Ako si Yaya Loring. Dalawampung taon na akong nagsisilbi sa pamilya Elizalde. Mula sa paglilinis ng kubeta hanggang sa pagluluto, lahat ng gawain ay akin nang ginawa. Pero higit sa lahat, mahalaga sa akin ang pag-aalaga kay Ma’am Bea, unica hija ng mga amo ko.
Si Bea ay lumaking maganda at matalino, pero sa kasamaang palad, namana niya ang pagiging mapagmataas at mapanghusga ng kanyang ina, si Donya Miranda.
Gabi ng 18th birthday debut ni Bea, puno ang Grand Ballroom ng hotel ng mga sikat na personalidad, pulitiko, at negosyante. Ako? Nasa gilid, nakasuot ng itim na uniporme, may hawak na tissue at powder, handa sakaling kailanganin ni Bea.
Habang nagbibigay ng speech si Bea, aksidenteng nabitawan ko ang tray ng wine glasses nang siniko ako ng isang waiter.
CRASH!
Basag ang mga baso. Tumalsik ang wine sa puting gown ni Bea.
Natahimik ang buong ballroom.
“OMG! My gown!” sigaw ni Bea, nandidilat ang mga mata sa akin. “Yaya Loring! Napakatanga mo! Sinira mo ang debut ko!”
Lumapit si Donya Miranda at sinampal ako sa harap ng daan-daang bisita.
“Ang kapal ng mukha mong sirain ang gabi ng anak ko!” sigaw niya. “Lumayas ka! You are fired! Wala kang kwenta! Hampaslupa!”
“Bea, honey, don’t cry,” bulong ni Donya Miranda sa anak niya. “Hayaan mo na ‘yang matandang ‘yan. Basura lang siya.”
Ngunit sa gitna ng tensyon, may isang sandali na nagbago ang lahat…
Gusto mo bang malaman kung ano ang nangyari pagkatapos at paano nagpatahimik ang katulong sa buong banquet? Tingnan ang link sa mga komento.