PINAHARUROT NG TAXI DRIVER ANG KOTSE AT NI-LOCK ANG PINTO NANG MAGPAPARA NA SANA ANG PASAHERONG DALAGA SA ISANG MADILIM NA KANTO, NAGWALA SA TAKOT ANG BABAE AT PERO NATIGILAN SIYA NANG BIGLANG MAY MARINIG SILANG SUNOD-SUNOD NA PUTOK NG BARIL
Isang maulan at madilim na Huwebes ng gabi. Kakatapos lang ng shift ni Clara sa isang BPO company sa Ortigas. Pagod na pagod siya at gusto na lang niyang umuwi at mahiga sa malambot niyang kama. Dahil malakas ang ulan at baha sa ilang kalsada, pahirapan ang pagsakay. Halos isang oras siyang nakatayo sa bangketa bago siya pinalad na may humintong lumang taxi sa kanyang harapan.
“Manong, sa Sampaloc po,” sabi ni Clara pagkasakay niya.
Tumango lang ang driver. Siya si Mang Romy, isang singkwenta’y anyos na lalaki na may malalim na pilat sa pisngi at medyo magulo ang buhok. Sa unang tingin, nakakatakot ang itsura nito. Tahimik lang siya at panay ang tingin sa rearview mirror.
Habang bumabagtas sila sa España, napansin ni Clara na parang iba ang kinikilos ni Mang Romy. Panay ang lingon nito sa likod, at paminsan-minsan ay bumubulong sa sarili. Kinabahan si Clara. Naalala niya ang mga nababalita sa social media tungkol sa mga holdaper na taxi driver o ‘yung mga nangunguha ng pasahero para ibenta ang organs. Hinawakan niya nang mahigpit ang kanyang payong at inilagay ang kamay sa cellphone para mag-dial ng emergency number kung sakali.
“Manong, dito na lang po sa kanto ng Lacson. Diyan na lang ako sa may 7-Eleven,” sabi ni Clara nang malapit na sila.
Pero imbes na magmenor, biglang pinindot ni Mang Romy ang central lock ng pinto. Click.
Nanlaki ang mata ni Clara. “Manong? Sabi ko po para na!”
Hindi sumagot si Mang Romy. Sa halip, inapakan niya nang sagad ang gasolinador. Humagibis ang lumang taxi. Nilampasan nila ang 7-Eleven. Nilampasan nila ang kanto kung saan dapat bababa si Clara.
“Tulong! Tulong! Kinikidnap ako!” sigaw ni Clara. Kinakalampag niya ang bintana pero naka-child lock ito. Walang makarinig sa kanya dahil sa lakas ng ulan sa labas.
Tumingin si Mang Romy sa salamin, pawisan at seryoso ang mukha. “Huwag kang maingay, Miss!” sigaw nito.
Mas lalong natakot si Clara. Sa isip niya, ito na ang katapusan niya. Dadalhin siya sa lungga nito at gagawan ng masama. Dahil sa adrenaline at takot, kinuha ni Clara ang kanyang payong. Gamit ang matigas na hawakan nito, pinaghahampas niya si Mang Romy sa balikat at sa ulo habang nagmamaneho.
“Itigil mo ‘to! Ibaba mo ako! Walanghiya ka!” sigaw ni Clara habang umiiyak at nananakit.
Dumanak ang dugo sa noo ni Mang Romy dahil sa tama ng payong, pero hindi siya huminto. Mas binilisan pa niya ang takbo, parang nakikipagkarera kay kamatayan. “Miss, tama na! Huwag kang malikot!” daing ng driver, pero hindi niya binitawan ang manibela.
Lumiko sila sa isang maliwanag na kalsada at huminto sa tapat mismo ng isang Police Station.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Pagkahinto ng sasakyan, agad na binuksan ni Mang Romy ang lock. Hinihingal siya at tumutulo ang dugo sa mata. Si Clara naman ay nanginginig sa takot, akmang bubuksan na ang pinto para tumakbo papasok sa mga pulis.
“Tulong! Pulis! Yung driver!” sigaw ni Clara pagkababa.
Nagsilabasan ang mga pulis. “Ano’ng nangyari, Miss?”
“Kinikidnap ako niyan! Ayaw niya akong ibaba! Sinaktan ko siya para makatakas!” sumbong ni Clara habang nakaturo sa taxi.
Lumabas si Mang Romy sa taxi, hawak ang kanyang ulo na dumudugo. “Chief, pasensya na po. Dito ko na siya dinala. Delikado dun sa babaan niya eh.”
Akmang posasan na sana ng pulis si Mang Romy nang biglang may dumating na patrol car na nagmamadali. Bumaba ang mga pulis na galing sa patrol car, mukhang galing sa isang operasyon.
“Chief! May engkwentro dun sa kanto ng Lacson at España ngayon lang!” report ng bagong dating na pulis. “May grupo ng mga ‘Laglag-Barya’ gang na nag-aabang dun. May binaril silang isang babae na kabababa lang ng jeep. Kritikal ngayon!”
Natigilan si Clara. Nanigas siya sa kinatatayuan niya. Ang oras ng report ng pulis ay eksaktong oras kung kailan sana siya bababa sa kantong iyon.
Tumingin siya kay Mang Romy. Ang driver ay nakaupo sa gutter, pinupunasan ng panyo ang duguan niyang noo habang iniimbestigahan ng ibang pulis.
Nilapitan ng hepe si Mang Romy. “Tay, anong nangyari?”
“Kanina pa po kasi kami sinusundan ng dalawang motorsiklo mula pa sa Ortigas,” paliwanag ni Mang Romy, garalgal ang boses. “Napansin ko sa side mirror na may senyasan sila nung mga tambay sa kanto ng Lacson. Yung mga tambay, may naka-umbok sa bewang, baril siguro. Nung magpapara na si Ma’am, nakita kong papalapit na yung motor at bubuksan na sana nila ang pinto ng taxi ko. Kaya ni-lock ko agad at pinaharurot. Kung huminto ako dun, siguradong holdap o patay kaming dalawa.”
Napaluha si Clara. Ang akala niyang kidnapper ay siya palang nagligtas sa kanya. Ang mga “bulong” na naririnig niya kanina ay pagdarasal pala ni Mang Romy na sana ay makaabot sila sa ligtas na lugar. Ang bilis ng pagpapatakbo nito ay para ilayo siya sa peligro. At ang sugat sa ulo nito… ay kagagawan niya.
Dahan-dahang lumapit si Clara kay Mang Romy. Hiyang-hiya siya. Nanginginig ang kanyang mga kamay.
“Manong…” simula ni Clara. “Manong, patawarin niyo po ako…”
Tumingala si Mang Romy. Sa kabila ng dugo at pasa, nginitian niya ang dalaga. Isang ngiting walang halong galit. “Ayos lang ‘yun, Ineng. Naiintindihan ko. Sino ba naman ang hindi matatakot sa itsura kong ‘to? Ang mahalaga, ligtas ka. ‘Yun lang naman ang trabaho ko, ang ihatid kayo nang buo sa pamilya niyo.”
Napaluhod si Clara sa harap ni Mang Romy at niyakap ang tuhod nito. “Sorry po talaga. Ang sakit ng ginawa ko sa inyo. Kayo na nga ang nagligtas sa akin, sinaktan ko pa kayo.”
“Tumayo ka na diyan, anak,” sabi ni Mang Romy at inalalayan siyang tumayo. “Gasgas lang ‘to. Malayo sa bituka.”
Ipinagamot ni Clara si Mang Romy sa ospital at binayaran ang lahat ng gastusin. Hindi lang ‘yun, binigyan niya rin ito ng malaking pabuya. Ipinost niya ang kwento sa social media at naging viral si Mang Romy bilang “The Hero Taxi Driver.” Maraming tumulong sa matanda, at nabigyan pa siya ng bagong sasakyan ng isang car company dahil sa kanyang kabayanihan.
Mula noon, natutunan ni Clara na huwag manghusga base sa hinala at takot. At napatunayan ng lahat na sa likod ng magaspang na anyo at lumang taxi, may isang pusong bayani na handang magsakripisyo—matamaan man ng payong sa ulo—basta’t mailigtas lang ang kanyang pasahero.