ISANG NAGSISIMULANG NEGOSYANTE ANG NALUGMOK SA MATINDING KAWALAN NG PAG-ASA MATAPOS MATUKLASAN NA ANG KANYANG UNANG MALAKING ORDER NA NAGKAHALAGA NG LAHAT NG KANYANG INIPONG PERA AT PUHUNAN AY ISANG PANLOLOKO LAMANG MULA SA ISANG BOGUS BUYER

ISANG NAGSISIMULANG NEGOSYANTE ANG NALUGMOK SA MATINDING KAWALAN NG PAG-ASA MATAPOS MATUKLASAN NA ANG KANYANG UNANG MALAKING ORDER NA NAGKAHALAGA NG LAHAT NG KANYANG INIPONG PERA AT PUHUNAN AY ISANG PANLOLOKO LAMANG MULA SA ISANG BOGUS BUYER

Mabigat ang bawat paghinga ni Daniel habang isinasalansan ang huling kahon sa likod ng hiniram na lumang L300 van. Puno ng pawis ang noo niya sa init ng singaw mula sa kusina. Limang daang piraso ng espesyal na puto. Dalawang araw siyang walang tulog, nag-steamer at nagbalot para lang umabot sa deadline.

Ito na sana ang malaking break na hinihintay niya. Kakuha niya lang ng driver’s license, at saktong dumating ang malaking order na ito para sa isang corporate event. Ubos ang lahat ng ipon niya, pati pambayad sana sa kuryente, mailaan lang sa puhunan ng mga mamahaling sangkap.

“Sigurado ka bang kaya mong i-drive ‘yan mag-isa? Baka gusto mong samahan na kita?” nag-aalalang tanong ng asawang si Marielle habang nagpupunas ng kamay sa apron.

“Alam kong gusto mong patunayan ang sarili mo, pero hindi mo kailangang solohin ang lahat ng pagod. Nandito naman ako para tumulong sa pag-aasikaso ng mga kailangan mo sa daan.”

Umiling si Daniel, kahit ramdam ang panginginig ng binti.

“Ako na. Bantayan mo na lang si Ethan,” sulyap niya sa pitong taong gulang na anak na tahimik na naglalaro sa gilid, suot ang paboritong asul na damit.

“Pag-uwi ko, may pambili na tayo ng bagong sapatos niya at makakabayad na tayo ng utang.”

Pinaandar niya ang makina. Umaambon, at pilit niyang nilalabanan ang antok sa pagpapatugtog ng kanta ng Westlife sa radyo.

Bawat liko, iniisip niya ang tuwa sa mukha ng pamilya kapag iniabot niya ang kinita. Iniisip niya kung gaano kasarap sa pakiramdam na sa wakas ay may maipagmamalaki siyang tagumpay matapos ang sunud-sunod na mga kabiguan.

Tatlong buwan na silang naghihikahos simula nang matanggal siya sa pabrika, at ang maliit na negosyong ito ang tanging sagip nila.

Subalit pagdating sa address ng kliyente, tila binuhusan ng yelo ang katawan niya.

Walang malaking opisina. Walang corporate event. Isang abandonadong bodega lamang na puno ng talahib ang nakatayo doon.

Nanginginig ang mga daliri ni Daniel nang i-dial ang numero ng nag-order.

The number you have dialed is either unattended or out of coverage area.

Ulit.

The number you have dialed is either unattended or out of coverage area.

Napabuntong-hininga siya, pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso. Sinubukan niyang mag-message sa Facebook account ng kausap, ngunit blangko na ang profile. Naka-block na siya.

Unti-unting naproseso ng isip niya ang malagim na katotohanan—na-scam siya.

Isang walang awang bogus buyer ang naglaro sa desperasyon niya. Pinaghirapan niya nang husto ang bawat pisong ginastos dito, inutang pa ang iba sa mga kamag-anak, para lang maibigay ang hininging kalidad ng produktong ito.

At ngayon, lahat ng iyon ay nauwi lamang sa wala.

Nanlambot ang mga tuhod niya, napasandal sa manibela, at bumagsak ang pinipigilang mga luha.

Paano siya uuwi? Anong mukha ang ihaharap niya kay Marielle?

Wala na silang pera. Wala na silang kakainin bukas.

Gumuho ang lahat ng pinlano niya sa isang saglit.

Inabot siya ng higit sa dalawang oras sa pag-upo roon, nakatitig sa kawalan, kinakain ng matinding hiya at panlulumo.

—

Page: SAY – Story Around You | Original Story

—

Nang makabawi, mabigat ang dibdib na pinaandar niya ang van pabalik.

Gabi na nang makarating siya sa tahanan. Tahimik ang paligid. Kinakabahan siyang buksan ang gate, inihahanda ang sarili sa sigaw at galit ng asawa.

Ngunit pagpasok niya sa maliit nilang bakuran, kakaibang eksena ang sumalubong sa kanya.

Nakabukas ang ilaw sa labas. Nandoon si Marielle, nakangiti habang nag-aabot ng mainit na kape sa dalawang matandang basurero na naglalakad sa kalye.

Si Ethan naman ay abala sa pag-aabot ng mga platitong may laman na tirang puto.

Napatigil si Daniel.

Lumingon si Marielle at nawala ang ngiti nito nang makita ang asawa. Namumugto ang mga mata niya, nakayuko, parang pasan ang buong daigdig.

“Na-scam tayo, Marielle,” basag ang boses na umamin si Daniel.

Pumatak muli ang mapapait na luha niya.

“Ubos na ang pera natin. Patawarin mo ako… napakawalang-kwenta kong ama. Nabigo ko kayo.”

Mabilis na lumapit si Marielle at mahigpit siyang niyakap. Walang sumbat.

“Buhay ka, nakauwi ka ng ligtas, ‘yon ang pinakamahalaga,” bulong ni Marielle habang hinahagod ang likod ng asawa.

“Kikitain pa natin ang pera. Magtutulungan tayo. Pero ang pamilya natin, hindi nabibili ng kahit magkano.”

Lumapit si Ethan at yumakap sa binti ng ama.

“Papa, wag ka na umiyak. Sabi po ni kuya dyan sa labas, ang sarap daw po ng luto mo!”

Napatingin si Daniel sa mga kahon ng puto sa van.

Na-scam man siya at nawalan ng puhunan, napagtanto niyang hindi siya natalo.

Kinuha niya ang mga kahon at, kasama ang pamilya, matiyaga nilang ipinamigay ang mga ito sa mga nagugutom na kapitbahay at nagpapatrulya sa barangay.

Sa gabing iyon, walang naibulsang salapi si Daniel, ngunit natulog siyang may payapa at buong puso, bitbit ang katotohanang may pamilya siyang hindi siya iiwan kailanman.