NAG-FEELING “JACKPOT” ANG SNATCHER NANG MAHABLOT NIYA ANG MABIGAT NA BAG NG ISANG SOSYAL NA LOLA SA QUIAPO, PERO NAGSISIGAW SIYA SA TAKOT NANG BUKSAN NIYA ITO SA DILIM AT LUMABAS ANG LIBO-LIBONG IPIS AT DAGA NA PINAGPIYESTAHAN ANG KANYANG KATAWAN

NAG-FEELING “JACKPOT” ANG SNATCHER NANG MAHABLOT NIYA ANG MABIGAT NA BAG NG ISANG SOSYAL NA LOLA SA QUIAPO, PERO NAGSISIGAW SIYA SA TAKOT NANG BUKSAN NIYA ITO SA DILIM AT LUMABAS ANG LIBO-LIBONG IPIS AT DAGA NA PINAGPIYESTAHAN ANG KANYANG KATAWAN

Biyernes ng hapon sa Quiapo.
Siksikan, mainit, at amoy pawis.

Ito ang hunting ground ni Boy “Kidlat”, ang snatcher na tinaguriang “The Flash” ng Maynila dahil sa bilis ng kamay at paa.

Naka-abang si Boy sa gilid ng simbahan, naghahanap ng mabibiktima.
Ang target niya: mga matatandang mukhang mayaman na hindi makakahabol.

Sakto!
Namataan niya si Lola Puring.

Naka-shades na malaki, naka-payong, at may suot na (pekeng) perlas.
Hirap na hirap itong bitbitin ang isang malaki at mabigat na Eco-Bag na kulay pula.

“Jackpot,” bulong ni Boy Kidlat.
“Siguradong groceries ’to. Baka Spam, Corned Beef, o di kaya ay cash na galing sa remittance!”

Bumwelo si Boy.
Hinintay niyang matapat si Lola sa maraming tao.

SWOOOSH!

Sa isang iglap, nahablot ni Boy ang Eco-Bag.

“Ay! Ang bag ko! Magnanakaw!” sigaw ni Lola Puring.

Pero wala na si Boy.
Kumaripas na siya ng takbo, sumiksik sa mga nagtitinda ng herbal, tumalon sa mga barenang gulay, at lumiko sa isang madilim at liblib na eskinita na walang tao.

Ito ang kanyang hideout.

Hinihingal pero nakangiti, ibinaba ni Boy ang bag.

“Ang bigat pare! Siguradong lechon o lobster ang laman nito!” tuwang-tuwa niyang sabi.
“May gumagalaw-galaw pa sa loob! Fresh na fresh!”

Excited na kinalagan ni Boy ang mahigpit na buhol ng bag.

“Heto na… Heto na ang dinner ko…”

Binuksan niya nang malaki ang bag.

HSSSSSSST!
CHITTER-CHITTER!

Hindi lobster.
Hindi lechon.
At lalong hindi cash.

Mula sa loob ng bag, bumuhos na parang tsunami ang libo-libong Feeder Cockroaches (mga ipis na pakain sa ahas) at daan-daang puting Daga (mice)!

Si Lola Puring pala ay supplier ng pagkain ng mga exotic pets tulad ng sawa at tuko sa Cartimar!

“ANAK NG TETENG!!!” sigaw ni Boy.

Dahil madilim ang eskinita, hindi niya agad nakita kung saan sila pupunta.
Naramdaman na lang niya.

Ang mga ipis, na malalaki at matataba, ay nag-panic at gumapang paakyat sa binti niya.
Ang mga daga naman ay nagtatakbo at pumasok sa loob ng kanyang maluwang na jersey shorts.

“WAAAAAAH! ALIS! ALIS KAYO!”

Nagsimulang magtatalon si Boy Kidlat.
Nag-invent siya ng bagong dance steps—halo ng Tinikling, Otso-Otso, at pangingisay ng may epilepsy.
Hinahampas niya ang sarili niya.

PAK! PAK!

May naramdaman siyang gumapang sa hita niya…
pataas…
papunta sa “crown jewels” niya.

Isang malaking ipis ang pumasok sa loob ng brief niya at doon nag-party!

“ARAY! MAMA KO! MAY IPIS SA ITLOG KO!”
tili ni Boy na parang boses babae.

Page: SAY – Story Around You | Original story.

Hindi na kinaya ni Boy.
Tumakbo siya palabas ng eskinita pabalik sa main road ng Quiapo.

Nagtataka ang mga tao.
Nakita nila ang isang lalaking tumatakbo, nagsisigaw, at naghuhubad ng damit habang tumatakbo.
May mga daga na nalalaglag mula sa shorts niya at may mga ipis na nakadikit sa likod niya.

“Baliw na yata ’yan!” sabi ng nagtitinda ng kikiam.
“Hala, sinasaniban!” sigaw ng ale.

Sa di kalayuan, nakita ni Boy ang isang Police Mobile.
Sa normal na araw, tatakbo siya palayo dito.

Pero ngayon?
Ito ang kanyang salvation.

Sinugod ni Boy ang mga pulis.

“SIR! SIR! HULIHIN NIYO NA AKO! PLEASE!” sigaw ni Boy habang kinakamot ang pwetan niya.
“MAGPAPAKULONG NA PO AKO! KAHIT HABAMBUHAY!”

Nagulat ang mga pulis at bumunot ng baril.
“Dapa! Huwag kang kikilos!”

“DADAPA AKO SIR! PERO PA-SHOWER MUNA! PARANG AWA NIYO NA!” iyak ni Boy.
“Kinakain na ako ng mga ipis! Nasa brief ko na sila Sir! Kagat nang kagat!”

Biglang dumating si Lola Puring, kasama ang barangay tanod.
Nakita niya ang snatcher na nangingisay sa harap ng mga pulis.

“Ayan! Yan ang kumuha ng paninda ko!” turo ni Lola Puring.
“Naku iho, Dubia Roaches pa naman ’yan! Mahal ang kilo niyan!
At yung mga daga, aggressive ’yan kasi gutom na!”

Diring-diri ang mga pulis habang pinoposasan si Boy.
Kahit nakaposas, sige pa rin ang wiggle ni Boy Kidlat.

“Sir, may banyo ba sa selda?” nagmamakaawang tanong ni Boy.
“Pakibuhusan niyo naman ako ng Baygon o Muriatic Acid, kahit ano basta mawala ’tong kati!”

Dinala si Boy sa presinto.
Bago siya ikulong, pinaligo muna siya ng mga pulis sa likod gamit ang hose ng bumbero dahil ayaw nilang ipasok sa selda ang mga ipis.

Ang ending?

Kulong si Boy Kidlat.
Pero masaya siya.

Kasi sa loob ng selda, kahit may bed bugs, at least walang ipis na nanggagaling sa Eco-Bag ni Lola.

Mula noon, tuwing makakakita si Boy ng Eco-Bag, nanginginig na ang tuhod niya at nangangati ang singit niya. 

Disclaimer: Ang mga kwento rito ay piksyon lamang at hindi balita. Ang mahalaga ay ang aral at emosyon na maaaring mangyari sa kahit kanino.Salamat po, mga ka-SAY!