Ako si Eron, 20 taong gulang, 1.80 meters ang tangkad.
Sa edad ko, halos lahat ng kabarkada ko nagdodota, nagmomotor, o naghahanap pa lang ng “first love.”
Pero ako? Ako ang lalaking buong barangay tinawag na “baliw” nang mabalitaan nilang ikakasal ako sa isang babaeng 60 years old — si Lola Celia.
Hindi siya lola dahil may apo. Tawag-respeto lang iyon ng marami. Elegant, tahimik, mysterious, at may pera — pero hindi mayabang.
Ako naman? Anak ng magsasaka. Wala pang natapos na kurso. Wala pang savings. Wala pang motor.
Pero nang una ko siyang nakilala, nang sandaling nagtanong siya kung gusto ko ng tubig dahil napaso ako sa welding… naramdaman ko agad: may kakaibang init sa kanya, na hindi ko maipaliwanag.
ANG PAG-IBIG NA HINDI MAINTINDIHAN NG LAHAT
Naging close kami. Tinuruan niya akong magbasa ng financial books, mag-English, mag-invest ng maliit na pera.
Binigyan niya ako ng pangarap na hindi ko nakita sa mga ka-edad ko.
At oo… nainlove ako.
Hindi dahil sa pera. Hindi dahil sa edad.
Kundi dahil sa puso niyang mas bata pa kaysa amoy ng umagang bagong sikat ang araw.
Ngunit nang sinabi ko sa pamilya ko:
“Eron, nakakahiya ka!”
“Baka ginayuma ka!”
“Gusto mo ng mama? Hindi asawa!”
“Nagpapagamit ka lang sa matanda!”
Sabi ko lang:
“Ma… hindi niyo kilala si Celia.”
At kahit buong barangay tumawa… hindi ako umatras.
Pinaglaban ko siya. Pinakasalan ko siya.
ANG GABI NG AMING KASAL
Elegant ang ballroom. May violin, chandelier, at mga bulaklak na mas mahal pa sa motorsiklo pangarap ko.
Sa mata ko, si Celia ang pinakamagandang babae kahit 60 na siya.
Pero may kakaibang bagay…
Maraming bodyguards, maraming bisita naka-itim, at sa sulok, may grupo ng tao na parang nagbabantay sa isang pulitiko.
Hindi ko tinanong.
Gabi na, kami na lang dalawa sa malaking master bedroom na parang nasa hotel.
Inabot niya sa akin ang envelope na may 1 million pesos cash at susi ng SUV.
“Eron… ito ang wedding gift ko sa’yo,” sabi niya.
Ngunit ngumiti ako:
“Hindi ko kailangan ‘yan, Celia. Ikaw lang sapat na.”
Parang may mabigat na tinatago si Celia.
Nanginig ang labi niya.
“Anak… este… Eron…
May dapat kang malaman bago mo pa ako… tanggapin nang buo.”
Agad niyang tinanggal ang blazer niya…
Ngunit bago ko pa man mahawakan ang kamay niya, biglang natigilan ako…