MAALIKABOK NA SAPATERO SA BANGKETA NA PINAG-TRIPAN NG MGA “HYPEBEAST” NA GANGSTER DAHIL SA LUMANG PWESTO NITO, PERO NANG TANGKAIN NILANG MAG-RAMBOL AY GINAMIT NIYA ANG RUGBY AT PAKO UPANG IDIKIT SILA SA SEMENTO DAHIL SIYA PALA ANG DATING HEAD ENGINEER NG MILITARY COMBAT FOOTWEAR

MAALIKABOK NA SAPATERO SA BANGKETA NA PINAG-TRIPAN NG MGA “HYPEBEAST” NA GANGSTER DAHIL SA LUMANG PWESTO NITO, PERO NANG TANGKAIN NILANG MAG-RAMBOL AY GINAMIT NIYA ANG RUGBY AT PAKO UPANG IDIKIT SILA SA SEMENTO DAHIL SIYA PALA ANG DATING HEAD ENGINEER NG MILITARY COMBAT FOOTWEAR

Sa isang maingay na bangketa sa Cubao, sa ilalim ng hagdan ng MRT, nakapwesto si Mang Tasyo. Ang kanyang shop ay isang maliit na trapal, isang bangkito, at isang kahon ng mga gamit: rugby, pako, sinulid, at ang kanyang paboritong bakal na shoe last (yung hugis paa).

Si Mang Tasyo ay mukhang typical na lolo—naka-sando, may bimpo, at laging amoy rugby (dahil sa trabaho, hindi dahil addict).

Isang hapon, dumating ang grupong “Hypebeast Gang.” Lima silang binatilyo na naka-fake na Supreme shirt, skinny jeans, at mamahaling rubber shoes (na nakaw lang). Ang leader nila ay si “Kid Kulit,” na may hawak na bluetooth speaker na napakalakas magpatugtog ng rap.

“Hoy Tanda!” sigaw ni Kid Kulit sabay sipa sa kahon ng mga pako ni Tasyo. “Alis ka diyan! Tambayan namin ‘to! Ang baho ng rugby mo, nakakasira ng diskarte!”

Tumalsik ang mga pako. Yumuko si Tasyo para pulutin ito nang tahimik.

“Bingi ka ba?!” sigaw ng isa pang gangster. “Sabi namin layas! Kung ayaw mong gawin naming bola ‘yang ulo mo!”

Pinalibutan nila si Tasyo. Naglabas ng patalim si Kid Kulit. “Bibigyan kita ng limang segundo. Isa… Dalawa…”

Huminga ng malalim si Mang Tasyo. Inamoy niya ang lata ng rugby na hawak niya.

“Mga iho,” kalmadong sabi ni Tasyo. “Alam niyo ba na ang rugby, kapag hinaluan ng tamang chemical compound, ay nagiging Instant Cement?”

“Ha? Pinagsasabi mo?” tanong ni Kid Kulit.

SPLAT!

Ibinuhos ni Tasyo ang laman ng lata sa paanan ng mga gangster!

“Ang lagkit! Kadiri!” sigaw nila. Akala nila ay simpleng pandikit lang.

Pero sa loob ng tatlong segundo, tumigas ang rugby na parang bato! Dumikit ang mamahalin nilang rubber shoes sa semento!

“Hindi kami makagalaw!” sigaw ng Hypebeast Gang. Naka-glue ang mga paa nila sa bangketa.

“Sugurin niyo!” utos ni Kid Kulit. Sinubukan nilang suntukin si Tasyo pero hindi sila maka-abot dahil immobilized ang mga paa nila.

Tumayo si Tasyo. Hawak niya ang Shoe Last (ang mabigat na bakal na hugis paa).

KLANG!

Pinalo niya ang kamay ni Kid Kulit na may hawak na patalim. Nabitawan ang kutsilyo.

Sumugod ang isa pang gangster na nakawala ang isang paa (dahil natanggal ang swelas ng peke niyang sapatos). Susuntukin niya si Tasyo.

Pero kumuha si Tasyo ng isang dakot na Shoe Tacks (maliliit na pako) at isinaboy sa mukha ng sumusugod!

“ARAY! Pako! Pako!”

Ang isa naman ay sinubukang sipain si Tasyo gamit ang natitirang paa. Sinalag ni Tasyo ang sipa gamit ang kanyang Rubber Mallet (martilyo).

BOG!

Tinamaan ang shin bone ng gangster. Napaluhod ito sa sakit.

Sa loob ng dalawang minuto, ang limang siga ay parang mga estatwa na nakadikit sa semento, umiiyak, at may mga bukol.

Dumating ang mga pulis. Nakita nila ang eksena: Limang gangster na hindi makaalis sa pwesto dahil sa sapatos, at isang matandang nagbabalik ng mga pako sa kahon.

“Mang Tasyo?” gulat na tanong ng Police Chief na si Col. Aragon.

“O, Colonel,” bati ni Tasyo. “Pasensya na, may nakatapon na rugby. Nadikit tuloy ‘tong mga batang ‘to. Paki-scrape na lang gamit ang pala.”

Nilapitan ng Colonel ang mga gangster. “Alam niyo ba kung sino ‘yang binully niyo?”

Umiling si Kid Kulit habang umiiyak.

“Siya si Engr. Anastacio ‘The Cobbler’ Dimasalang,” paliwanag ng Colonel. “Siya ang Chief Inventor ng tactical boots ng Philippine Scout Rangers noong 1990s. Siya ang nag-imbento ng sapatos na may hidden blade, GPS tracker, at exploding heel. Nag-retire siya kasi na-bored siya sa opisina. Mas gusto niya raw mag-repair ng tsinelas.”

Nanlaki ang mata ng mga Hypebeast.

Lumapit si Tasyo kay Kid Kulit. Sinipat niya ang sapatos nito na nakadikit sa semento.

“Fake ‘yang Jordan mo, iho,” iling ni Tasyo. “Mali ang tahi sa midsole. Sa susunod, kung magyayabang ka, siguraduhin mong orig ang sapatos mo para hindi madaling matanggal ang swelas kapag tumatakbo ka sa pulis.”

Kinuha ni Tasyo ang martilyo at pako. “Gusto mo bang repair-in natin ‘yang ugali mo? O ‘yang sapatos mo lang?”

“Sapatos na lang po! Sorry po Lolo!” iyak ng gang.

Mula noon, naging landmark na sa Cubao ang pwesto ni Mang Tasyo. Wala nang nanggugulo. At ang Hypebeast Gang? Nasa kulungan na, pero bago sila hinuli, inobliga sila ni Tasyo na magbayad ng Rugby Fee.

Napatunayan ng lahat na sa kalsada, ang tunay na “Big Boss” ay hindi yung maingay at porma-porma lang. Ang tunay na boss ay yung tahimik na nakaupo sa bangkito, na kayang ayusin ang sapatos mo, o idikit ka sa impyerno gamit ang isang lata ng pandikit.

Disclaimer: Ang mga kwento rito ay piksyon lamang at hindi balita. Ang mahalaga ay ang aral at emosyon na maaaring mangyari sa kahit kanino. Salamat po, mga ka-SAY!