ng bahay na ’to. Baka may guard.”

“Tanga!” batok ni Berto. “Ilang araw ko nang minamanmanan ’to. Walang guard. Walang aso. At tignan mo, patay lahat ng ilaw. Tulog na tulog ang mga tao. Jackpot tayo dito! Sabi ng source ko, puro ginto ang nasa loob!”

Dahan-dahang inakyat nina Berto at Kulas ang bakod. Naiwan si Enteng sa van bilang lookout.

Pagpasok sa sala, madilim. Gamit ang flashlight ng cellphone, nagtingin-tingin sila.

“Boss! Tignan mo!” turo ni Kulas sa isang estante.

Kumikinang ang mga Gold Medals. Akala nila ay mga purong gintong kwintas at alahas.

“Sabi sa’yo eh! Yaman!” bulong ni Berto habang sinusilid ang mga medalya sa sako. “Hanapin pa natin ang iba.”

Pumasok sila sa isang napakalawak na kwarto sa ground floor. Puno ito ng malalambot na foam sa sahig (tatami mats). Sa gitna, may mga nakalatag na banig kung saan natutulog ang nasa labindalawang lalaki.

Lahat ay malalaki ang katawan. Malalapad ang balikat. Pero dahil tulog at naka-kumot, akala ni Berto ay mga ordinaryong tambay lang.

“Boss, ang daming tao,” kabadong sabi ni Kulas.

“Sus, tulog naman eh. Tutukan natin. itali natin, tapos hakutin natin lahat,” utos ni Berto.

Inilabas ni Berto ang kanyang kalawanging paltik na .38 caliber. Si Kulas naman ay may dalang kutsilyo.

“HOY! GISING!” sigaw ni Berto sabay sipa sa pinto para magising ang lahat. “HOLDAP ’TO! WALANG GAGALAW KUNG AYAW NIYONG MAMATAY!”

Biglang bumukas ang ilaw.

CLICK.

Sabay-sabay na bumangon ang labindalawang lalaki.

Nagulat si Berto.
Napanganga si Kulas.

Ang mga lalaking nagising ay hindi basta-basta tao.

Naka-sando sila, at kitang-kita ang nagpuputokang muscles. Ang mga leeg nila ay kasing-kapal ng hita ni Kulas. Ang mga tenga nila ay may cauliflower ear (tanda ng matinding wrestling/grappling).

Nasa gitna nila si Coach Agaton, ang 6-footer na Heavyweight Champion. Humihikab pa ito habang kinakamot ang tiyan.

“Sino kayo?” kalmadong tanong ni Coach Agaton.

“H-Holdaper kami!” sigaw ni Berto, pero medyo pumiyok ang boses niya. Itinutok niya ang baril kay Coach. “Dapa! Dapa kayo kundi papuputukin ko ’to!”

Nagkatinginan ang mga miyembro ng Philippine National Judo Team.

Tumingin sila sa baril na mukhang sasabog sa mukha ni Berto pag pinaputok.
Tumingin sila kay Kulas na nanginginig ang tuhod.
Tapos, tumingin sila sa isa’t isa.

Ngumiti sila. Yung ngiting parang nakakita ng bagong laruan.

“Coach,” sabi ni Junjun (Team Captain). “Kulang tayo sa warm-up kanina di ba? Pwede ba ’to?”

Tumango si Coach Agaton. “Sige. Ippon Seoi Nage drill tayo. Bawal pumatay ha. Balibag lang.”

“T-Teka, anong Ippon seyy—?!” hindi na natapos ni Berto ang sasabihin niya.

Sa isang iglap, nawala ang baril sa kamay niya. Hinablot ni Coach Agaton ang collar ng jacket ni Berto.

“HIIIIYAAAAAH!”

Umikot ang mundo ni Berto.

Literal na lumipad siya sa ere.

BLAG!

Bumagsak siya sa tatami mats. Hindi masakit sa buto dahil foam, pero yumugyog ang utak niya sa lakas ng bagsak. Nahilo siya agad.

Si Kulas naman, sinubukan tumakbo. “Enteng! Tulong!”

Pero hinarang siya ni Junjun at ng dalawa pang lightweight judokas.

“San ka pupunta, Uke (throwing dummy)?” ngisi ni Junjun.

Hinawakan nila si Kulas.

Isa.
Dalawa.
Tatlo.

Pinagpasa-pasahan si Kulas!

Binalibag siya ng O Goshi (Hip Throw). Pagbangon niya, sinalo siya ng Uchimata (Inner Thigh Throw). Pagbagsak niya, pinulot siya ng isa para sa Tomoe Nage (Circle Throw).

Para siyang basahan na lumilipad sa kwarto!

“TAMA NA PO! NAGSUSUKA NA AKO!” sigaw ni Kulas habang nasa ere.

Si Berto naman, sinubukang tumayo. Pero sinalubong siya ng isang Osoto Gari.

WOOSH! BLAG!

“Isa pa!” sigaw ng team. “Form check!”

Sa labas, narinig ni Enteng ang kalabog. “Boss? Okay lang kayo? Dami atang gamit na nahuhulog ah!”

Page: SAY – Story Around You | Original story.

Sumilip si Enteng sa bintana. Nanlaki ang mata niya nang makita niyang ginagawang human bola ang mga kasama niya.

Pinaandar agad ni Enteng ang van para tumakas. “Bahala kayo dyan!”

Pero huli na. Nakaabang na sa labas ang mga pulis at barangay tanod dahil may tumawag na palang kapitbahay. Huli si Enteng.

Sa loob ng bahay, tapos na ang “training session”.

Nakatali sina Berto at Kulas. Hindi gamit ang lubid, kundi gamit ang kanilang sariling mga damit na ibinuhol sa Black Belt techniques. Naka-pretzel knot ang mga katawan nila.

Pagpasok ng mga pulis, naabutan nilang umiiyak ang dalawang holdaper habang hinihilot ng Judo Team ang likod ng mga ito.

“Sir Pulis! Hulihin niyo na kami! Parang awa niyo na!” iyak ni Berto. “Mas gusto ko pa sa kulungan! Ang sakit ng likod ko!”

“Sir, nahilo ako, gusto ko na po ng selda,” dagdag ni Kulas na namumutla at umiikot pa ang paningin.

Nagtawanan ang mga pulis at ang mga kapitbahay na nanonood sa labas.

“Kayo kasi,” sabi ng Pulis habang pinipicturan ang mga suspek. “Sa dinami-dami ng nanakawan niyo, yung Dormitoryo pa ng National Team. Buti na lang Judo Team ’to. Kung Arnis Team ’to, baka pinalo na kayo ng yantok. Kung Boxing Team, baka wala na kayong ngipin.”

Inilabas ang mga suspek na pilay-pilay maglakad (dahil sa hilo at bugbog). Ang mga “gold medals” na ninakaw nila ay isinauli.

“Pasensya na kayo mga Sir sa abala,” sabi ni Coach Agaton sa mga Pulis. “Medyo napa-sobra yata ang throw namin. Nanggigil sa training eh.”

“Okay lang Coach! Salamat sa pagtulong sa crime prevention!” saludo ng Pulis.

Mula noon, naging alamat sa mundo ng mga kriminal ang bahay na iyon. Wala nang nagtangkang pasukin ito. At sina Berto at Kulas? Tuwing nakakapanood sila ng Judo sa TV sa loob ng kulungan, napapahawak sila sa likod at napapa-aray sa sakit ng alaala.