ISANG MISTER NA NAGDUDA SA KANYANG MISIS DAHIL SA MGA POST NITO SA FACEBOOK NA PURO PASYAL AT PAGKAIN SA MAMAHALING RESTAURANT KAYA UMUWI SIYA NG WALANG PASABI MULA SA SAUDI UPANG HULIHIN ITO SA AKTO

ISANG MISTER NA NAGDUDA SA KANYANG MISIS DAHIL SA MGA POST NITO SA FACEBOOK NA PURO PASYAL AT PAGKAIN SA MAMAHALING RESTAURANT KAYA UMUWI SIYA NG WALANG PASABI MULA SA SAUDI UPANG HULIHIN ITO SA AKTO

Mainit ang singaw ng lupa sa Riyadh, pero mas mainit ang ulo ni Dante habang nakatitig sa screen ng kanyang cellphone. Katatapos lang ng shift niya bilang mekaniko sa isang talyer sa gitna ng disyerto. Puro langis ang kamay niya, pagod ang katawan, at uhaw na uhaw siya sa malamig na tubig, pero ang nakikita niya sa Facebook ng asawa niyang si Loring ay tila ba nasa ibang mundo.

“Feeling blessed at Spiral Buffet with friends!” ang caption ng litrato ni Loring. Nakangiti ito, suot ang isang mamahaling bestida, at nasa harap niya ang mga pagkaing ni sa panaginip ay hindi pa natitikman ni Dante.

Napahigpit ang hawak ni Dante sa cellphone. “Ako rito, halos mamatay sa init at trabaho, tapos ikaw, Loring, nagpapakasasa sa luho?” bulong niya sa sarili. Hindi lang ito ang unang beses. Noong nakaraang linggo, nag-check in daw ito sa isang resort sa Batangas. Noong isang buwan, may bagong alahas. Ang masakit pa, ang mga komento ng mga kapitbahay nila sa San Pablo, Laguna ay lalong nagpapagatong sa hinala niya.

“Naku, Pareng Dante, kung alam mo lang,” chat ng kumpare niyang si Berting. “Laging may sundo ‘yang asawa mo na puting van. Madalas gabing-gabi na umuuwi. Baka naman may ibang ‘investor’ ‘yan dito.”

Dahil sa selos at galit, nagdesisyon si Dante. Uuwi siya. Hindi siya magsasabi. Huhulihin niya si Loring sa akto. Gusto niyang makita ng dalawang mata niya kung saan napupunta ang bawat sentimong pinaghihirapan niya sa ibang bansa.

Mabilis na inayos ni Dante ang kanyang exit clearance. Sa loob ng dalawang araw, nakasakay na siya sa eroplano pabalik ng Pilipinas. Walang excitement siyang nararamdaman, kundi purong galit at paghihiganti. Gusto niyang ipamukha kay Loring na hindi siya tanga.

Pagdating sa NAIA, hindi na siya nag-abala pang magpahinga. Dumiretso agad siya sa bus terminal papuntang Laguna. Habang bumabaybay ang bus sa SLEX, nag-i-imagine na siya ng scenario. Madadatnan niya si Loring na may kasamang lalaki, o kaya naman ay nagpa-party sa bahay nila gamit ang pera niya.

Alas-kwatro ng hapon nang makarating siya sa kanilang barangay. Tahimik ang kalsada. Ang mga marites sa tindahan ni Aling Puring ay napatigil sa pagdidaldalan nang makita siya. “Dante? Akala ko ba sa Pasko pa ang uwi mo?” gulat na tanong ni Aling Puring.

Hindi umimik si Dante. Tuloy-tuloy siya sa paglakad patungo sa kanilang bahay. Pero pagtapat niya sa kanilang gate, natigilan siya.

Ang bahay na iniwan niyang maayos dalawang taon na ang nakakaraan ay tila napabayaan. Bakbak ang pintura, mataas ang damo sa bakuran, at parang walang tao. “Anong nangyari dito?” tanong niya sa sarili. “Saan dinala ni Loring ang pera?”

Biglang may humintong pamilyar na puting van sa tapat ng bahay. Ito ‘yung sinasabi ni Berting! Kumulo ang dugo ni Dante. Nagtago siya sa likod ng malaking puno ng mangga para panoorin ang mangyayari.

Bumukas ang pinto ng van. Lumabas si Loring. Pero hindi siya naka-bestida tulad ng sa Facebook. Nakasuot siya ng simpleng t-shirt at jogging pants, at may buhat-buhat na malalaking kahon. Kasunod niyang bumaba ang isang lalaki—si Berting! Ang kumpare niyang nanulsol sa kanya!

“Dahan-dahan lang, Mare, mabigat ‘yan,” sabi ni Berting habang nagbubuhat din ng kahon.

Hindi na nakapagpigil si Dante. Lumabas siya sa pinagtataguan niya. “Kaya pala! Kaya pala ang lakas ng loob mong siraan ang asawa ko sa chat, Berting, dahil ikaw pala ang ahas!” sigaw ni Dante.

Gulat na gulat sina Loring at Berting. Nabitawan ni Loring ang kahon at nagkalat ang laman nito sa kalsada—mga pack ng pagkain, noodles, at de-lata.

“Dante?! Anong ginagawa mo dito?” mangiyak-ngiyak na tanong ni Loring.

“Huwag mo akong ma-Dante-Dante! Nakikita ko ang mga post mo! Buhay donya ka habang ako nagpapaka-alipin, tapos makikita kita ngayon kasama ang kumpare ko at ang bahay natin, parang basurahan na! Saan mo dinala ang pera ko?!”

Page: SAY – Story Around You | Original story

Tumahimik ang paligid. Ang mga kapitbahay ay nagsilabasan na, handang manood ng libreng drama. Si Loring, sa halip na matakot o magalit, ay dahan-dahang lumapit kay Dante. Pinulot niya ang cellphone niya at may ipinakitang app.

“Mahal, huminahon ka muna,” malumanay na sabi ni Loring, bagama’t tumutulo na ang luha. “Yung mga nakikita mo sa Facebook? Trabaho ‘yon. ‘Mystery Diner’ at ‘Influencer’ ang sideline ko. Binabayaran ako para kumain at mag-post, libre lahat ‘yon. Yung mga damit? Sponsored ‘yon.”

Natigilan si Dante. “E yung puting van? Si Berting?”

Natawa ng mapait si Berting. “Pare, driver ako ng service ng DSWD. Volunteer si Mareng Loring. Yung bahay niyo kaya mukhang luma kasi hindi na kami diyan nakatira.”

“Ha? Anong ibig mong sabihin?” naguguluhang tanong ni Dante.

Hinawakan ni Loring ang kamay ni Dante at isinakay siya sa van. “Sumama ka sa akin. May ipapakita ako sayo.”

Tahimik sila sa byahe. Wala pang sampung minuto, pumasok ang van sa isang eksklusibong subdivision na may guard house. Huminto sila sa tapat ng isang napakalaking bahay na may modernong disenyo, dalawang palapag, at may nakaparadang bagong SUV sa garahe.

“Kaninong bahay ‘to?” tanong ni Dante, nanlalaki ang mata.

“Sa atin,” sagot ni Loring. “Dante, lahat ng padala mo, hindi ko ginalaw kahit piso. Yung kinikita ko sa pagiging influencer at online selling, ‘yon ang ginamit ko panggastos sa araw-araw at pampagawa nito. Yung lumang bahay? Pinapaupahan na natin ‘yon sa mga bedspacer, kaya mukhang magulo kasi kakaalis lang ng dating umuupa at ipapa-renovate pa lang natin.”

Napaluhod si Dante sa sementadong driveway. Hiyang-hiya siya sa sarili niya. Ang akala niyang paglulustay ay matinding pagsasakripisyo pala. Ang akala niyang panloloko ay paghahanda pala para sa kanilang kinabukasan.

“Sorry… sorry, Mahal,” humagulgol si Dante. “Naniwala ako sa sabi-sabi. Nagpadala ako sa selos.”

Niyakap siya ni Loring. “Okay lang, naiintindihan ko. Surprise sana ‘to sa birthday mo next month, kaso umuwi ka ng maaga eh.”

Pumasok sila sa loob ng bahay. Napakaganda. Air-conditioned ang buong sala. Pero ang pinaka-surprise ay nasa kusina. Nakahain doon ang paboritong Kare-Kare ni Dante.

“At yung kay Berting?” tanong ni Dante habang kumakain.

“Siya ang nag-aasikaso ng mga permits ng business natin. Kasosyo natin siya sa trucking business na binuksan ko last month,” ngiti ni Loring.

Mula noon, hindi na bumalik si Dante sa Saudi. Siya na ang nagmaneho ng trucking business nila, habang si Loring ay patuloy sa pagiging “Donya” sa Facebook—hindi para magyabang, kundi para kumita. At sa tuwing may magtatanong kay Dante kung bakit under siya sa asawa niya, ang lagi lang niyang sagot:

“Hindi ako under. Nasa tamang lugar lang ako—sa puso ng asawa kong mas magaling pa sa akin humawak ng pera at pamilya.”