ISANG KABADONG LALAKI ANG BUWIS-BUHAY NA GUMAPANG SA ILALIM NG LAMESA SA KALAGITNAAN NG PORMAL NA HAPUNAN UPANG PALILIHIM NA BURAHIN ANG ISANG NAKAKAHIYANG MENSAHE NA AKSIDENTE NIYANG NAIPADALA SA KANYANG NAPAKA-ISTRIKTONG BIYENAN
Malamig ang aircon ng paboritong Chinese restaurant ng pamilya, ngunit tagaktak ang pawis ni Marco.
Mahigpit niyang hawak ang kanyang chopstick habang tahimik na nakaupo sa tapat ng kanyang future mother-in-law na si Madam Sylvia.
Kilala ang matanda sa buong bayan bilang isang napaka-istriktong ginang na hindi marunong ngumiti at palaging nakataas ang kilay.
Bukas na ang kasal nila ng nobyang si Carla, at ang hapunan na ito ay dapat sanang isang tahimik at pormal na pagtitipon bago ang malaking araw.
Ngunit sa loob ng isip ni Marco, isang napakalaking bagyo ang nagaganap.
Kalahating oras ang nakalipas, habang nasa banyo siya, nag-text siya kay Carla:
“Hindi na ako makapaghintay para sa honeymoon natin bukas. Suutin mo ‘yung binili kong manipis na pulang damit ha? Mahal na mahal kita.”
Ang problema? Sa sobrang kaba, ang pangalan na napindot niya sa contacts ay ‘Carla Mama’ sa halip na ‘Carla’!
Nang marealize niya ang kanyang nakamamatay na pagkakamali, halos malagutan siya ng hininga.
Hindi pa nahahawakan ni Madam Sylvia ang cell phone nito na nakapatong lamang sa gilid ng mesa.
Kailangan niyang mabura ang mensahe bago ito mabasa ng matanda, kung hindi ay siguradong ipapakansela nito ang kasal at mapapahiya siya sa buong angkan!
“Marco, bakit hindi mo kinakain ang asado mo? Namumutla ka,” puna ni Madam Sylvia habang seryosong humihigop ng tsaa.
“B-Busog pa po ako, Ma’am,” nauutal na sagot ni Marco.
Saktong tumayo si Carla upang kumuha ng sarsa sa kabilang buffet table.
Ito na ang kanyang pagkakataon.
Kumuha si Marco ng isang tinidor at sinadyang ihulog ito sa sahig.
“Ay, nahulog po!” mabilis niyang palusot.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Yumuko si Marco sa ilalim ng mahaba at nakalaylay na mantel ng mesa.
Gumapang siya sa madilim na sahig tulad ng isang sundalo, dahan-dahang inabot ang ibabaw ng lamesa sa gawi ni Madam Sylvia, at kinapa ang cell phone nito.
Nanginginig ang kanyang mga daliri.
Nabuksan niya ang screen. Wala itong password!
Agad niyang binuksan ang messages, hinanap ang kanyang text, at mabilis na pinindot ang ‘Delete’.
Ligtas na!
Huminga siya nang napakalalim at nagpupunas ng pawis sa noo.
Tagumpay ang kanyang buwis-buhay na misyon!
Umayos siya ng upo at binigyan ng malaking pekeng ngiti ang biyenan.
“Nakuha ko na po ‘yung tinidor.”
Ngunit sa halip na tumango, kinuha ni Madam Sylvia ang isang malaking paper bag na nasa kanyang paanan at inilapag ito sa ibabaw ng mesa.
Tinitigan niya si Marco gamit ang kanyang matatalim na mata.
“Marco,” seryosong tawag ng matanda.
“Kanina habang nagmamaneho ako papunta rito, tumunog ang phone ko at nabasa ko sa screen ang text mo bago ko pa man mai-lock ang screen.”
Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo.
Nanlaki ang mga mata ni Marco.
Nabasa na niya?!
Ang paggapang niya sa ilalim ng lamesa ay walang kwenta?!
“Ma’am, p-paliwanag ko po, hindi po iyon para sa inyo—” nanginginig at halos maiyak na pakiusap ni Marco, inaasahan na babagsak ang matinding galit ng matanda.
Biglang ngumiti si Madam Sylvia.
Isang bihirang, malapad na ngiti.
Kinuha nito ang isang kahon mula sa paper bag at iniabot kay Marco.
“Alam kong para kay Carla iyon, hijo. At dahil nalaman kong paborito mo pala ang kulay pula at gusto mo siyang suutan ng magandang damit para sa inyong honeymoon, dumaan ako sa mall kanina.
Binilhan ko siya ng pinakamahal at pinakamagandang pulang nightgown na gawa sa purong silk bilang dagdag regalo ko sa inyo!”
Bumagsak ang panga ni Marco.
Saktong pagbalik ni Carla sa mesa ay nagtataka itong tumingin sa kanilang dalawa na nagtatawanan.
Ang inakala ni Marco na katapusan ng kanyang buhay at magdudulot ng madugong tensyon sa pamilya ay siya palang naging daan upang makita niya ang malambot at mapagbigay na puso ng kanyang kinatatakutang biyenan.
Nauwi sa malakas na halakhakan at masayang kainan ang gabi, habang palihim na pinupunasan ni Marco ang kanyang malamig na pawis.