NANGINIG ANG MAGNANAKAW HABANG HINOHOLDAP ANG ISANG BATA, PERO NAGTAWANAN ANG MGA TANOD NANG KUSA ITONG SUMUKO DAHIL SA SAKIT NG ULO SA BATA
Madilim ang eskinita sa Tondo.
Nakatago sa dilim si Boyet, isang baguhan na holdaper. Ito ang unang “misyon” niya. Hawak niya ang isang mapurol na patalim. Nanginginig pa siya sa kaba.
Maya-maya, may dumaang isang batang lalaki. Maputi, naka-uniporme ng exclusive school, at may malaking headphone sa leeg. Mukhang mayaman.
“Ito na,” bulong ni Boyet. “Jackpot!”
Tumalon si Boyet sa harap ng bata.
“HULI KA! HUWAG KANG KIKILOS! HOLDAP ‘TO!” sigaw ni Boyet, pilit na pinatatapang ang boses. “ILABAS MO ANG CELLPHONE MO! BILIS!”
Inaasahan ni Boyet na sisigaw o iiyak ang bata.
Pero tinanggal lang ng bata ang headphone niya at tumingin kay Boyet nang walang takot.
“Excuse me?” sabi ng bata na may heavy accent. “Are you attempting to rob me? Like, literally?”
Natigilan si Boyet.
“Ha? A-anong rob? ROBERTO ang pangalan ko, hindi Rob! Akin na sabi ang cellphone mo!”
Bumuntong-hininga ang bata.
“Oh my God. This is so hassle. Kuya, are you aware that stealing is a criminal offense punishable by the Revised Penal Code? Also, it’s morally dubious.”
Kumunot ang noo ni Boyet.
“Mo-morally do-byu… ano? Hoy totoy! Huwag mo akong daanin sa English mo! Ibigay mo ang cellphone o sasaktan kita!”
“Okay, okay! Chill ka lang, Kuya!” itinaas ng bata ang kamay niya. “I will surrender my device via peaceful turnover. But first, a logistical question.”
“Anong lojis… lojis… ANO?!” pawisan na si Boyet. “Bilis na! Ang dami mong alam!”
“Kasi Kuya,” paliwanag ng bata habang hawak ang iPhone 15 Pro Max niya. “This device is fully encrypted with Biometric Face ID recognition linked to my Cloud server. If I hand this over to you, it will turn into a useless brick unless I disable the ‘Find My iPhone’ feature. Do you want me to factory reset it first? It requires a stable Wi-Fi connection. Do you have a hotspot?”
Namutla si Boyet. Parang umiikot ang paningin niya.
“Ha? Hat-ispat? Pektory? Ano?!” nanginginig ang tuhod ni Boyet. Hindi dahil sa takot, kundi dahil dumudugo na ang ilong niya sa hirap umintindi.
“Yes, hotspot!” tuloy pa ng bata. “Do you have data? I need 5G connectivity to unlink my credentials so you can sell this in the black market with higher appraisal value. Otherwise, you’ll only get 500 pesos for parts. Do you understand the economic implications?”
Napahawak si Boyet sa ulo niya. Sumasakit ang migraine niya.
“Teka lang… teka lang…” hilo na sabi ni Boyet. “Ang gusto ko lang naman cellphone… bakit may impli-key-shon?”
“Kuya, listen to me,” lumapit pa ang bata. “I’m trying to help you maximize your profit! Do you want the charger too? It’s USB-C type. Do you have an adapter?”
“ADAPTER?! USB?!” sigaw ni Boyet. “AYOKO NA! ANG GULO MO KAUSAP!”
Sa sobrang stress ni Boyet, nakita niya ang mga Barangay Tanod na nagroronda sa dulo ng kalsada.
Sa halip na tumakbo palayo, tumakbo si Boyet papunta sa mga Tanod.
“KAPITAN! TANOD! TULONG! HULIHIN NIYO NA AKO!” sigaw ni Boyet habang tumatakbo at nakataas ang kamay.
Nagulat ang mga Tanod.
“Hoy! Bakit ka sumusuko? Diba holdaper ka?”
Lumuhod si Boyet sa harap ni Kapitan, humahagulgol habang hawak ang sentido.
“Opo Kap! Magnanakaw ako! Pero parang awa niyo na, ikulong niyo na ako! Ayoko na don sa bata! Ingles nang Ingles! Tinatanong ako kung may ‘Hat-ispat’ daw ba ako at ‘Ekonomik Implikeyshon’! Puputok na ang ugat ko sa utak! Mas okay na sa kulungan, tahimik!”
Lumapit ang batang conyo.
“Omg, Kuya! Why did you run? I was just asking for your hotspot password!”
Nagtawanan nang malakas ang mga Tanod.
“Iho,” tawa ni Kapitan. “Umuwi ka na. Na-trauma na ‘yung holdaper sa’yo. Sa presinto, walang English-English!”
“Okay po, Kapitan! Stay safe!” kaway ng bata.
Dinala si Boyet sa barangay hall, hindi dahil nahuli, kundi dahil nagmamakaawa siyang makapahinga ang utak niya. Doon lang siya kumalma—matapos bigyan ng Biogesic at tubig ng mga tanod na tawa nang tawa sa kanya.