HULING-HULI SA AKTO ANG ISANG BATANG MAGNANAKAW NG GAMOT SA PALENGKE, NGUNIT ANG GINAWA NG ISANG KARINDERIA VENDOR UPANG ILIGTAS SIYA AY MAGDUDULOT NG ISANG HINDI INAASAHANG KABAYARAN MAKALIPAS ANG TATLONG DEKADA

HULING-HULI SA AKTO ANG ISANG BATANG MAGNANAKAW NG GAMOT SA PALENGKE, NGUNIT ANG GINAWA NG ISANG KARINDERIA VENDOR UPANG ILIGTAS SIYA AY MAGDUDULOT NG ISANG HINDI INAASAHANG KABAYARAN MAKALIPAS ANG TATLONG DEKADA

“Magnanakaw! Hulihin ang batang ‘yan! Huwag niyong palampasin!”

Umalingawngaw ang matinis at galit na sigaw sa gitna ng siksikan at maingay na palengke ng Quiapo. Tumakbo ang gusgusing bata, halos madapa sa pudpod na tsinelas. Sa isang iglap, nahablot ng isang kargador ang kuwelyo ng maruming damit nito. Kinaladkad ito pabalik sa botika kung saan nag-aabang ang may-ari.

“Wala kang hiya! Magnanakaw ka na sa botika ko!” bulyaw ng babae. “Dadalahin kita sa presinto!”

Sa tapat mismo ay ang sikat na lomi-han ni Mang Carding. Abalang-abala siya sa paghahalo ng kumukulong sabaw nang makuha ng komosyon ang kanyang atensyon. Pinunasan niya ang pawis at mabilis na nakisiksik sa mga tao.

“Teka lang, Aling Susan. Anong nangyayari rito? Bakit pinagtutulungan ninyo ang isang musmos?” mahinahong tanong ni Mang Carding, bakas ang kanyang kilalang awtoridad at likas na kabaitan.

“Aba, ninakawan ako ng batang ito, Carding!” Pilit na binuksan ni Aling Susan ang nakakuyom na kamay ng bata. Nalaglag sa kalsada ang tatlong banig ng murang gamot para sa lagnat.

Lumuhod si Mang Carding. Bakas sa mukha ng paslit ang matinding takot at kahihiyan.

“Bakit mo kinuha ito, iho? Alam mong masama ang kumuha ng hindi sa iyo?”

Pumiyok ang boses ng bata, at pumatak ang luha sa marungis niyang pisngi.

“Para po sa nanay ko… May sakit po siya, mataas ang lagnat at hindi makabangon. Wala po kaming pambili ng gamot para gumaling siya.”

Natigilan ang mga nakapaligid.

Humugot ng malalim na hininga si Mang Carding. Dumukot siya sa kanyang apron, kinuha ang ilang lukot na pera, at inabot ito sa palad ni Aling Susan.

“Ako na po ang magbabayad nito. Hayaan mo na ang bata, nagigipit lang siguro.”

Lumingon si Mang Carding sa kanyang anak na dalagita.

“Elena, ibalot mo agad ng dalawang malaking supot ng lomi.”

Nang maiabot ang pagkain at gamot, tinapik niya ang bata.

“Umuwi ka na. Pakainin mo ang nanay mo at painumin ng gamot. Huwag ka nang uulit.”

Tumango ang bata at mabilis na tumakbo, baon ang pasasalamat.

Page: SAY – Story Around You | Original story

Tatlumpung taon ang mabilis na lumipas. Ang maliit na lomi-han ay naging isang maayos at sikat na kainan, pinamamahalaan ng kanyang anak na si Elena. Si Mang Carding, na ngayon ay pitumpung taong gulang na, ay patuloy sa araw-araw na pagtulong.

Ngunit isang hapon, habang nag-aabot ng sukli sa isang kustomer, biglang nanlabo ang kanyang paningin at bumagsak siya sa semento.

Nataranta ang lahat ng nakasaksi.

Mabilis na isinugod si Mang Carding sa isang malaking pribadong ospital. Matapos ang sunod-sunod na tests, lumabas ang malagim na balita. May namumuong dugo sa utak ng matanda na nangangailangan ng agarang at maselang operasyon upang mailigtas ang kanyang buhay.

Lumipas ang dalawang linggong pagkakaratay ni Mang Carding sa ICU. Bagama’t naging matagumpay ang operasyon na isinagawa ng dalubhasang neurosurgeon na si Dr. Miguel Santos, hindi mawala ang mabigat na tinik sa dibdib ni Elena.

Wala siyang sapat na ipon para mabayaran ito.

Nang iabot sa kanya ng nars ang summary of medical expenses, halos manghina ang tuhod ni Elena sa takot. Umabot sa 1.5 milyon piso ang kabuuang bill. Umiiyak si Elena sa madilim na sulok, yakap-yakap ang papeles.

Handa na siyang isanla ang kanilang bahay at lomi-han mabuhay lamang ang kanyang minamahal na ama.

Kinaumagahan, tinawag si Elena sa billing department. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang hinihintay ang resibo.

Nang iabot ito sa kanya, nakapikit siyang humugot ng lakas bago basahin.

Ngunit pagdilat niya, kumunot ang kanyang noo.

Ang nakasulat sa total due ay “P 0.00.”

“Miss, baka nagkamali kayo ng na-print? Imposible po itong maging zero,” litong tanong ni Elena sa kahera.

“Wala pong pagkakamali, Ma’am,” nakangiting sagot ng kahera. “Binayaran na po ng head surgeon natin ang buong balanse niyo.”

Hindi makapaniwala si Elena.

Ibinaling niya ang tingin sa likuran ng resibo kung saan may nakasulat na mensahe gamit ang asul na tinta.

Unti-unting pumatak ang kanyang luha habang binabasa:

“Ang lahat ng gastusin sa ospital na ito ay buo nang nabayaran tatlumpung taon na ang nakararaan… gamit ang tatlong banig ng gamot at dalawang supot ng mainit na lomi.

Lubos na gumagalang,
Dr. Miguel Santos”

Lumingon si Elena at nakita ang isang matikas na doktor na papalapit sa kanila. May luha sa mga mata ng lalaki ngunit may napakainit at pamilyar na ngiti—ang musmos na batang dating iniligtas ng kanyang ama mula sa kalupitan ng mundo.

Pinatunayan ng tadhana na ang isang simpleng gawa ng kabutihan ay tiyak na magbabalik ng umaapaw na biyaya sa panahong pinaka-kailangan mo.