Katatapos lamang ng libing ni Don Artemio, ang kilalang may-ari ng pinakamalaking furniture company sa kanilang probinsya. Mabigat pa ang hangin sa loob ng kanyang malawak na mansyon—ngunit sa dining room, tila mabilis nang nagbago ang mood.
Nakaharap sa mahabang hapag-kainan ang kanyang dalawang anak: si Stella, ang panganay na kilala sa pagiging sosyal at mahilig sa mamahaling bagay, at si Ricky, ang bunsong mas abala sa sports cars at luho kaysa sa negosyo ng pamilya.
Habang nag-uusap sila, tahimik na naghahain ng pagkain si Nanay Ising, ang 65-anyos na kasambahay na nagsilbi sa pamilya sa loob ng apatnapung taon. Siya ang nag-alaga kay Don Artemio noong ma-stroke ito at halos limang taon na nakaratay sa kama.
Matapos ang mahabang araw ng burol at libing, pagod na pagod si Nanay Ising. Kaya akmang uupo sana siya sa dulo ng mahabang mesa upang kumain ng kahit kaunting kanin.
Biglang nagsalita si Stella.
“Hep!” matalim niyang sabi habang hinihiwa ang steak. “Saan ka pupunta, Yaya?”
Napatigil ang matanda.
“K-kakain lang sana ako, Stella. Gutom na rin kasi ako,” mahina niyang sagot.
Umirap si Ricky.
“Excuse me. Family dinner ito. Para ito sa mga heirs,” sabi niya habang nakasandal sa upuan. “Doon ka kumain sa dirty kitchen. Alam mo naman ang lugar mo, ’di ba? Katulong ka lang.”
“Exactly,” dagdag pa ni Stella. “Baka pa mahawa kami sa amoy ng uniform mo. Doon ka na lang sa labas kasama ng driver.”
Napayuko si Nanay Ising.
Pinilit niyang pigilan ang luha.
Siya ang nagpalit ng lampin kay Stella noong sanggol pa ito. Siya ang nag-abot ng unang bisikleta ni Ricky at nagturo kung paano magpedal. Ngunit ngayong wala na ang kanilang ama, parang wala na ring halaga ang lahat ng taong ibinigay niya sa pamilya.
Tahimik niyang kinuha ang kanyang plato at nagtungo sa kusina.
Doon siya kumain sa tabi ng lababo, habang naririnig ang tawanan ng magkapatid sa dining room—pinag-uusapan na kung paano nila hahatiin ang mamanahin.
Ilang sandali pa, may dumating na bisita.
Si Attorney Galvez, ang matagal nang abogado ng pamilya.
“Good evening,” bati niya. “Narito ako upang basahin ang Last Will and Testament ni Don Artemio. Hiling niya na basahin ito agad pagkatapos ng libing.”
Biglang nabuhayan ng loob sina Stella at Ricky.
“Finally!” masiglang sabi ni Stella. “Attorney, maupo kayo.”
Pagkatapos ay sumigaw siya patungo sa kusina.
“Yaya! Bigyan mo ng tubig si Attorney!”
Agad na tumayo si Nanay Ising upang kumuha ng tubig, ngunit pinigilan siya ng abogado.
“Huwag na po, Nanay Ising,” magalang na sabi ni Attorney Galvez. “Dito na po kayo umupo.”
Itinuro niya ang isang upuan sa dining table—ang mismong upuang ipinagkait sa kanya kanina.
“Attorney, bakit siya uupo diyan?” reklamo ni Ricky. “Private family matter ito.”
Seryosong tumingin ang abogado sa kanila.
“Kailangan po niyang umupo rito. Kasama siya sa testamento.”
Nagkatinginan ang magkapatid.
Marahil, naisip nila, may maliit na pabuya lamang ang kanilang ama para sa matandang yaya.
Binuksan ni Attorney Galvez ang brown envelope.
“To my daughter, Stella…” basa niya.
Ngumiti si Stella.
“…I leave you my collection of antique paintings and jewelry valued at five million pesos.”
“Not bad,” bulong ni Stella habang tumango.
“To my son, Ricky…”
Umayos ng upo si Ricky.
“…I leave you my fleet of luxury cars and my golf membership shares worth five million pesos.”
“Yes!” masayang sabi ni Ricky.
Huminga nang malalim ang abogado bago nagpatuloy.
“And now… para sa main estate—ang mansyon, ang limampung ektaryang hacienda, ang building sa Makati, at ang bank account na may higit isang daang milyong piso…”
Nanlaki ang mata nina Stella at Ricky.
Ito na ang pinakahihintay nila.
“Ipinagkakaloob ko ang lahat ng ito…”
Sandaling tumigil si Attorney Galvez.
At sa susunod na pangungusap—
parang gumuho ang mundo ng magkapatid.