LUBOS NA KINILABUTAN ANG CALL CENTER AGENT NANG MAKATANGGAP NG TAWAG MULA SA TARANTANG DRIVER NA NAGMAMAKAAWANG SAKLOLOHAN SIYA DAHIL KANINA PA SIYA PAIKOT-IKOT SA KALSADA HABANG MAY KASAMANG HINDI GUMAGALAW AT SOBRANG LAMIG NA PASAHERO

LUBOS NA KINILABUTAN ANG CALL CENTER AGENT NANG MAKATANGGAP NG TAWAG MULA SA TARANTANG DRIVER NA NAGMAMAKAAWANG SAKLOLOHAN SIYA DAHIL KANINA PA SIYA PAIKOT-IKOT SA KALSADA HABANG MAY KASAMANG HINDI GUMAGALAW AT SOBRANG LAMIG NA PASAHERO

Pumatak na ang alas-tres ng madaling araw sa loob ng malamig at tahimik na opisina sa Ortigas. Nakatitig lamang si Mia sa computer monitor habang humihigop ng kape. Bilang senior customer service representative para sa isang premium ride-hailing app sa Pilipinas, sanay na siyang humarap sa mga iritableng pasahero o naliligaw na driver.

Subalit, wala pang nakakapaghanda sa kanya sa sasapit na tawag. Biglang umilaw ang pulang emergency button sa screen. Ito ang linyang ginagamit lamang kapag nasa matinding panganib ang partner driver.

Mabilis niyang sinagot ang tawag.

“Emergency response team, this is Mia. Paano ko po kayo matutulungan?”

Ang tanging narinig niya ay nanginginig na paghinga ng lalaki, ugong ng makina, at sunod-sunod na pagbusina. Ilang sandali pa, nagsalita ang driver sa boses na punung-puno ng takot.

“Ma’am… tulungan niyo po ako… parang awa niyo na. Hindi ko na alam ang gagawin ko.”

Napatayo si Mia dahil sa kaba.

“Sir, kalma lang po. Ano po ang nangyayari? Nasaan po kayo para mapadalhan ko kayo ng tulong?”

Sinubukan niyang tignan ang live GPS tracker, ngunit patay-sindi ang signal.

“Ma’am, may sakay po ako sa likod. Kanina pa po siya tahimik. Hindi na gumagalaw. Nilapitan ko kanina para gisingin, pero napakalamig na niya. Matigas na matigas na po siya, Ma’am!” hagulgol ng lalaking nagpakilalang si Mang Jun.

“Kanina pa po ako paikot-ikot sa Commonwealth Avenue. Natatakot po akong huminto. Baka makulong ako! Wala po akong ginawang masama!”

Halos manlamig ang katawan ni Mia. Sa kanyang isipan, isang malagim na krimen ang kasalukuyang nagaganap sa kalsada. Baka inatake sa puso ang pasahero sa byahe o mas malala, baka biktima ito ng karumal-dumal na foul play at ginawa lamang tagapagdala ang inosenteng driver upang iligaw ang ebidensya.

“Mang Jun, makinig po kayo sa akin,” pilit na pinapatatag ni Mia ang boses kahit nanginginig ang mga kamay.

“Huwag po kayong hihinto sa madilim na lugar. I-on niyo ang hazard lights ninyo. Nata-track ko na po ang GPS ninyo. Papupuntahin ko agad ang mga pulis.”

Page: SAY – Story Around You | Original story

Agad na kinontak ni Mia ang emergency hotline ng Quezon City Police District. Ibinigay niya ang plaka at eksaktong lokasyon ni Mang Jun.

Habang naghihintay, patuloy niyang kinakausap ang driver upang hindi ito mawalan ng ulirat.

“Diyos ko, paano na ang pamilya ko? Ang laki pa naman ng katawan nitong nasa likod ko,” bulong ni Mang Jun na halos mawalan ng pag-asa.

Matapos ang nakakabinging kaba, nakita ni Mia sa monitor na tumigil ang sasakyan. Narinig niya ang sirena ng patrol car.

“Baba! Itaas mo ang mga kamay mo ngayon din!” bulyaw ng pulis mula sa background.

Narinig ni Mia ang pagbukas ng pinto at panginginig ng boses ni Mang Jun.

“Sir, wala po akong kasalanan! Pagkuha ko po sa kanya kanina, ganyan na po siya! Gusto ko lang mag-deliver!” sigaw ng matanda na naiiyak na.

Natahimik ang linya. Pilit inaabot ni Mia ang headset sa tainga, inaabangan ang putok ng baril.

Ngunit sa halip na sigawan, isang malakas na tawanan ng pulis ang umalingawngaw.

“Ma’am Mia? Pulis po ito,” sabi ng opisyal na pinipigil ang tawa.

“Safe na po ang driver niyo. Wala po tayong dead body dito. Ang sakay po ni Manong ay isang dambuhalang frozen Bluefin Tuna na nagkakahalaga ng daang libong piso.”

Natulala si Mia.

Ipinaliwanag ng pulis na nasira ang GPS app ni Mang Jun. Nirentahan pala siya ng Japanese restaurant para i-transport ang isda. Dahil sa kaba na baka matunaw ang yelo na ibabawas sa sweldo niya, nag-panic siya nang maligaw.

Ang “malamig, matigas, at malaking katawan” na tinutukoy ng matanda ay ang nakabalot at nagyeyelong isda na gagamitin para sa negosyo, hindi isang bangkay ng tao.

Napasubsob si Mia sa desk at huminga nang malalim. Naghalo ang inis, ginhawa, at tawa sa kanyang dibdib.

Kinausap niya muli si Mang Jun, na humihingi ng paumanhin habang tinutulungan ng pulis na hanapin ang address ng restaurant.

Matagumpay na nai-deliver ang isda nang walang sira, at binigyan pa si Mang Jun ng malaking tip ng chef.

Minsan, ang mga nakakatakot na sitwasyon ay resulta lamang ng matinding pag-aalala at maling akala.

Natutunan ni Mia na hindi lahat ng malamig sa likod ng sasakyan ay kailangang katakutan; minsan, kailangan lang itong gawing masarap na sashimi.