TODO BANTAY AT KINAKAUSAP PA NG “PLANTITA” ANG KANYANG NAPAKAMAHAL NA RARE INDOOR PLANT ARAW-ARAW DAHIL PROUD SIYA NA HINDI ITO NALALANTA KAHIT MINSAN LANG DILIGAN
Sa loob ng eksklusibong La Vista Subdivision, kilala si Donya Marites bilang “Queen Plantita.” Ang kanyang living room ay hindi mukhang sala, kundi mukhang Amazon Rainforest na tinubuan ng sofa.
Lahat ng klase ng halaman, meron siya. May Snake Plant na kasing-taas ng poste, may Rubber Tree na kasing-kintab ng sapatos ng heneral, at may mga Succulents na namamatay kapag tinitigan mo nang masama.
Pero ang “Crown Jewel” ng kanyang koleksyon ay ang kanyang Rare Monstera Albo Variegata. Binili niya ito online sa isang “mystery seller” sa halagang P50,000 isang taon na ang nakalilipas.
Pangalan ng halaman: “Donya Consolacion.”
“Good morning, Consolacion!” bati ni Marites habang naka-silk robe at hawak ang mister na may laman na Evian Mineral Water. “Ang ganda-ganda mo talaga. Tignan mo ang mga katabi mo, mga hampaslupang halaman, nalalanta na. Ikaw, fresh na fresh!”
Ito ang ipinagmamalaki ni Marites sa Facebook group na Plantitas of Manila. Araw-araw siyang nagpo-post ng update.
“Day 365: Still thriving! No yellow leaves! Secret ko? Pure love and classical music. #GreenThumb #Blessed”
Ang totoo, bilib na bilib si Marites sa sarili niya. Sa loob ng isang taon, hindi tinubuan ng fungus si Consolacion. Hindi ito inuod. At ang pinaka-matindi: kahit minsan niya lang itong diligan (dahil fear of overwatering daw), hindi ito nanunuyo.
“Iba talaga ang kamay ko,” bulong ni Marites habang pinupunasan ang dahon gamit ang microfiber cloth na galing pang Switzerland. “May healing touch.”
Isang hapon, dumating ang kanyang Frenemy (Friend/Enemy) na si Tita Grace. Si Tita Grace ay isang Botanist at Landscape Architect. Siya ang tipo ng tao na alam ang scientific name ng damo.
“Mare!” bati ni Grace, sabay beso. “Nabalitaan ko ang sikat mong Monstera. Patingin nga kung legit ‘yang 50k mo.”
“Naku Mare, legit na legit!” pagmamalaki ni Marites habang inaakay ang bisita sa gitna ng sala kung saan nakapwesto si Consolacion sa ilalim ng isang spotlight. “Tignan mo. Walang browning. Walang pest. Perfection.”
Lumapit si Grace. Isinuot niya ang kanyang reading glasses.
“Hmm…” suri ni Grace. Hinawakan niya ang dahon. “Ang ganda ng variegation ha. Pantay na pantay ang puti at green. Pero Mare… parang ang tigas?”
“Matibay kasi ang immunity niya!” sagot ni Marites. “Pinapakinggan ko ‘yan ng Beethoven tuwing umaga kaya strong ang cellular structure niya.”
“Talaga ba?” nagdududang tanong ni Grace. Yumuko siya para amuyin ang lupa. “Mare, bakit walang amoy lupa? At bakit… bakit parang glue ang nakikita ko sa ugat?”
“Ha? Anong glue? Root hormone ‘yan!” kabadong sagot ni Marites.
Hindi nakuntento si Grace. Binuhat niya ang paso.
“Mare, ang gaan. Parang walang laman na lupa,” sabi ni Grace.
“Air plant kasi ang ancestry niyan! Aerated soil ang gamit ko!” palusot ni Marites, kahit pinapawisan na ang kilikili niya.
Itinaas ni Grace ang paso para tignan ang drainage holes sa ilalim. Nanliit ang mata niya. May nakita siyang maliit na gold sticker na hindi natanggal ng seller.
Binasa ni Grace nang malakas.
“ITEM: #8834 REALISTIC JUNGLE DECOR. MATERIAL: HIGH-GRADE POLYVINYL CHLORIDE. MADE IN YIWU CITY, CHINA.”
Tumahimik ang buong sala. Huminto sa pag-ikot ang electric fan.
“M-Mare…” dahan-dahang lumingon si Grace kay Marites. “P-Plastic?”
Nanlaki ang mata ni Marites. Ang mundo niya ay gumuho.
Nag-flashback sa utak niya ang lahat ng ginawa niya sa nakalipas na taon.
Ang pagbili niya ng imported fertilizer na inilagay niya sa plastic na lupa.
Ang pagkausap niya dito ng problema niya sa asawa.
Ang pag-aaway niya sa katulong kapag nadadaanan ito.
Ang pagpupuyat niya para bantayan kung tutubo na ang bagong dahon (na hindi naman pala tutubo dahil molded plastic ito).
“H-Hindi…” bulong ni Marites. “Buhay siya… kinausap ko siya kagabi…”
“Mare,” tapik ni Grace sa balikat niya. “Kaya pala hindi nalalanta. Kaya pala makintab. Mare, inalagaan mo ang Tupperware ng isang taon.”
Doon na nagdilim ang paningin ni Marites.
PLAKDA.
Himatay si Donya Marites sa kanyang Persian Carpet.
Nang magising siya, nasa ospital na siya dahil sa Extreme Embarrassment at High Blood.
Pag-uwi niya ng bahay, nandoon pa rin si Consolacion. Nakatayo. Makintab. At parang nang-iinis ang ganda.
Hindi niya ito tinapon. Inilagay niya ito sa labas ng gate na may nakasulat na sign:
“FOR SALE: RARE MONSTERA. LOW MAINTENANCE. IMMORTAL. 50 PESOS NA LANG. RFS: MAS PLASTIC PA SA MGA KUMARE KO.”
Mula noon, tuwing bibili ng halaman si Marites, hindi na siya tumitingin sa dahon. Inaamoy niya muna, kinukurot, at higit sa lahat—tinitignan ang ilalim ng paso kung may tatak na Made in China.