NAGKAROON NG PANIC SA ISANG VILLAGE DAHIL SA SUNOD-SUNOD NA “BREAK-IN” SA MGA BAHAY TUWING GABI. NAGKAKAGULO ANG MGA RESIDENTE AT PULIS, PERO LALO SILANG NAGULUHAN DAHIL WALANG NAWAWALA SA MGA BAHAY

NAGKAROON NG PANIC SA ISANG VILLAGE DAHIL SA SUNOD-SUNOD NA “BREAK-IN” SA MGA BAHAY TUWING GABI. NAGKAKAGULO ANG MGA RESIDENTE AT PULIS, PERO LALO SILANG NAGULUHAN DAHIL WALANG NAWAWALA SA MGA BAHAY

Nag-patawag ng Emergency Meeting ang Homeowners Association ng Villa Consuelo. Puno ang clubhouse. Galit na galit si Mrs. Teresita, ang HOA President.

“Hindi na tayo safe!” tili ni Mrs. Teresita sa mikropono. “Pangatlong gabi na itong may pumapasok sa mga bahay natin habang tulog tayo! Kailangan natin ng curfew! Baril! Tanke!”

Tumayo ang Chief of Police na si SPO1 Dalisay. “Ma’am, huminahon po kayo. Ano po ba ang nawala sa inyo kagabi?”

“Wala!” sagot ni Mrs. Teresita. “Pero nung paggising ko… yung gripo ko sa kusina na limang taon nang tumutulo… tumigil na! Pinalitan ng stainless! Sino ang matinong magnanakaw ang nagpapalit ng gripo?!”

Tumayo naman si Mang Erning sa likod. “Ako rin Chief! Yung gate ko na kinakalawang at maingay, paggising ko, naka-pintura na ng Chocolate Brown at ang dulas na ng hinges! Na-WD40 pa yata!”

“Yung manika ng anak ko na putol ang ulo, tinahi!” sigaw ng isa pa.

Nagkamot ng ulo ang mga pulis. Ito ang unang kaso nila ng “Reverse Robbery.”

Dahil dito, nagpasya ang mga tanod na mag-abang. Nagtago sila sa mga bougainvillea at trash bin.

Alas-dos ng madaling araw.

May nakita silang anino na umaakyat sa bakod ni Konsehal Berto.

“Ayan na! Sugod!”

Sabay-sabay na tumalon ang mga tanod at pulis. “Dapa! Huwag kang kikilos!”

Nasukol ang suspek sa garden. Nang itutok ang flashlight, nagulat sila.

Hindi ito naka-bonnet. Wala itong dalang baril.

Ang suspek ay isang 70-anyos na lolo, payat, ubo nang ubo, at ang suot ay tool belt na puno ng screw driver, wrench, at pako.

Si Lolo Caloy.

Kilala siya sa lugar. Dati siyang nakulong noong 1980s dahil sa pagnanakaw ng mga appliances sa parehong subdivision.

“Ikaw?!” gulat na sabi ni Mrs. Teresita na naka-night gown pa. “Magnanakaw ka pa rin hanggang ngayon?!”

Napaupo si Lolo Caloy sa damuhan, hinihingal. Tinaas niya ang nanginginig na kamay.

“Wala po akong ninakaw, Ma’am…” mahinang sabi ni Caloy. “Inaayos ko lang po yung loose thread sa bintana ni Konsehal. Papasukin po kasi ng lamok ang mga anak niya.”

“Bakit mo ginagawa ‘to?” tanong ng Pulis.

Naluha si Lolo Caloy.

“May Stage 4 Lung Cancer na po ako, Sir. Ilang linggo na lang, mawawala na ako. Buong buhay ko, puro perwisyo ang dinala ko sa village na ‘to. Ninakawan ko kayo noon. Sinira ko ang tiwala niyo.”

Umiyak ang matanda.

“Gusto ko lang pong bumawi bago ako kunin ni Lord. Gusto kong gamitin ang galing ko sa pagkarpintero para ayusin ang mga nasira sa inyo. Para naman po… kahit paano… maalala niyo ako na may nagawang tama.”

Natahimik ang buong village. Ang mga tanod na may hawak na batuta ay ibinaba ito. Si Mrs. Teresita na mataray ay napahawak sa dibdib at naluha.

“Lolo Caloy…” sabi ni Konsehal Berto. “Napatawad ka na namin.”

Nagpalakpakan ang mga tao. Niyakap nila ang matanda. Naging hero siya ng gabing iyon. Balak pa sana siyang bigyan ng plaque of appreciation.

Sa gitna ng dramahan, biglang sumigaw si Mang Dodong, ang mister ni Mrs. Teresita.

“Teka lang Lolo Caloy!” singit ni Dodong, namumutla at pinagpapawisan. “Ikaw ba ang pumasok sa bahay namin nung isang gabi?”

“Opo Sir Dodong,” ngiti ni Lolo Caloy habang pinupunasan ang luha. “Nakita ko po kasing umuuga ‘yung loose floorboard (sahig na kahoy) sa ilalim ng kama niyo. Delikado po ‘yun, baka maapakan ng Misis niyo at matapilok.”

Nanlaki ang mata ni Dodong. “A-Anong ginawa mo?”

“Inayos ko po! Pinako ko nang mahigpit! Sinentro ko! Tapos nilagyan ko ng Wood Glue para hindi na mabuksan kailanman. Safe na safe na po!”

Biglang namewang si Mrs. Teresita. Tumingin siya kay Dodong.

“Dodong…” madiin na sabi ni Teresita. “Bakit parang hihimatayin ka? Diba sa ilalim ng loose floorboard na ‘yun mo tinatago ang Secret Stash mo ng pera para sa sabong at video scandal collection mo?!”

Laglag ang balikat ni Dodong. “Patay.”

“CALOY!!!” sigaw ni Dodong. “BAKIT MO INAYOS?! HINDI KO NA MAKUKUHA YUN! WOOD GLUE?! SERYOSO KA?!”

Ngumiti si Lolo Caloy na parang walang alam. “Trabahong pulido po, Sir. Lifetime Warranty.”

Nagtawanan ang mga pulis habang hinahabol ng palo ni Mrs. Teresita ang asawa niya pauwi. Si Lolo Caloy naman, kahit may sakit, ay napangiti—dahil sa huli, napatunayan niyang hindi lang sirang gamit ang kaya niyang ayusin, pati na rin ang pagbubulgar ng kalokohan ng iba.