ISANG HOUSEWIFE ANG PINALAYAS AT TINAWAG NA “PALAMUNIN” NG KANYANG MATAPOBRENG BIYENAN DAHIL ASA LANG DAW ITO SA PADALA NG ANAK NIYANG SEAMAN, ITINAPON ANG KANYANG MGA DAMIT SA KALSADA NGUNIT LAKING GULAT NG MATANDA NANG UMUWI ANG ANAK NIYA

ISANG HOUSEWIFE ANG PINALAYAS AT TINAWAG NA “PALAMUNIN” NG KANYANG MATAPOBRENG BIYENAN DAHIL ASA LANG DAW ITO SA PADALA NG ANAK NIYANG SEAMAN, ITINAPON ANG KANYANG MGA DAMIT SA KALSADA NGUNIT LAKING GULAT NG MATANDA NANG UMUWI ANG ANAK NIYA

“Lumayas ka dito! Wala kang silbi! Palamunin!”

Dumagundong ang boses ni Aling Viring sa buong subdivision. Halos maglabasan ang lahat ng mga kapitbahay para maki-usyoso sa nangyayaring eskandalo sa tapat ng gate ng mga Cruz. Kitang-kita nila kung paano isa-isang ihagis ni Aling Viring ang mga maleta at plastic bag na puno ng damit palabas ng pinto.

Sa gitna ng mga nagkalat na gamit, nakatayo si Jasmine. Tahimik lang siya, walang imik, habang pinupulot ang mga damit ng kanyang tatlong taong gulang na anak. Mugto ang kanyang mga mata pero hindi siya sumasagot.

“Ano? Tititigan mo lang ako?” bulyaw ulit ni Aling Viring, na nakapameywang pa habang suot ang kanyang alahas na ginto. “Ang kapal ng mukha mong tumira dito sa bahay na pinundar ng anak ko! Si Rodel, nagpapakahirap sa barko, halos hindi na umuwi para lang may maipadala, tapos ikaw? Ano ginagawa mo? Higa? Nood ng TV? Pindot sa laptop? Napaka-tamad mo!”

“Ma, nagtatrabaho po ako…” mahinahong sagot ni Jasmine. “Yung nasa laptop po, trabaho ko po ‘yun.”

“Trabaho?! Lokohin mo lelang mo!” sigaw ng matanda sabay dura sa sahig. “Anong trabaho ‘yang nakaupo lang? Ang tawag diyan, batugan! Puro ka online-online, wala namang nai-aambag! Ang lakas mo pa gumamit ng aircon! Mula ngayon, putol na ang ugnayan niyo ng anak ko. Sinumbong na kita kay Rodel. Sinabi ko sa kanyang nilulustay mo ang pera niya sa mga walang kwentang bagay!”

Napabuntong-hininga si Jasmine. “Ma, hindi po nagpapadala si Rodel ng pera simula noong nakaraang taon pa. Sinabi ko na po sa inyo ‘yun.”

“Sinungaling!” Akmang sasampalin ni Aling Viring si Jasmine nang biglang may humintong magarang van sa tapat ng bahay. Kulay itim ito at tinted.

Bumukas ang pinto at bumaba ang isang lalaking naka-uniporme pa ng seaman. Si Rodel. Pero imbes na masaya at matikas, mukha itong problemado, payat, at parang hindi natutulog.

“Anak! Rodel!” sigaw ni Aling Viring na biglang nagbago ang anyo. Naging maamo ito. “Buti naman umuwi ka na! Ayan, pinalayas ko na ang asawa mong tamad! Sinisira niya ang buhay mo! Wala siyang ginawa kundi ubusin ang pera mo!”

Hindi pinansin ni Rodel ang ina. Dere-derecho siya kay Jasmine na nakatayo sa tabi ng mga maleta. Sa gulat ng lahat, lumuhod si Rodel sa harap ni Jasmine at humagulgol ng iyak.

“Jas… sorry… patawarin mo ako…” humahagulhol na sabi ni Rodel habang nakakapit sa binti ng asawa. “Wala na akong trabaho. Tinanggal ako sa barko dahil sa sugal. Baon na ako sa utang sa mga loan shark. Hinahabol na ako… Ikaw lang ang makakatulong sa akin.”

Natigilan si Aling Viring. Parang nabingi siya sa narinig. “R-Rodel? Anong sinasabi mo? Diba kapitan ka? Diba ikaw ang nagbabayad ng bahay na ‘to? Ng kotseng gamit ko?”

Dahan-dahang tumayo si Rodel at hinarap ang ina. “Ma, isang taon na akong walang trabaho. Yung perang natatanggap mo buwan-buwan? Yung pang-shopping mo? Yung pambayad sa kuryente at tubig ng mansyon na ‘to? Hindi galing sa akin ‘yun.”

Page: SAY – Story Around You | Original story

Itinuro ni Rodel si Jasmine.

“Galing kay Jasmine lahat ‘yun, Ma. Siya ang nagbabayad ng lahat.”

Nanlaki ang mata ni Aling Viring at napatingin sa manugang na kanina lang ay tinawag niyang palamunin. Si Jasmine, na simple lang manamit at laging nasa bahay, ay tumingin ng diretso sa biyenan.

“P-Paano?” nauutal na tanong ng matanda. “Sabi niya… nasa laptop lang siya…”

“Opo, Ma,” sagot ni Jasmine, na sa unang pagkakataon ay nagsalita na may awtoridad. “Nasa laptop ako dahil ako ang Senior Stock Trader at may-ari ng tatlong franchising company na nagpapatakbo ng mga sikat na milk tea at fast food chain sa Manila. Ang ‘trabaho’ na minamaliit niyo ay kumikita ng mas malaki sa isang buwan kaysa sa kinikita ni Rodel sa isang taon sa barko.”

Katahimikan. Halos marinig ang pagbagsak ng karayom sa subdivision. Ang mga kapitbahay na kanina ay nakiki-chismis ay napanganga.

“Kaya ko po hindi sinasabi sa inyo,” pagpapatuloy ni Jasmine, pinupunasan ang luha, “dahil ayaw ni Rodel na mapahiya. Gusto niyang isipin niyo na siya pa rin ang bumubuhay sa atin. Pumayag ako dahil mahal ko siya. Tinanggap ko ang mga pang-iinsulto niyo, ang mga parinig niyo, ang pagtrato niyo sa akin na parang katulong sa sarili kong bahay… Oo, Ma. Akin ang bahay na ‘to. Nakapangalan sa akin ang titulong tinatago niyo sa vault.”

Lumapit si Jasmine sa kanyang kotse—isang SUV na nakaparada sa garahe na akala ni Aling Viring ay kay Rodel. Pinindot niya ang remote at bumukas ito.

“Jas, please,” pagmamakaawa ni Rodel. “Wag mo kaming iwan. Magbabago na ako. Kakausapin ko si Mama.”

Umiling si Jasmine. “Ilang beses mo nang sinabi ‘yan, Rodel? Ilang beses ko nang tinakpan ang mga butas mo? Ang sugal mo? At ikaw, Ma…” Tumingin siya sa biyenan na ngayon ay nanginginig na sa takot dahil alam niyang wala siyang sariling pera.

“Ipinamukha niyo sa akin na wala akong kwenta dahil lang nasa bahay ako. Ngayon, papatunayan ko sa inyo kung ano ang pakiramdam ng walang ‘palamunin’ na sumasalo sa inyo.”

Kinuha ni Jasmine ang kanyang anak at isinakay sa kotse. Ipinasok niya ang mga maleta sa likod.

“Aalis na kami ng apo niyo,” sabi ni Jasmine bago sumakay. “Huwag kayong mag-alala, bayad na ang kuryente hanggang katapusan ng buwan. Pagkatapos nun, kayo na ang bahala. Good luck sa paghahanap ng trabaho, Rodel. At Ma… sana mabusog kayo ng pride niyo.”

Pinaandar ni Jasmine ang sasakyan at umalis nang hindi lumilingon. Naiwan si Aling Viring na nakatulala sa gitna ng kalsada, habang si Rodel ay napaupo sa semento, umiiyak dahil sa isang iglap, nawala ang nag-iisang tao na bumubuhay at nagtatakip sa kanilang huwad na pamumuhay. Ang “palamunin” na itinaboy nila ay siya palang reyna na bumubuhay sa kanilang kaharian, at ngayong wala na siya, guguho na ang lahat.