LABIS NA NAGALIT ANG ISANG ESTUDYANTE SA KANYANG TERROR NA GURO SA MATEMATIKA DAHIL SA WALANG AWANG PAGKUMPISKA NITO SA KANYANG MGA ASUL NA KWADERNO NA NAGLALAMAN NG KANYANG MGA DRAWING AT PANGARAP KAYA SUMUMPA SIYANG HINDING-HINDI NA GUGUHIT MULI

LABIS NA NAGALIT ANG ISANG ESTUDYANTE SA KANYANG TERROR NA GURO SA MATEMATIKA DAHIL SA WALANG AWANG PAGKUMPISKA NITO SA KANYANG MGA ASUL NA KWADERNO NA NAGLALAMAN NG KANYANG MGA DRAWING AT PANGARAP KAYA SUMUMPA SIYANG HINDING-HINDI NA GUGUHIT MULI

Tahimik at palaging nakakunot ang noo ni Ginoong Ramos sa tuwing papasok siya sa loob ng silid-aralan ng section Narra sa isang pampublikong hayskul sa Maynila. Kilala siya bilang pinakamahigpit na guro sa matematika.

Walang naglalakas-loob na mag-ingay kapag siya na ang nagsusulat ng numero sa pisara.

Para kay Leo, isang labinlimang taong gulang na binatilyo, ang klase ng matanda ay tila kulungan na pumipigil sa kanyang imahinasyon. Wala siyang interes sa pagbibilang. Ang tanging nagbibigay sa kanya ng kaligayahan ay ang kanyang asul na kwaderno kung saan siya patagong gumuguhit ng mga komiks tungkol sa mga bayani ng lipunan.

Halos araw-araw ay napapagalitan si Leo.

Kapag nahuhuli siya ni Ginoong Ramos na hindi nakikinig, agad nitong kinukuha ang kanyang kwaderno nang walang babala.

“Hindi makakapagbigay ng pagkain sa mesa mo ang pagdodrowing na ito, Leo. Matuto kang magbilang at mag-isip nang tama kung gusto mong umasenso,” sermon ng guro habang isinisilid ang kwaderno sa bag.

Umuuwing luhaan at puno ng matinding galit si Leo. Ang mga guhit na iyon ang kanyang tanging takasan mula sa magulo at maingay nilang tahanan, kung saan palagi siyang nakaririnig ng pagtatalo ng magulang.

Pakiramdam niya ay ninanakaw ng guro ang nag-iisang bagay na nagpapangiti sa kanya.

Lumipas ang mga buwan at patuloy ang walang awang pagkumpiska.

Dumating sa punto na sumuko na nang tuluyan si Leo. Sinira niya ang lahat ng kanyang natitirang lapis at sumumpang hinding-hindi na muling guguhit pa.

Tinanggap niya ang malungkot na katotohanan na marahil ay tama ang kanyang terror na guro—walang kwenta ang sining at hindi ito makakabuhay ng pamilya.

Pagkatapos niyang magtapos ng hayskul, tuluyan na niyang ibinaon sa limot ang kanyang pangarap.

Nagtrabaho siya bilang isang simpleng clerk sa maliit na opisina sa Makati. Naging nakakabagot at kulay abo ang kanyang araw-araw na buhay. Wala na ang dating ningning sa kanyang mga mata dahil sa pagod sa pagharap sa papeles.

Makalipas ang buong sampung taon, nakatanggap si Leo ng isang pambihirang liham.

Isa itong imbitasyon mula sa sikat na art gallery sa Bonifacio Global City para sa eksklusibong exhibit. Wala siyang ideya kung sino ang nagpadala nito dahil hindi naman siya kilala sa mundo ng sining.

Page: SAY – Story Around You | Original story

Dahil sa matinding kuryosidad at para makatakas sandali sa trabaho, nagdesisyon siyang pumunta.

Pagpasok niya sa malawak na gallery, napansin niya ang pamilyar na kulay. Nakasabit sa mga malalaking frame ang mga pahina ng komiks.

Dahan-dahan siyang lumapit.

Nanlaki ang kanyang mga mata.

Pamilyar ang mga linya, karakter, at ang asul na kulay ng papel. Iyon ang mga guhit niya noong hayskul. Ang kanyang mga kinumpiskang asul na kwaderno ay maingat na inayos at ginawang isang kumpletong graphic novel series.

Napagtanto niyang nakalagay ang pangalan niya bilang nag-iisang artist ng gabi.

Nanginginig ang kanyang kamay habang binabasa ang mahabang mensahe sa pinakagitnang dingding.

“Para sa batang may pinakamakulay na isipan, Leo,” basa niya sa mensaheng may pirma ni Ginoong Ramos.

“Patawad kung kinailangan kong maging malupit noon. Nalaman ko mula sa guidance counselor ang matinding problema mo sa pamilya. Nalaman ko rin na balak sunugin ng lasinggo mong ama ang lahat ng gamit mo, kasama ang mga pangarap mo. Kinumpiska ko ang mga kwaderno mo hindi para patayin ang talento mo, kundi para iligtas at itago ito hanggang sa dumating ang panahon na handa ka nang ipakita sa mundo ang galing mo.”

“Ipinasa ko ang mga obra mo sa isang kaibigang publisher, at ngayon, handa na silang bayaran ang talento mo nang sapat.”

Tuluyang bumagsak ang luha ni Leo na kanina pa niya pinipigilan.

Napaluhod siya sa gitna ng exhibit habang pinagmamasdan ang mga taong pumapalakpak sa kanyang nilikha.

Lumapit sa kanya ang manager ng gallery at inabutan siya ng tseke na may napakalaking halaga bilang paunang bayad para sa komiks, kasama ang balita na pumanaw na si Ginoong Ramos noong nakaraang buwan.

Ang lalaking labis niyang kinamuhian ay ang tanging taong naniwala sa kanya.

Sa huli, nabigyan ng bagong kinabukasan si Leo. Muli siyang kumuha ng lapis para ipagpatuloy ang kwentong iniligtas ng kanyang guro.