TINAPUNAN NG TUBIG SA MUKHA NG ISANG MATAPOBRENG DONYA ANG WAITRESS NA MABAGAL DAW KUMILOS, PERO HALOS LUMUHOD SIYA SA GULAT NANG MAKITA NIYANG NAG-BOW ANG MANAGER SA WAITRESS

TINAPUNAN NG TUBIG SA MUKHA NG ISANG MATAPOBRENG DONYA ANG WAITRESS NA MABAGAL DAW KUMILOS, PERO HALOS LUMUHOD SIYA SA GULAT NANG MAKITA NIYANG NAG-BOW ANG MANAGER SA WAITRESS

Tanghaling tapat at peak hour sa Casa Vittoria, ang pinakasikat na Italian fine dining restaurant sa Makati. Puno ng mga negosyante at sosyal na tao ang lugar.

Si Celine, 21-anyos, ay abalang-abala sa pagse-serve. Pawisan siya, medyo magulo ang buhok, at naka-uniporme ng waitress. Mabilis siyang kumilos, pero sadyang kulang sila sa staff ngayong araw.

Sa Table 4, nakaupo si Madam Stella, isang babaeng puno ng alahas ang leeg at braso. Kilala siya sa pagiging demanding.

“Excuse me!” sigaw ni Madam Stella, pinitik-pitik pa ang daliri. “Miss! Ang tagal naman ng tubig ko! Gusto mo bang mamatay ako sa uhaw?!”

“Sorry po, Ma’am,” mabilis na lumapit si Celine dala ang pitsel. “Eto na po ang tubig niyo. Pasensya na po, short-staffed kami ngayon.”

“Wala akong pakialam kung short-staffed kayo!” bulyaw ni Stella. “Nagbabayad ako ng mahal dito! Ang tanga-tanga mo kumilos! Kanina pa ako naghihintay ng Pasta ko, wala pa rin!”

“On the way na po, Ma’am—”

“Shut up!” sigaw ni Stella.

Sa sobrang galit ng matapobreng kostumer, kinuha niya ang baso ng tubig na nilagyan ni Celine.

SPLAAAASH!

Isinaboy ni Madam Stella ang malamig na tubig sa mukha ni Celine!

Tumulo ang tubig sa buhok ni Celine, sa kanyang apron, at sa sahig. Basang-basa siya. Natahimik ang buong restaurant. Tumigil ang pagtunog ng mga kubyertos. Lahat ay nakatingin sa kanila.

“Yan! Yan ang nababagay sa’yo para magising ka!” sigaw ni Stella. “Tawagin mo ang Manager mo! Ipapatanggal kita ngayon din! Hampaslupa!”

Nanatiling nakatungo si Celine. Pinunasan niya ang tubig sa mata niya gamit ang likod ng palad. Hindi siya sumagot.

Dali-daling tumakbo palapit si Sir George, ang General Manager ng restaurant. Hingal na hingal ito at putlang-putla.

“Sir! Buti dumating ka!” sumbong ni Stella, taas-noo pa. “Fire this girl immediately! Binastos niya ako! Napakabagal! Wala siyang kwentang empleyado!”

Page: SAY – Story Around You | Original story.

Inakala ng lahat na sisigawan ni Sir George si Celine.

Pero laking gulat ng buong restaurant nang lagpasan ni Sir George si Madam Stella.

Diretso siyang lumapit kay Celine. Naglabas siya ng malinis na towel mula sa bulsa niya.

Dahan-dahan niyang pinunasan ang balikat ni Celine. At ang pinaka-nakakagulat sa lahat—yumuko si Sir George sa harap ng waitress.

“Ma’am Celine… I’m so sorry,” nanginginig na sabi ng Manager. “Patawarin niyo po ako. Hindi ko po nakita agad. Kukuha po ako ng first aid kit. Nasaktan po ba kayo?”

Natulala si Madam Stella. “W-Wait… Anong ‘Ma’am’? Bakit ka nagso-sorry sa tangang ‘yan?!”

Humarap si Sir George kay Madam Stella. Seryoso ang mukha ng Manager at wala na ang dating pagiging magalang sa kostumer.

“Madam, ang tinawag niyong ‘tanga’ at tinapunan niyo ng tubig ay si Ms. Celine Vittoria.”

Nanlaki ang mata ni Stella. “Vittoria?”

“Opo,” diin ni Sir George. “Siya po ang nag-iisang anak ni Don Ricardo Vittoria, ang may-ari ng restaurant na ito at ng limampung iba pa sa buong Asia. Nagtra-trabaho lang po siya dito bilang regular waitress dahil gusto niyang matutunan ang negosyo mula sa baba nang walang special treatment. Pero hindi po kasama sa training niya ang bastusin ng katulad niyo.”

Parang binagsakan ng langit at lupa si Madam Stella. Ang babaeng binasa niya ay mas mayaman pa pala sa kanya ng sampung beses!

Dahan-dahang inangat ni Celine ang kanyang mukha. Wala na ang shy persona kanina. Pinalitan ito ng tindig ng isang tunay na may-ari.

“Sir George,” kalmadong utos ni Celine.

“Yes, Ma’am Celine?”

“I-cancel mo ang order ng babaeng ’yan. At ilagay mo ang pangalan niya sa blacklist ng lahat ng branches natin. We serve food, not arrogance. Ayoko ng bastos sa restaurant ng Daddy ko.”

“Masusunod po, Ma’am.”

Humarap si Celine kay Stella na nanginginig na sa hiya.

“Madam,” sabi ni Celine nang may diin. “Mabibili niyo ang pagkain namin, pero hindi niyo mabibili ang pagkatao ng mga empleyado ko. Get out.”

Nagpalakpakan ang ibang mga kostumer. Hiyang-hiya na lumabas si Madam Stella, habang si Celine ay inalalayan ng staff papunta sa opisina para makapagbihis.

Sa araw na iyon, natutunan ng lahat sa Casa Vittoria ang leksyon: Huwag mangmamata ng kapwa dahil sa uniporme nila. Dahil sa huli, ang tunay na class ay wala sa dami ng alahas, kundi nasa ganda ng asal.

Disclaimer: Ang mga kwento rito ay piksyon lamang at hindi balita. Ang mahalaga ay ang aral at emosyon na maaaring mangyari sa kahit kanino. Salamat po, mga ka-SAY!