MUNTIK NANG PALAYASIN NG ISANG MAHIGPIT NA LANDLORD ANG ISANG BINATANG NAGTATRABAHO SA CALL CENTER DAHIL SA REKLAMO NG MGA KAPITBAHAY NA GABI-GABI ITONG SUMISIGAW AT KINAKAUSAP ANG SARILI NGUNIT NAPALUHOD SA HIYA ANG MAY-ARI NG GUSALI NANG MALAMAN ANG TOTOONG GINAGAWA NG BINATA
Sa isang lumang apartment complex sa Guadalupe, Makati, kilala si Aling marta bilang isang landlord na walang sasantuhin.
Ayaw niya ng maingay, ayaw niya ng magulo, at lalong ayaw niya ng mga tenant na nagbibigay ng sakit ng ulo sa ibang nangungupahan.
Kaya naman, nang makatanggap siya ng sunud-sunod na reklamo laban kay Kevin, isang 24-anyos na call center agent na nakatira sa Unit 3B, agad na nag-init ang kanyang ulo.
Ayon sa mga kapitbahay ni Kevin, tila nababaliw na ang binata.
Mula alas-diyes ng gabi hanggang alas-singko ng madaling araw, naririnig itong tumatawa, umiiyak, at kung minsan ay sumisigaw ng mga kwentong wala namang katuturan.
“Minsan po, kumakanta pa siya ng mga lumang kanta na pang-matanda, tapos biglang tatahimik at iiyak,” reklamo ng isang kapitbahay.
Dahil dito, nagpasya si Aling Marta na tapusin na ang kontrata ni Kevin.
Bitbit ang eviction notice, sinugod niya ang yunit nito isang madaling araw.
“Kevin! Buksan mo itong pinto! Hindi ito mental hospital! Maraming nagrereklamo sa iyo!” sigaw ni Aling Marta habang hinahampas ang pinto.
Hindi sumasagot si Kevin, kaya ginamit ni Aling Marta ang kanyang master key.
Pagbukas ng pinto, bumungad sa kanya ang madilim na kwarto na tanging liwanag lang ng computer monitor ang makikita.
Nakasuot si Kevin ng malaking headset, at kitang-kita sa screen ang isang matandang babaeng Amerikana na nakaupo sa wheelchair at tila masayang nakikinig.
“Wait a second, Mrs. Higgins, someone is at my door,” sabi ni Kevin sa wikang Ingles bago hinarap si Aling Marta.
“Aling Marta, sandali lang po, may tinatapos lang ako.”
Galit na galit na kinuha ni Aling Marta ang headset ni Kevin.
“Anong sandali?! Kriminal ka ba? O baka naman kung anong kalokohan ang ginagawa mo rito sa gabi kaya ka sumisigaw?! Alis na rito! Ngayon din!”
Page: SAY – Story Around You | Original story
Napilitan si Kevin na ipakita ang kanyang screen kay Aling Marta.
Ipinakita niya ang isang website na tinatawag na “Silver Voices,” isang volunteer program kung saan ang mga kabataang marunong mag-Ingles ay tumatawag sa mga “senior citizens” sa ibang bansa na abandonado na ng kanilang mga pamilya at wala nang makausap.
Marami sa kanila ay may Alzheimer’s o dumaranas ng matinding depresyon dahil sa sobrang pangungulila.
“Aling Marta, yung pagsigaw ko kagabi, iyon po ay dahil bingi na si Lolo Arthur na taga-London, kailangang malakas ang boses ko para marinig niya ang binabasa kong tula,” paliwanag ni Kevin habang nanginginig ang boses.
“Yung pag-iyak ko naman po, kausap ko si Mrs. Miller, namatay po kasi ang asawa niya kahapon at wala siyang ibang matawagan kundi ako lang.
Ako lang po ang nakikinig sa kanila gabi-gabi para hindi nila maramdamang mag-isa sila bago sila mamatay.”
Nanigas sa kinatatayuan si Aling Marta.
Naalala niya bigla ang sarili niyang ina na pumanaw sa probinsya na hindi niya man lang nadalaw bago nalagutan ng hininga dahil sa sobrang kaabalahan niya sa paniningil ng upa.
Tiningnan niya ang monitor at nakita ang matandang babae na kumakaway at tila nagtatanong kung nasaan na si Kevin.
Napansin din ni Aling Marta ang mga sertipiko ng pasasalamat mula sa iba’t ibang charity organizations na nakadikit sa pader ni Kevin—mga bagay na hindi niya napansin dahil sa kanyang galit.
Dahan-dahang bumagsak ang mga balikat ni Aling Marta.
Ang matapang na landlord ay biglang napaupo sa gilid ng kama ni Kevin at hindi mapigilang mapahagulgol sa matinding hiya.
“Patawarin mo ako, Kevin… Ang akala ko ay kung anong gulo na ang ginagawa mo.
Hindi ko akalain na sa gitna ng ingay ng Makati, may isang batang tulad mo na nagbibigay ng oras para sa mga taong kinalimutan na ng mundo.”
Mula noon, hindi na pinalayas si Kevin.
Sa halip, ginawa siyang “Model Tenant” at binawasan pa ni Aling Marta ang kanyang upa.
Naging inspirasyon si Kevin sa buong apartment complex, na nagpapaalala sa lahat na ang boses ng tao ay hindi lamang para sa trabaho, kundi isang makapangyarihang instrumento upang magbigay ng init at pag-asa sa mga pusong nilalamon na ng katahimikan at kalungkutan.