ISANG NAG-AALALANG INA ANG NAGMAKAAWA SA HARAP NG MGA DELIVERY RIDER UPANG KANSELAHIN ANG SAMPUNG LIBONG PISONG PIZZA NA INAKALA NIYANG AKSIDENTENG NA-ORDER NG KANYANG BATANG ANAK

ISANG NAG-AALALANG INA ANG NAGMAKAAWA SA HARAP NG MGA DELIVERY RIDER UPANG KANSELAHIN ANG SAMPUNG LIBONG PISONG PIZZA NA INAKALA NIYANG AKSIDENTENG NA-ORDER NG KANYANG BATANG ANAK

Basang-basa ng pawis ang likod ni Lina habang mariing nakahawak sa bakal ng umaandar na tricycle. Halos hindi na siya makahinga sa tindi ng kaba na bumabalot sa kanyang pagkatao.

Kanina lamang, habang nag-aayos siya ng gamit bago umuwi mula sa pabrika, biglang umilaw ang kanyang lumang cell phone.

Isang mensahe mula sa sikat na pizza chain ang nagpatigil sa ikot ng kanyang mundo: Your order of 25 Family Size Pizzas amounting to Php 10,500 is out for delivery.

Nanginig ang buong kalamnan ng ginang. Sampung libo at limandaang piso! Iyon mismo ang buong laman ng kanyang bank account na pinag-ipunan pambayad sa upa at matrikula ng walong taong gulang na anak na si Maya.

Agad niyang naalala na naiwan niya ang lumang tablet sa bahay upang panuorin ng bata ng cartoons. Sigurado siyang napindot ito ni Maya!

Sinubukan niyang tawagan ang biyenan na nagbabantay rito, ngunit out of reach. Wala siyang magagawa kundi ang mabilis na humabol at magmakaawa sa mga taong iyon bago tuluyang mabawasan ang kanyang pinaghirapang pera.

“Kuya, bilisan niyo pa po! Baka dumating na ‘yung mga rider sa amin!” nanginginig na pakiusap ni Lina sa drayber.

Iniisip niya ang inis ng mga delivery rider. Siguradong magrereklamo ang mga ito kapag nalaman nilang walang pambayad ang umorder. Baka ipabarangay siya.

Sa bawat lubak na madaanan, tila tumatalbog din ang kanyang puso. Gusto na niyang umiyak sa desperasyon.

Hindi pwedeng mawala ang kanyang ipon. Hindi sila pwedeng palayasin ng landlady ngayong buwan.

Pagliko ng tricycle sa kanilang eskinita, tila pinagsakluban ng langit at lupa si Lina.

Doon, sa tapat mismo ng kanilang pinagtagpi-tagping gate, nakaparada ang limang motorsiklo na may malalaking thermal bags.

Nagtatawanan ang mga rider habang nagbababa ng napakaraming malalaking pizza.

Amoy na amoy sa kalsada ang mainit na keso, ngunit para kay Lina, amoy ito ng isang sakuna.

Agad siyang tumalon pababa kahit hindi pa tuluyang nakakahinto ang sasakyang kanyang sinasakyan.

Naglakad siya nang mabilis, ang mga mata ay nag-uumpisa nang lumuha.

Page: SAY – Story Around You | Original story

“Mga boss! Sandali lang po! Huwag niyo ibaba ‘yan!” humahagulgol na palahaw ni Lina, na nakatawag pansin sa mga kapitbahay.

Tumambad siya sa mga naguguluhang rider at lumuhod sa semento.

“Parang awa niyo na, kunin niyo pabalik ‘yang mga pizza! Aksidente lang po ‘yang na-order ng anak ko sa tablet! Wala po akong sampung libo pambayad! Ibabalik ko po nang buo, huwag niyo lang bawasan ang account ko! Maawa po kayo, pambayad namin sa upa bukas!”

Natahimik ang buong eskinita. Nagkatinginan ang mga rider, hindi alam ang gagawin sa umiiyak na ginang.

Mula sa loob ng bahay, lumabas ang biyenan ni Lina akay-akay ang batang si Maya na may suot na party hat.

Lumapit ang lider ng mga rider at inalalayan si Lina na tumayo.

May kinuha itong mahabang resibo mula sa bulsa at nakangiting iniabot sa ginang na patuloy pa rin sa paghikbi.

“Misis, kumalma po kayo,” malumanay na sabi ng rider.

“Hindi po aksidente ang order na ito, at lalong hindi ninyo kailangang magbayad. Nabayaran na po ito nang buo kaninang umaga gamit ang credit card.

May nagbilin po sa amin na i-deliver ito nang eksaktong alas-kwatro para sa isang okasyon.”

Kumunot ang noo ni Lina. Pilit niyang pinunasan ang mga luha habang nanginginig na binabasa ang resibo.

Doon, sa ibabang bahagi, may nakasulat na maikling mensahe.

Happy 8th Birthday sa pinakamaganda kong pamangkin na si Maya.

Pasensya na kayo ni Mama Lina kung limang taon akong hindi nagparamdam dahil sa hiya nung nalugi ako.

Nakabawi na ako ngayon, at babawi rin ako sa inyo.

Kainin niyo ‘yan kasama ng mga kapitbahay.

Uuwi na ako sa Pasko.

Nagmamahal, Kuya Anton.

Nanlaki ang mga mata ni Lina at muling bumagsak ang kanyang mga luha—ngunit sa pagkakataong ito, hindi na dahil sa matinding takot at pangamba, kundi sa labis na kaligayahan at pananabik.

Buhay ang kanyang nag-iisang kuya at maayos na ang kalagayan nito sa ibang bansa!

Niyakap niya nang napakahigpit ang naguguluhang si Maya habang nagsisimulang pumalakpak at maghiyawan sa tuwa ang kanilang mga usyoserong kapitbahay.

Ang inakala niyang isang nakakapanglumo at nakakatakot na pagkakamali na sisira sa kanilang buong buwan dahil sa matinding kakulangan sa pinansyal ay isa lamang palang napakagandang surpresa mula sa isang minamahal na kapamilyang matagal na nilang inaasam na makapiling muli.