UMAKYAT NG PUNO ANG BINATA PARA HARANAHIN ANG KANYANG NILILIGAWAN SA PROBINSYA PERO NAGTAWANAN ANG BUONG BARANGAY NANG BIGLANG KUMAPIT SIYA SA BULOK NA SANGA AT NAHULOG DERECHO SA KULUNGAN NG MGA BABOY
Sa isang payapang gabi sa Barangay Maligaya, handang-handa na si Dodong. Ito na ang gabi ng kanyang “Grand Harana.” Matagal na niyang nililigawan ang musa ng kanilang baryo na si Inday, pero pakipot ito. Kaya naman, naghanda si Dodong ng grand gesture.
Suot ni Dodong ang kanyang pinakamaputing polo shirt na bagong almirol. Ang kanyang buhok ay makintab sa dami ng Three Flowers Pomade. Ang pantalon niya ay slacks na itim na hapit na hapit. Kasama niya ang kanyang best friend na si Kulas, ang gitarista na medyo wala sa tono.
“Sigurado ka ba dito, Dong?” tanong ni Kulas habang nagtutono ng gitara. “May aso sila Inday, baka habulin tayo.”
“Ako ang bahala,” pagmamalaki ni Dodong. “Romantiko si Inday. Gusto niya yung parang Romeo and Juliet. Kaya hindi lang ako kakanta sa baba, aakyat ako sa puno para malapit sa bintana niya!”
Pagdating nila sa tapat ng bahay nina Inday, tahimik ang paligid. Ang bintana ni Inday ay nasa ikalawang palapag ng kanilang old house. Sa tabi ng bahay, may isang malaking puno ng Kaimito. At sa ilalim mismo ng puno… ay ang kulungan ng mga baboy ng Tatay ni Inday.
“Game na!” bulong ni Dodong.
Dahan-dahang inakyat ni Dodong ang puno ng Kaimito. Ninja moves. Ingat na ingat siya na huwag madumihan ang kanyang puting polo. Nang makarating siya sa isang sanga na katapat ng bintana, sumenyas siya kay Kulas sa baba.
Strum.
Nagsimulang kumanta si Dodong.
“O Ilaw… sa gabing madilim…”
Ang boses ni Dodong ay medyo paos pero puno ng damdamin. Feel na feel niya ang kanta. Ipinikit pa niya ang kanyang mga mata at idinipa ang kanyang kamay na parang nasa music video.
Bumukas ang ilaw sa kwarto ni Inday. Nakita ni Dodong ang anino ng dalaga na papunta sa bintana.
“Ayan na siya!” isip ni Dodong. “Kailangan mas dramatic!”
Dahil gusto niyang mas lumapit para makita ni Inday ang kagwapuhan niya, tumapak si Dodong sa isang sanga na medyo payat. Gusto niyang mag-pose ala-Spiderman sa ere.
Ang hindi niya alam, ang sangang iyon ay bulok na at inaanay.
Nang ilipat niya ang buong bigat niya…
KRRRRAAAAAK!
“Hala!” sigaw ni Dodong.
Naputol ang sanga! Nawalan ng balanse si Dodong. Mula sa taas na sampung talampakan, bumulusok siya pababa.
Hindi siya sa damuhan bumagsak.
Hindi siya sinalo ni Kulas.
BLAG! SPLAAAAASH!
Bumagsak si Dodong nang diretso sa gitna ng kulungan ng baboy!
At hindi lang basta kulungan. Ito ang septic area kung saan nag-iipon ang dumi at putik.
“WEEEEEK! WEEEEEK! WEEEEEK!”
Nagulantang ang limang malalaking baboy! Nagtakbuhan ang mga ito sa takot dahil may nahulog na alien mula sa langit. Si Dodong, na kanina ay amoy pomade at cologne, ngayon ay lumubog sa malapot, maitim, at napakabahong putik ng tai ng baboy.
Ang puting polo niya? Kulay chocolate na ngayon.
Ang buhok niya? May topping na ng feeds.
“Aray ko po! Ang sakit ng likod ko!” daing ni Dodong habang pilit na tumatayo. Dumulas pa siya ulit at nasubsob ang mukha sa putik.
Page: SAY – Story Around You | Original story.
Dahil sa ingay ng mga baboy at sigaw ni Dodong, nagising ang buong barangay. Nagbukasan ang mga ilaw ng kapitbahay. Naglabasan ang mga tao.
“May magnanakaw ng baboy!” sigaw ng Tatay ni Inday na lumabas may dalang itak.
Pero natigilan ang lahat nang bumukas ang bintana ni Inday.
Dungaw si Inday, ganda-ganda, naka-daster na pink.
“Sino ’yan? Dodong?” tanong ni Inday.
“Inday! Ako ’to!” sigaw ni Dodong mula sa pigpen. “Nandito ako sa baba!”
Bumaba si Inday, nagmamadali. Ang totoo, matagal na rin niyang gusto si Dodong. Hinihintay lang niya ang effort. At nung marinig niya ang kanta kanina, kilig na kilig siya. Plano na sana niyang sagutin si Dodong ngayong gabi.
“Dodong!” tawag ni Inday habang tumatakbo palabas ng pinto. “Oo! Oo, Dodong! Sinasagot na kita!”
Natigilan ang mga kapitbahay.
Natigilan si Kulas.
Natigilan si Dodong, na puno ng putik.
“Talaga Inday?! Tayo na?!” tuwang-tuwang tanong ni Dodong. Aakmang yayakapin niya sana si Inday.
Lumapit si Inday, nakangiti, handang yumakap sa kanyang “Romeo.”
Pero nang humangin…
Dinala ng hangin ang essence ni Dodong papunta sa ilong ni Inday.
Amoy nabubulok na compost pit. Amoy imburnal na hinaluan ng suka.
Napatigil si Inday.
Napangiwi ang mukha niya.
Nagtakip siya ng ilong.
“TEKA LANG!” sigaw ni Inday, umatras ng limang hakbang. “Sandali Dodong! Ang baho mo!”
“Inday, love mo naman ako di ba?” sabi ni Dodong, humahakbang palapit, tumutulo ang putik sa mukha. “Yakapin mo ako! Sabi mo tayo na!”
“Oo nga tayo na! Pero maligo ka muna!” sigaw ni Inday. “Nasusuka ako! Parang awa mo na, huwag kang lumapit!”
Nagtawanan ang buong barangay! Hagalpak ang Tatay ni Inday na ibinaba na ang itak dahil sa kakatawa. Si Kulas, na dapat ay backup singer, ay gumugulong na sa damuhan sa tawa.
“Ang sweet niyo naman!” asar ng isang kapitbahay. “Sweet and sour pork!”
Doon napagtanto ni Dodong ang hitsura niya. Tiningnan niya ang sarili. Para siyang suman na nahulog sa kanal.
“Sige Inday! Uuwi muna ako!” sigaw ni Dodong, hiyang-hiya. “Babalik ako bukas! Pagkatapos kong maligo ng zonrox!”
Tumakbo pauwi si Dodong habang hinahabol ng mga aso na akala ay walking ulam siya.
Naging opisyal na magkasintahan sila ni Inday ng gabing iyon—pero long distance relationship muna (may 10-meter distance) hanggang hindi nawawala ang amoy.
At mula noon, tinagurian si Dodong sa kanilang baryo bilang “The Pig Pen Prince,” ang lalaking handang sumuong sa baho at dumi, makuha lang ang matamis na “Oo” ng kanyang minamahal.
At si Inday? Sinigurado niyang sa susunod na harana, sa ground floor na lang kakanta si Dodong, malayo sa puno at malayo sa baboy. 🐷🎸