ISANG TINDERO NG FISHBALL ANG NAKAPANSIN SA BATANG BABAE NA ARAW-ARAW INIIWAN ANG BAON SA MADILIM NA ESKINITA KAYA SINUNDAN NIYA ITO AT LAKING GULAT NIYA NANG MATUKLASAN NA ANG PINAPAKAIN NITO AY HINDI ASONG GALA

ISANG TINDERO NG FISHBALL ANG NAKAPANSIN SA BATANG BABAE NA ARAW-ARAW INIIWAN ANG BAON SA MADILIM NA ESKINITA KAYA SINUNDAN NIYA ITO AT LAKING GULAT NIYA NANG MATUKLASAN NA ANG PINAPAKAIN NITO AY HINDI ASONG GALA

Kumukulo at naglalagablab ang mantika sa malaking kawali ni Mang Tonio habang sunud-sunod niyang inilulubog ang mga tuhog ng fishball, kikiam, at kwek-kwek.

Mainit at maalikabok ang hapon at naglabasan na ang mga estudyante mula sa isang pampublikong paaralan sa Sampaloc, Maynila.

Halos dalawampung taon na siyang nagtitinda sa ilalim ng malaking puno ng acacia, sanay na siya sa ingay ng mga sasakyan at tawanan ng mga bata.

Sa dinami-rami ng mga araw-araw niyang nakikita, isang siyam na taong gulang na batang babae ang pumukaw sa kanyang atensyon nitong mga nakaraang linggo.

Ang pangalan nito ay Maya.

Laging huli kung lumabas si Maya.

Mahigpit ang hawak nito sa gusot na bente pesos.

Bibili ito ng fishball, lalagyan ng matamis na sarsa, ngunit sa halip na kainin, maingat nitong inilalagay ang mainit na baso sa loob ng kanyang lumang maliit na backpack.

Pagkatapos, mabilis itong naglalakad patungo sa kabilang kanto, papasok sa isang madilim at mabahong eskinita sa likuran ng isang sunog na panaderya.

Isang linggo na itong napapansin ni Tonio.

Sa isip niya, baka may inaalagaang asong gala ang bata, ngunit may kaba sa kanyang dibdib na tila hindi tama ang sitwasyon.

Kinabukasan, hindi na napigilan ni Tonio ang kanyang kuryosidad.

Nang bumili muli si Maya at naglakad patungo sa eskinita, ipinagbilin niya muna ang kanyang umuusok na kariton sa kapwa tindero ng taho na si Mang Ben.

Tahimik siyang sumunod sa bata, maingat ang bawat hakbang sa putikan upang hindi makalikha ng ingay.

Nang makarating siya sa dulo ng eskinita, nagtago siya sa likod ng mga nakasalansan na sirang gulong at sumilip.

Laking gulat niya nang makita na hindi aso ang pinapakain ni Maya.

Nakaupo sa malamig na semento ang isang binatilyong nasa kinse anyos, puno ng pasa ang mukha, putok ang labi, at nanginginig sa takot.

Ito ay si Leo, ang nakatatandang kapatid ni Maya.

“Kuya, kainin mo na ito. Pasensya ka na, bente lang ang naibigay ng kapitbahay nating pinaglabhan ko,” umiiyak na bulong ni Maya habang iniaabot ang baso ng fishball.

“Salamat, Maya. Huwag kang magtatagal dito. Baka makita ka ng mga tauhan ni Don Ramon. Kailangan mo nang umuwi,” garalgal na sagot ni Leo, pilit itinatago ang kirot ng kanyang mga pasa.

“Maghahanap ako ng paraan para makalayo tayo rito.”

Page: SAY – Story Around You | Original story

Mula sa kanyang pinagtataguan, narinig ni Tonio ang buong kwento ng magkapatid.

Namatay sa aksidente ang kanilang mga magulang isang buwan na ang nakalipas.

Ngunit bago pumanaw ang mga ito, nakabaon sila sa malaking utang kay Don Ramon, isang kilabot na lider ng sindikato at nagpapautang sa kanilang lugar.

Dahil walang pambayad, kinuha si Leo upang gawing utusan at tagabenta ng iligal na droga.

Nang tumanggi at tumakas ang binatilyo, binugbog siya nito at pinagbantaang kukunin ang batang si Maya bilang kabayaran kapag hindi ito lumabas sa pinagtataguan.

Nanginig ang mga kamao ni Tonio.

Naalala niya ang sarili niyang mga anak na matagal nang pumanaw sa isang malagim na sunog.

Hindi siya makakapayag na masira ang buhay ng dalawang inosenteng batang ito.

Aakmang lalabas na sana siya upang tulungan ang magkapatid nang biglang may dalawang malalaking lalaking nakasuot ng itim na jacket ang humarang sa bungad ng eskinita.

“Akalain mo nga naman. Ang tagal ka naming hinanap, nandito ka lang pala sa mga basura,” nakangising sabi ng isang lalaki, may hawak na balisong.

“Halika na, Leo. At isama mo na rin iyang kapatid mo para matuwa si Don Ramon.”

Nagsisigaw si Maya nang hablutin siya ng isang lalaki.

Nanlaban si Leo ngunit mabilis siyang sinikmuraan at napaluhod sa sahig.

Sa sandaling iyon, alam ni Tonio na wala nang oras para tumawag ng pulis.

Kailangan niyang umaksyon.

Dumampot si Tonio ng isang mabigat na piraso ng kahoy mula sa sirang paleta at buong lakas na inihampas ito sa likod ng lalaking may hawak kay Maya.

Nabitawan nito ang bata at napahiyaw sa matinding kirot.

“Maya, Leo! Tumakbo kayo palabas! Bilis!” sigaw ni Tonio.

Akmang sasaksakin siya ng ikalawang suspek, ngunit mabilis na nakaiwas si Tonio.

Ginamit niya ang kanyang karanasan sa kalye; sinipa niya ang tuhod ng lalaki at itinulak ito patungo sa mga kalawanging pako ng sunog na yero.

Habang namimilipit ang dalawang kawatan, inalalayan ni Tonio ang magkapatid at mabilis silang tumakbo palabas ng eskinita patungo sa mataong kalsada kung saan naroon ang mga barangay tanod.

Agad na rumesponde ang mga awtoridad at naaresto ang dalawang tauhan ng sindikato.

Dahil sa testimonya ni Tonio at ng magkapatid, nagkasa ng operasyon ang pulisya na tuluyang nagpabagsak sa sindikato ni Don Ramon na matagal nang naghahasik ng takot sa kanilang komunidad.

Mula sa araw na iyon, hindi na muling nakaramdam ng pangungulila si Tonio.

Inampon niya ang dalawa, binigyan ng bagong tahanan, at tinulungang makapag-aral.

Ang dating malungkot na tindero ng fishball ay nakahanap ng bagong pamilya at pag-asa sa mga batang kanyang iniligtas.