ISINAMA AKO NG ASAWA KO SA OSPITAL PARA IPA-CHECK-UP ANG PAGBUBUNTIS KO—NGUNIT NAGULANTANG AKO NANG MAKITA KONG NAROON DIN ANG EX NIYA AT BUNTIS DIN
Maaga kaming gumising ni Ethan para sa aking prenatal check-up. Ilang linggo na akong kinakabahan, pero lagi niyang sinasabi, “Andito lang ako, mahal. Magiging maayos ang lahat.” Hinawakan niya ang kamay ko habang naghihintay kami sa maternity waiting area.
Habang inaayos ko ang mga papeles, may tumawag ng pangalan. “Siena?” pamilyar ang boses. Paglingon ko, may babaeng papalapit—maganda, maayos ang bihis, at buntis din.
Kilala ko agad—si Clarisse, ex ni Ethan bago niya ako nakilala.
Nanlamig ang pakiramdam ko. Napatingin ako kay Ethan. Kita ko sa mukha niya ang pagkabigla pero hindi siya umiwas.
“Uy… Ethan,” bati ni Clarisse, medyo nahihiyang nakangiti. “Hindi ko inakala na dito rin kayo magpapa-check-up.”
Umupo siya malapit sa amin. Halos pareho ang laki ng tiyan namin, kaya lalong sumikip ang dibdib ko.
“Magkakaanak ka na rin pala…” mahina kong nasabi.
Napakagat-labi si Clarisse. “Oo, pero hindi si Ethan ang ama,” mabilis niyang sagot. “Kasal na ako—may asawa na akong si Jared. Ngayon lang tayo nagkita ulit.”
Nakahinga ako nang bahagya, pero hindi pa rin mawala ang kaba. Tumingin sa akin si Ethan, halatang gusto niya akong patahanin.
Tinawag na ng nurse ang pangalan ko, at pumasok kami ni Ethan sa loob ng check-up room. Habang ginagawa ang ultrasound, nagsalita siya nang mahina, “Siena, hindi ko alam na andito siya. Hindi ko rin alam na buntis siya.”
Tumango ako. “Hindi ako galit. Nabigla lang ako.”
Nang marinig namin ang tibok ng puso ng anak namin—malakas at malinaw—napawi ang takot ko.
Paglabas namin, nagkasalubong ulit kami ni Clarisse sa hallway. “Congrats sa inyo,” sabi niya. “Matagal nang tapos ang amin. Huwag kang mag-alala.”
“Salamat,” sagot ko.
“Ethan and I ended years ago,” dagdag niya. “Masaya ako sa buhay ko ngayon. Sana maging kampante ka.”
Habang palabas kami, may lalaking sumalubong kay Clarisse—si Jared, dala ang bag niya at inalalayan siyang sumakay. Doon ko tuluyang naramdaman ang gaan.
Sa sasakyan pauwi, hinawakan ni Ethan nang mahigpit ang kamay ko. “Ikaw lang at si baby ang mundo ko ngayon. Wala nang iba.”
Pagdating sa bahay, binigyan niya ako ng mainit na tsaa. “Simula nang nalaman kong magiging tatay ako, wala akong ibang inisip kundi protektahan kayo. Hindi ko hahayaang may umistorbo.”
Kinagabihan, habang nakahiga ako sa dibdib niya, gumalaw ang baby sa tiyan ko. Hawak ni Ethan ang kamay ko at napatawa kami.
“Siguro,” sabi ko, “kailangan ko lang makita na wala talaga akong dapat katakutan.”
Ngumiti siya. “At kung may babalik man mula sa nakaraan, haharapin natin nang magkasama.”
At ang araw na akala kong sisira sa amin—mas lalo lang palang nagpatibay sa relasyon namin