LUBOS ANG PAGTATAKA NG ISANG PADRE DE PAMILYA NANG MADISKUBRE NIYANG ARAW-ARAW NAWAWALA ANG MGA MAMAHALING IMPORTED NA BITAMINA NG KANYANG PABORITONG PANABONG NA MANOK KAYA AGAD NIYANG PINAGBINTANGAN ANG KANYANG BINATANG ANAK NA PALILHIM ITONG IBINEBENTA

LUBOS ANG PAGTATAKA NG ISANG PADRE DE PAMILYA NANG MADISKUBRE NIYANG ARAW-ARAW NAWAWALA ANG MGA MAMAHALING IMPORTED NA BITAMINA NG KANYANG PABORITONG PANABONG NA MANOK KAYA AGAD NIYANG PINAGBINTANGAN ANG KANYANG BINATANG ANAK NA PALILHIM ITONG IBINEBENTA

“Nasaan ang natitirang tatlong pakete ng ‘Super Stag’ multivitamins sa ibabaw ng refrigerator?!” umalingawngaw ang basag ngunit malakas na boses ni Mang Tonio sa buong kabahayan, sapat upang magising ang mga kapitbahay nila sa isang tahimik na kalsada sa Malolos, Bulacan.

Wala pang alas-sais ng umaga, ngunit balot na ng tensyon ang hapag-kainan.

Para kay Mang Tonio, isang limampung taong gulang na negosyante ng bigas, walang mas mahalaga pa kaysa kay ‘Heneral’. Si Heneral ay hindi isang tao, kundi ang kanyang pinakapaboritong liyamadong panabong na manok.

Ipinagmamalaki niya ito sa buong sabungan sa Malolos dahil sa kintab ng balahibo nito, tikas ng pagtayo, at higit sa lahat, ang pambihirang lakas nitong pumalo sa ere.

Upang mapanatili ang perpektong kundisyon ni Heneral para sa gaganaping malaking derby sa susunod na buwan, sadyang umorder si Mang Tonio ng mga imported at mamahaling kapsula mula pa sa Amerika. Ang isang maliit na bote nito ay nagkakahalaga ng halos limang libong piso.

Subalit nitong mga nakaraang araw, napapansin niyang mabilis maubos ang mga bitamina na maingat niyang itinatago sa isang asul na garapon sa ibabaw ng kanilang lumang ref.

Padabog niyang ibinagsak ang walang lamang garapon sa mesa.

“Mark! Lumabas ka rito!” sigaw niya, nakatutok ang galit sa kanyang dalawampung taong gulang na anak.

“Alam kong ikaw ang kumukuha ng mga kapsula! Palihim mo ba itong ibinebenta sa mga kanto para pandagdag sa pambili mo ng motorsiklo?!”

Kakamot-kamot sa ulo na lumabas si Mark mula sa kanyang kwarto, puyat na puyat.

“Pa, ano bang sinasabi niyo? Hindi ko nga alam kung anong hitsura ng mga gamot na iyon. Bakit ko naman nanakawin ang pagkain ng manok niyo? May trabaho po ako sa talyer, hindi ko kailangang magnakaw!”

“Sinungaling! Tayong dalawa lang ang nakakaabot doon sa ibabaw ng refrigerator dahil matangkad tayo! Ang nanay mo ay abala sa palengke at laging nagmamadali, at ang lola mo naman ay hindi na kayang tumingkayad dahil sa rayuma niya!” giit ni Mang Tonio, hindi kumbinsido sa palusot ng anak.

Ang kanyang asawa na si Aling Susan ay pilit na umawat sa nag-iinit na mag-ama, pilit na inilalapag ang sinangag at tuyo sa mesa.

Habang nagtatalo sila, ang matandang si Lola Remedios ay tahimik lang na humihigop ng mainit na kape sa isang tabi, tila walang pakialam sa gulo at payapang nakikinig sa paborito nitong programa sa radyo.

Dahil sa matinding inis at kagustuhang mapatunayan na siya ang tama, nagpasya si Mang Tonio na gumawa ng isang patibong.

Kinagabihan, bago matulog, palihim niyang ipinatong ang kanyang lumang cellphone sa itaas ng estante ng mga plato.

Binuksan niya ang video recording nito, eksaktong nakatutok sa ibabaw ng refrigerator kung saan naroon ang bagong selyadong garapon ng mga bitamina ni Heneral.

“Tingnan natin kung makakapagkaila ka pa bukas,” bulong ni Mang Tonio sa sarili habang maingat na iniiwan ang kusina sa dilim.

Kinabukasan ng umaga, hindi na hinintay ni Mang Tonio na sumikat ang araw.

Mabilis niyang kinuha ang kanyang cellphone at agad na ipinatawag ang buong pamilya sa sala.

Sapilitan niyang pinaupo si Mark, na halatang inis na inis na sa kawalan ng tiwala ng ama.

Page: SAY – Story Around You | Original story

“Ngayon natin malalaman ang katotohanan,” nakangising idineklara ni Mang Tonio habang pinipindot ang ‘play’ button sa video.

Lahat sila ay nakatutok sa maliit na screen ng cellphone.

Sa unang ilang oras ng video, puro kadiliman lamang at pamilyar na tunog ng paghilik ni Mang Tonio mula sa kabilang kwarto ang maririnig.

Subalit nang sumapit ang bandang alas-kwatro ng madaling araw, may isang anino na pumasok sa kusina.

Nanlaki ang mga mata ni Mang Tonio, handa nang sumigaw ng ‘Huli ka!’ kay Mark.

Ngunit nang buksan ng anino ang ilaw ng kusina, halos tumigil ang paghinga ng buong pamilya.

Hindi si Mark ang nasa video.

Ang taong maliksing kumuha ng maliit na bangkito, tumungtong dito nang walang kahirap-hirap, at umabot sa asul na garapon sa ibabaw ng refrigerator ay walang iba kundi si Lola Remedios!

Sa malinaw na footage, kitang-kita kung paano maingat na kumuha ng dalawang malalaking pulang kapsula ang pitumpu’t limang taong gulang na lola.

Kalmado niya itong isinubo, uminom ng isang basong maligamgam na tubig, at nag-inat pa ng katawan bago patayin ang ilaw at bumalik sa kwarto.

Bumagsak ang panga ni Mang Tonio.

Dahan-dahan siyang lumingon sa kanyang ina na kasalukuyang nagkikilay sa harap ng salamin.

“Nay?! Kayo po ang umiinom ng bitamina ni Heneral?!” garalgal at hindi makapaniwalang tanong ni Mang Tonio. Napalunok siya ng laway, halatang gulat na gulat.

Lumingon si Lola Remedios, inosente at nakangiti, hawak ang paborito niyang pulang lipstick.

“Aba, oo naman, Tonio! Akala ko ba kaya mo binili iyon at inilagay sa ibabaw ng ref ay para sa akin? Nakita ko kasi doon sa label, may picture ng malaking usa na may matutulis na sungay. Sabi ko sa sarili ko, aba, siguradong pampalakas ng tuhod at pampatibay ng buto itong binili ng mabait kong anak para sa akin. Para naman akong maging kasing-bilis ng usa!”

Napahampas sa noo si Mang Tonio.

“Nay! Para sa panabong ko ‘yon! Steroids at energy boosters ‘yon para sa mga manok na naglalaban sa sabungan! Hindi po ‘yon food supplement pang-tao!”

Nagkatinginan si Mark at Aling Susan bago sila sabay na humagalpak ng tawa na halos ikamatay nila sa sobrang kakatawa.

Biglang naging malinaw sa kanila ang lahat.

Kaya pala nitong mga nakaraang linggo, hindi mapakali si Lola Remedios sa loob ng bahay.

Kaya pala siya ang pinakamaagang gumising, nakakapaglinis ng buong bakuran nang walang reklamo, at higit sa lahat, kaya pala siya ang laging kinokoronahang “Zumba Queen” sa kanilang barangay hall tuwing umaga dahil sa walang kapagurang paggiling sa loob ng dalawang oras nang hindi man lang pinagpapawisan nang malala!

“Diyos ko po, Nay, baka kung anong mangyari sa inyo niyan! Baka magkabalahibo kayo at biglang tumilaok na lang d’yan!” natatarantang biro ni Aling Susan habang hawak ang tiyan sa matinding kakatawa, halos mapunit na ang kanyang mukha sa ngiti.

Kumindat lamang si Lola Remedios, tumayo mula sa pagkakaupo, at nag-flex ng kanyang mga payat ngunit matitibay na braso.

“Anong mangyayari? Eh ang ganda-ganda nga ng pakiramdam ko simula noong ininom ko iyan! Nawala ang pananakit ng balakang ko at talo ko pa ang mga bente anyos diyan sa kanto kapag naglalakad. Kung gusto mo Tonio, huwag mo na ilaban si Heneral bukas, ako na lang ang ipasok mo sa sabungan at siguradong tayo ang iuuwing kampyeon!”

Hindi na nakatiis si Mang Tonio, nawala ang kanyang matinding galit at napalitan ng malakas na pagtawa.

Niyakap niya nang mahigpit ang kanyang anak na si Mark at humingi ng tawad sa maling pagbibintang.

Nawala man ang mamahaling bitamina ng kanyang paboritong manok, kapalit naman nito ay ang labis na kaligayahan at walang patid na katatawanan ng buong pamilya dahil sa hindi inaasahang lakas ng kanilang pinakamamahal na lola.