Ang eroplano ay lumilipad sa gitna ng ulap, nag-uunahang itago ang araw sa likod ng malalaking puting ulap. Si Lola Elena ay nakaupo sa tabi ng bintana, mahigpit na hawak ang maliit, nanginginig na kamay ng kanyang dalawang taong gulang na apong si Maya. Ito ang unang beses ng bata sa eroplano, at kahit tahimik ang pag-iyak niya, ang tunog ng kanyang pag-iyak ay parang tunog ng alarma sa loob ng cabin.
“Ssshhh, apo, malapit na tayo, mahal,” bulong ni Lola Elena, pilit na kalmado ang tinig, ngunit may bahagyang kunot sa noo. Inalok niya si Maya ng laruan, gatas, at biscuit, ngunit wala ni isa ang nakatulong. Patuloy na umaagos ang luha ng bata, parang maliit na bukal na hindi mapigilan.
Maya-maya, may matalim na tapik sa balikat niya. Nakatingin siya sa aisle at doon nakita si Ginoong Ramos, nakasuot ng mamahaling business suit at salamin, mukha niya parang granite—matigas, malamig, walang imik ng emosyon.
“Excuse me, ma’am,” mababa at malamig ang boses nito. “Hindi ko maintindihan. Bakit hindi mo mapatahimik ang bata? Sinisira mo ang biyahe ng lahat. Kailangan ko ng katahimikan para makapagtrabaho.” Ipinakita nito ang laptop na may spreadsheet na mukhang kumplikado at seryoso.
Naramdaman ni Lola Elena ang init sa pisngi. “Pasensya na po, ginoo. Natatakot lang talaga siya. Gagawin ko ang lahat para mapatahimik siya,” sagot niya, pilit na mapanatili ang disiplina sa bata.
Ngunit umiling si Ginoong Ramos.
“Hindi ‘yan sapat. Kung hindi mo siya mapatahimik, kailangan mong umalis. Hindi patas na magtiis kami sa ingay niya,” mariin niyang sabi.
“Umalis? Saan kami pupunta? Wala nang bakanteng upuan, at lalo lang siyang iiyak sa likod!” wika ni Lola Elena, nanginginig sa takot at pagkabahala.
“Hanapin mo ang dulo ng eroplano. O ang galley. Hindi ito nursery.”
Sa loob ng cabin, biglang napuno ng tensyon ang bawat upuan. Ang mga pasahero ay nagtanong-tanong sa paligid, may ilan na nakatingin sa maliit na bata, may ilan na nagulat sa sigasig at tapang ng lola.
Ngunit hindi pa doon nagtatapos ang sorpresa. Nang umupo sila sa dulo ng eroplano, may isang upuan na walang nakaupo… at tila naghihintay sa kanila.
Si Lola Elena ay napatingin, nagulat… at doon niya nakilala kung sino ang pumalit sa kanya at kay Maya — isang taong magpapabago sa kanilang buong biyahe…