ISANG MATAGAL NANG NAGKAKAALITAN NA MAGKAPITBAHAY ANG NAGKASABAY SA LOOB NG ISANG MASIKIP AT MAINIT NA BARBERYA SA KANILANG BARANGAY KUNG SAAN PAREHO SILANG NAGMAMATIGAS NA MAUNA SA NAG-IISANG BAKANTENG UPUAN

“Ako ang nauna sa pintuan, Tomas! Kaya ako ang uupo diyan kay Boyet!” panggagalaiting turo ni Mang Lino sa nag-iisang bakanteng silya sa loob ng ‘Gupit-Gwapo Barbershop’ sa kanto ng San Miguel.

“Anong ikaw? Bago pa man dumampi ‘yang tsinelas mong pudpod sa basahan, nakapasok na ang kanang paa ko!” ganti ni Mang Tomas, nakapamewang at nanlilisik ang mga matang nakatitig sa kanyang matagal nang karibal.

Umagang-umaga ay amoy pomada, pulbos, at pawis na ang maliit na barberya. Ugong ng lumang electric fan at matinis na tunog ng gunting ang karaniwang maririnig dito, ngunit ngayon ay nangingibabaw ang nakakabinging bangayan ng dalawang pinakamatandang nakatira sa kanilang kalye.

Sampung taon na silang hindi magkasundo. Nagsimula ito sa isang manok ni Lino na nangitlog sa bakuran ni Tomas at umabot sa pabidahan ng kani-kanilang mga apo tuwing graduation.

Napakamot ng ulo si Boyet, ang barbero, habang hawak ang kanyang labaha.

“Mga hepe, kumalma po kayo. Isang upuan na lang po ang bakante dahil nasira yung isa kong silya kahapon. Pareho naman kayong gugupitan. Sino ba talaga ang may mas importanteng lakad ngayong araw?”

“Ako!” sabay na sigaw ng dalawa.

“Kailangan kong magmukhang disente,” taas-noong paliwanag ni Lino habang inaayos ang kwelyo ng kanyang gusot na polo. “Ngayong gabi ang grand finals ng Senior Citizens’ Tango Competition sa plaza. Kung mukha akong bruho, baka matapakan ko pa ang partner ko!”

Napabuntong-hininga nang malakas si Tomas at umismid.

“Aba, kaya pala nagmamadali ka! Kung ganoon, mas lalong kailangan kong mauna! Kasali rin ako sa kompetisyon na ‘yan at kailangan kong siguraduhin na mas makinis ang gupit ko kaysa sa’yo. Hindi ako papayag na talunin mo ako sa sayawan!”

Muling nagkainitan ang dalawa. Nagsumbatan sila tungkol sa nakaraan—mula sa malakas na videoke ni Tomas noong Pasko hanggang sa dahon ng mangga ni Lino na laging nalalaglag sa bubong ni Tomas.

Napuno ng tawanan at kantiyaw ang mga tambay sa loob ng barberya dahil sa mga walang-kwentang sumbat ng dalawang matanda.

“Hep! Tama na!” pag-awat ni Boyet, tuluyan nang nawalan ng pasensya. Inilapag niya ang gunting sa mesa.

“Kung hindi kayo titigil sa pag-aaway, pareho ko kayong kakalbuhin nang walang bayad! Mag-jack-en-poy kayo ngayon din. Ang mananalo, uupo.”

Natahimik ang dalawang lolo. Napatingin sila sa isa’t isa, tila kinakalkula ang galaw ng kalaban. Sa harap ng mga natatawang tambay, itinaas ng dalawang iginagalang na matanda ng barangay ang kanilang mga nanginginig na kanang kamay.

“Bato, bato, pik!” sabay nilang sigaw.

Lumabas ang papel kay Lino. Bato naman kay Tomas.

Ngumisi nang nakakaloko si Lino at mabilis na umupo sa silya ni Boyet.

“Kita mo na? Sinasabi na nga ba at ako ang mananalo. Galingan mo ang gupit, Boyet. Gawin mong mukhang bente anyos ang pisngi ko.”

Inis na inis na umupo si Tomas sa bangko ng mga naghihintay, padabog na binuklat ang isang lumang dyaryo.

Habang ginugupitan si Lino, panay pa rin ang parinig nito.

“Siguraduhin mo lang na hindi ka matitisod mamaya, Tomas. Sabi pa naman ng mga hurado, mabilis daw ang tempo ng kanta.”

“Huwag mo akong alalahanin,” nakasimangot na sagot ni Tomas. “Kabisado ko na ang bawat hakbang. Ikaw ang mag-ingat dahil baka himatayin ka sa pag-ikot.”

Matapos ang dalawang oras ng gupitan, asaran, at kwentuhan, pareho nang presko at maayos ang hitsura ng dalawa.

Nagbayad sila kay Boyet at sabay na lumabas ng barberya.

Sa halip na maghiwalay ng direksyon, sabay silang naglakad patungo sa iisang lumang covered court kung saan may tumutugtog na mahinang musika ng tango.

Oh, nandito na pala kayo!” salubong ni Aling Nita, ang asawa ni Lino, habang may hawak na pamaypay at nakapamewang.

“Ang tagal niyo naman sa barberya! Kanina pa naghihintay ang instructor ninyo.”

Ngumiti ang dalawang matanda, tuluyang nawala ang inis sa kanilang mga mukha.

Inayos ni Lino ang kanyang pormang-porma na buhok, habang ipinagpag naman ni Tomas ang natirang pulbos sa kanyang batok.

Page: SAY – Story Around You | Original story

“Pasensya na, Nita,” natatawang sagot ni Tomas habang tinatapik sa balikat si Lino.

“Kailangan lang naming mag-init ng dugo para mas ramdam namin ang tensyon sa sayaw mamaya.”

Pumuwesto ang dalawa sa gitna ng court, magkaharap, at buong kapusukan ngunit nakakatawang nag-ensayo ng kanilang choreography.

Ang kanilang walang-katapusang pag-aaway at asaran sa buong barangay ay hindi pala dahil sa matinding galit, kundi isang natatanging paraan ng magmatalik na magkaibigan upang paghandaan ang kanilang nakakatuwang duo performance para sa piyesta.

By cgrmu

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *