INIWAN SIYA NG NOBYA PARA SUMAMA SA LALAKING NAKA-SPORTS CAR,
PERO NAMUTLA ANG BABAE NANG MALAMANG DRIVER LANG PALA ITO NG EX NIYA
“Tapos na tayo, Jake. Pagod na ako sa pagcocommute. Pagod na ako sa mga pangarap mong puro drawing lang.”
Ito ang huling sinabi ni Rica habang nakatayo sila sa gilid ng kalsada. Naka-abang si Jake, sakay ng kanyang lumang motorsiklo na maingay ang tambutso.
“Rica, konting tiis na lang,” pakiusap ni Jake. “Malapit na akong ma-promote. Ibibigay ko naman sa’yo lahat eh.”
“Konting tiis? Tatlong taon na tayong nagtitiis!” bulyaw ni Rica.
Biglang huminto ang isang kulay pulang Ferrari sa tapat nila. Bumaba ang bintana at sumungaw ang isang lalaking gwapo, naka-shades, at mamahalin ang suot—si Mark.
“Hop in, babe,” yaya ni Mark kay Rica.
Tiningnan ni Rica si Jake nang may panghahamak. “Sorry, Jake. Gusto ko ng lalaking kaya akong ibiyahe nang komportable. Hindi katulad mong amoy-araw at pawis.”
Sumakay si Rica sa sports car. Humagibis ito palayo, iniwang luhaan at nakatulala si Jake sa usok ng tambutso.
Lumipas ang isang buwan.
Feeling prinsesa si Rica. Lagi siyang sinusundo ni Mark gamit ang iba’t ibang magagarang sasakyan—minsan Mustang, minsan BMW, ngayon naman ay Ferrari.
“Grabe, babe,” sabi ni Rica habang nasa passenger seat. “Ang yaman mo talaga. Ang dami mong kotse.”
Ngumiti lang si Mark nang pilit. “Ah, oo… mahilig kasi ako sa collection.”
Dinala ni Mark si Rica sa Grand Horizon Hotel. May malaking Gala Night para sa mga Business Tycoons.
“Babe, sure ka ba na invited tayo dito?” tanong ni Rica.
“Oo naman,” sagot ni Mark, pero halatang kabado. “May kikitain lang ako saglit.”
Habang naghihintay sila sa lobby, napansin ni Rica na hindi mapakali si Mark—panay ang tingin sa relo at sa entrance.
Biglang nagkagulo ang mga staff.
“Nandyan na ang CEO! Nandyan na ang Chairman!”
Huminto ang isang itim na Rolls Royce sa harap.
Bumaba ang driver at pinagbuksan ang pasahero.
Lumabas ang isang lalaking naka-tuxedo, matangkad, malinis, at may awtoridad.
Nanlaki ang mga mata ni Rica.
Ang lalaking iyon… ay si Jake.
Pero hindi ito ang Jake na gusgusin noon. Ito ay isang Jake na mukhang kayang bilhin ang buong hotel.
“J-Jake?” bulong ni Rica.
Naglakad si Jake papasok. Nang makita siya ni Mark, biglang yumuko si Mark nang sobrang baba.
“Good evening, Sir Jake!” bati nito na nanginginig.
Lumapit si Jake. Tiningnan niya si Mark, tapos si Rica na nanlalambot sa gulat.
“Mark,” seryoso niyang sabi, “bakit nandito ang Ferrari ko sa labas? Ang utos ko, ipa-carwash mo at i-change oil. Hindi ko sinabing ilabas mo para ipang-date.”
Parang binuhusan ng yelo si Rica.
“F-Ferrari mo?” nauutal niyang tanong. Tumingin siya kay Mark. “Akala ko ba sa’yo yun?”
Yumuko si Mark. “Pasensya na, Rica… driver lang ako ni Sir Jake. Pinahiram niya ang mga kotse para alagaan, pero ginamit ko para magpapogi sa’yo.”
Nalaglag ang panga ni Rica.
Ang ipinagmalaki niyang lalaki ay empleyado lang pala ng ex na tinawag niyang walang future.
Humarap si Jake kay Rica.
“Rica, noong iniwan mo ako, sabi mo gusto mo ng komportableng buhay. Hindi ko sinabi sa’yo na ako ang may-ari ng kumpanyang pinapasukan mo, at ng hotel na ito. Gusto ko kasing mahalin mo ako, hindi ang pera ko.”
“Jake… babe… pwede pa nating ayusin ’to,” iyak ni Rica. “Ikaw naman talaga mahal ko!”
Iniwas ni Jake ang kanyang braso.
“Sorry, Rica. Full capacity na ang buhay ko para sa mga taong totoo. Wala nang space para sa mga gold digger.”
Binalingan niya si Mark.
“Mark, you’re fired. Ibigay mo ang susi sa valet. At isama mo na rin ‘yang babaeng ’yan pag-alis mo. Bagay kayo—pareho kayong mahilig magpanggap.”
Tumalikod si Jake at pumasok sa ballroom, sinalubong ng palakpakan ng mga investors.
Naiwan si Rica sa lobby—luhaan, nanginginig, at hiyang-hiya—habang si Mark ay inaagawan ng security guard ng susi ng kotseng hindi naman niya pag-aari.
At doon napagtanto ni Rica:
Sa paghahangad niya ng kintab ng sasakyan…
itinapon niya ang dyamanteng minahal siya nang totoo.
