ISANG LABIS NA NAG-AALALANG LOLA ANG HALOS HIMATAYIN SA MATINDING KABA AT TARANTA NANG MAKITA NIYANG PUNO NG PULANG MANTYA AT NAKAHANDUSAY SA SAHIG ANG KANYANG ALAGANG ASO KAYA MABILIS NIYA ITONG BINIYAHE SA TRICYCLE PATUNGO SA PINAKAMALAPIT NA VETERINARY CLINIC
“Jusko po, Bruno! Anong nangyari sa’yo?!”
Umaalingawngaw ang nanginginig na tili ni Lola Flora sa loob ng kanilang tahimik na bungalo sa Marikina. Nabitawan niya ang hawak na walis tambo nang tumambad sa kanya ang nakakikilabot na eksena sa sala. Ang kanyang paboritong aspin na si Bruno ay nakahandusay sa ibabaw ng puting alpombra. Ang nguso, mga paa, at ang paligid ng aso ay balot ng malapot at matingkad na pulang likido na tila sariwang dugo. Hindi gumagalaw ang hayop kahit anong lakas ng pagtawag niya.
Bilang isang pitumpung taong gulang na biyuda na mag-isang namumuhay matapos magsipag-asawa ang mga anak, si Bruno na lamang ang kanyang katuwang at pinakamamahal na kasama sa buhay. Hindi niya kakayanin kung may masamang mangyayari rito.
Dahil sa matinding adrenaline, hindi na inalintana ni Lola Flora ang pananakit ng kanyang tuhod. Binuhat niya ang mabigat at lawit-dilang aso, binalot sa isang lumang tuwalya, at patakbong lumabas ng gate.
“Para! Kuya, sa vet tayo sa kanto, parang awa mo na! Mamamatay na ang aso ko!” umiiyak na pakiusap niya sa unang tricycle na dumaan.
Sa loob ng umaandar na sasakyan, walang tigil ang paghikbi ng matanda. Niyakap niya nang mahigpit ang alaga, nagdadasal na sana ay umabot pa sila. Wala man lang itong malay. Ang tanging nararamdaman lamang niya ay ang mahinang pagtaas-baba ng tiyan nito.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Pagdating sa klinika, agad na umaksyon ang mga staff. Inihiga si Bruno sa malamig na stainless steel na mesa. Bakas din ang pag-aalala sa mukha ng beterinaryo na si Doc Martin nang makita ang dami ng “dugo” sa tuwalya.
“Lola, kumalma po muna kayo sa labas. Iche-check po natin ang vitals niya at hahanapin kung saan ang malalim na sugat,” malumanay ngunit mabilis na utos ng duktor.
Kabadong naglakad-lakad si Lola Flora sa waiting area. Kinakagat niya ang kanyang mga kuko, inaalala kung may nakapasok bang magnanakaw o nakakain ba ng lason ang aso sa garahe. Makalipas ang labinlimang minuto, bumukas ang pinto ng examination room. Lumabas si Doc Martin. Iba ang ekspresyon nito—hindi malungkot, kundi tila nagpipigil ng ngiti habang namumula ang mukha.
“Lola Flora, maaari na po kayong pumasok,” sabi ng duktor.
Kumabog nang mabilis ang dibdib ng matanda. Inaasahan niyang makikita ang aso na may dextrose o naka-benda. Ngunit pagpasok niya, nakita niya si Bruno na masayang nakaupo sa mesa, kinakawag ang buntot, at pilit na dinidilaan ang mga kamay ng nagtatawanang nars na nagpupunas sa kanyang mukha gamit ang basang tela.
“Doc… buhay siya? Nasaan ang sugat niya? Bakit ang daming dugo kanina?” naguguluhang tanong ni Lola Flora.
Hindi na napigilan ni Doc Martin ang mapahalakhak. “Lola, wala pong sugat si Bruno. At lalong hindi po dugo ‘yung nakita ninyo. Napansin po namin na may maliliit na itim na buto ‘yung pulang likido. Lola… may bumili po ba sa inyo ng dragon fruit?”
Nanlaki ang mga mata ni Lola Flora. Bigla niyang naalala ang isang buong basket ng hinog na red dragon fruit na inilapag niya sa mababang estante sa kusina bago siya maglinis ng kwarto.
“Ninakaw po at inubos ni Bruno ang limang malalaking dragon fruit ninyo,” natatawang paliwanag ng duktor habang hinihimas ang malaking tiyan ng aso. “Ang nakita ninyo pong pulang katas sa sahig ay hindi dugo kundi juice ng prutas. At ang dahilan kung bakit hindi siya gumagalaw at parang walang malay kanina? Na-food coma po siya, Lola. Sobrang busog kaya nakatulog nang napakahimbing!”
Napatakip si Lola Flora sa kanyang bibig bago tuluyang napasabunot sa sariling buhok. Binalot siya ng matinding hiya habang pinapakinggan ang malakas na tawanan ng buong klinika. Ang inakala niyang madugong trahedya na babago sa kanyang buhay ay isa lamang palang nakakatawang katakawan ng kanyang pilyong aso. Umuwi si Lola Flora na may dalang malinis nang aso, at isang napakalaking resibo para sa x-ray ng mga ninakaw na prutas!