LALAKING NAKABILI NG SECOND HAND NA CELLPHONE ONLINE NAGWALA SA LOOB NG AIRPORT MATAPOS MABASA ANG MGA MENSAHE NG DATING MAY ARI KAYA GUMAWA NG PARAAN UPANG PIGILAN ANG BABAE SA PAGSAKAY NG EROPLANO
Nagmamadaling binuksan ni Carlo ang maliit na parcel na kabibigay lamang ng rider sa labas ng kanyang apartment. Matagal niyang pinag-ipunan ang pinakabagong smartphone na ito, at dahil nakahanap siya ng murang second-hand online, hindi na siya nag-atubili.
Nang i-turn on ang device, laking gulat niya nang bumungad ang home screen na puno pa rin ng applications at hindi man lang na-reset. Wala itong password, kaya nabuksan niya nang madali ang mga mensahe.
Kumunot ang kanyang noo nang mabasa ang isang kakaibang naka-draft na text.
Ang mensahe ay nagpatayo sa mga balahibo ni Carlo:
“Pasensya na, Anton. Hindi ko na kaya. Sasakay na ako ng eroplano papuntang Cebu ngayon, flight 3PM. Iiwan ko na ang bata sa inyo. Huwag mo na akong hahanapin. Paalam.”
Tiningnan ni Carlo ang lumang orasan na nakasabit sa dingding ng kanyang kwarto.
Alas-dos na ng hapon!
Nanlaki ang kanyang mga mata habang pinagpapawisan ng malamig ang kanyang buong mukha sa sobrang kaba. Isang ina ang tatakas at walang-awang iiwan ang kanyang sariling anak? Hindi niya matanggap ang ganitong klaseng balita.
Bilang isang taong lumaki sa loob ng ampunan nang walang kinagisnang pamilya, may napakalambot na puwang sa puso ni Carlo para sa mga batang iniiwan ng kanilang mga magulang. Kahit hindi niya kilala ang misteryosang babae na nagmamay-ari ng telepono, alam niyang kailangan niyang gumawa ng mabilisang paraan upang pigilan ang masamang plano nito.
Agad niyang kinuha ang susi ng kanyang motorsiklo at mabilis na pinaharurot ito patungong airport nang walang pagdadalawang-isip.
Habang bumabagtas sa trapiko, sari-saring kaisipan ang pumasok sa isip ng binata. Sa mga pagkakataong tulad nito, pakiramdam ni Carlo ay nasa loob siya ng isang pahina ng sikat na Page: SAY – Story Around You | Original story kung saan ang ordinaryong tao ay napapasabak sa kapana-panabik na sitwasyon.
Wala siyang pakialam kung magmukha siyang baliw; ang mahalaga ay mailigtas niya ang bata na iiwanan ng ina nito.
Pagdating sa departure area ng napakalaking airport, mabilis niyang inikot ang kanyang paningin. Binuksan niya ang photo gallery at nakita ang mga litrato ng isang magandang babae na nakasuot ng matingkad na dilaw na jacket.
Swerte niya dahil iyon din ang suot ng babae sa huling litrato na kuha sa mismong airport.
Tumakbo si Carlo papunta sa boarding gates, hingal na hingal hanggang makita ang babaeng nakapila na papasok sa kanyang flight.
“Miss! Sandali lang po!” sigaw ni Carlo na umaalingawngaw sa buong terminal. Napatingin ang maraming pasahero at security guards na nakabantay.
“Huwag mong ituloy ang binabalak mo! Maawa ka naman sa bata na iiwan mo!”
Napatigil ang babae, na ang pangalan ay Bea, at takang-takang lumingon sa pawisang lalaki na nag-eeskandalo.
“Sino ka ba? Anong sinasabi mong bata?” tanong ni Bea habang hawak ang kanyang maleta.
Inilabas ni Carlo ang cellphone at itinutok ang screen.
“Nabasa ko ang draft message mo! Nakalimutan mong i-reset ang phone bago ibenta! Nananawagan ako, huwag mong iwan ang bata! Kung may problema kayo ng asawa mong si Anton, pag-usapan ninyo. Napakahirap lumaki ng walang ina, kaya nakikiusap ako, bumalik ka na!”
Natahimik ang paligid.
Ang mga usisero ay naghihintay sa madramang pag-iyak ng inang nagsisisi.
Subalit, sa halip na humagulgol, napahawak sa tiyan si Bea at humalakhak nang napakalakas hanggang sa mapaluha sa tuwa.
Naguluhan nang husto si Carlo.
Ano ba ang nakakatawa sa pag-iwan ng anak?
“Kuya,” natatawang panimula ni Bea habang pinipigil ang paghalakhak. “Seryoso ka ba? Una sa lahat, hindi ko asawa si Anton! Kapatid ko siyang batugan kaya ibinenta ko itong lumang phone pambili ng ticket pabalik ng Cebu.”
Mas lalong nalito si Carlo.
“Eh sino yung bata na tinutukoy mo sa text message?”
Muling humalakhak si Bea at ipinakita ang bagong telepono.
“Ito po si ‘Bata’ na tinutukoy ko! Isang napakatabang asong pug namin! Iiwan ko na kay Anton ang responsibilidad na pakainin siya. Hindi sanggol ang iniiwan ko!”
Lalong namula si Carlo sa matinding kahihiyan sa harap ng maraming tao, ngunit mayamaya ay malakas na natawa na rin siya sa kanyang nakakahiyang pagkakamali.
Dahil hindi na natuloy ni Bea ang pagsakay sa eroplano dahil sa ginawang eskandalo ng binata, inilibre na lamang siya ni Carlo ng masarap na kape bilang bawi sa abala.
Ang inakalang madramang pagliligtas ng isang inosenteng sanggol ay nauwi sa isang masayang kwentuhan na hindi inaasahang naging napakagandang simula ng kanilang nakakakilig na pag-iibigan.