GALIT ANG BARANGAY CAPTAIN SA LUNGSOD NG PASIG DAHIL SA ISANG MISTERYOSONG VANDAL NA LINGGO-LINGGONG NAGPIPINTA SA PADER NG KANILANG BAGONG COMMUNITY CENTER NGUNIT NAPALUHOD NA LAMANG SIYA AT NAPAIYAK NANG MAKITA NIYA ANG CCTV

GALIT ANG BARANGAY CAPTAIN SA LUNGSOD NG PASIG DAHIL SA ISANG MISTERYOSONG VANDAL NA LINGGO-LINGGONG NAGPIPINTA SA PADER NG KANILANG BAGONG COMMUNITY CENTER NGUNIT NAPALUHOD NA LAMANG SIYA AT NAPAIYAK NANG MAKITA NIYA ANG CCTV

Kilalang-kilala si Kapitan Ramon sa buong Barangay San Antonio sa Pasig bilang isang pinuno na walang inuurungan pagdating sa kalinisan ng kanyang nasasakupan. Ang kanyang pamamalakad ay nakabase sa matinding disiplina at pagpapatupad ng ordinansa.

Sa kanya, ang anumang uri ng paglabag ay isang direktang insulto sa kanyang kakayahan bilang lider ng komunidad. Ang pinakapinagmamalaki niyang proyekto ay ang bagong tayong Community Center, isang puting-puting gusali na simbolo ng kanyang dedikasyon.

Ngunit nitong mga nakaraang buwan, naging malaking sakit sa ulo ni Kapitan Ramon ang isang misteryosong insidente. Tuwing madaling araw ng Lunes, may isang hindi nakikilalang tao na nag-iiwan ng malalaking pinta sa pader ng Community Center.

Ang mga iniiwan ng salarin ay napakadetalyado at buhay na buhay na mga mural ng mga karaniwang tao sa kanilang barangay. Kahit gaano pa kaganda ang mga ito, para kay Kapitan Ramon, isa pa rin itong malaking paglapastangan.

Umabot sa sukdulan ang galit ni Kapitan Ramon nang makatanggap siya ng mahigpit na babala mula sa opisina ng mismong Mayor ng Pasig. Ayon sa liham, kapag hindi natigil ang tila kawalan ng kontrol sa kalat sa kanyang nasasakupan, mapipilitan ang pamahalaang lungsod na bawasan ang budget ng kanilang barangay.

Dahil sa matinding takot na mawala ang kanyang posisyon, nagpasya siyang ilagay sa sarili niyang mga kamay ang paghuli sa kriminal. Nag-utos siyang magkabit ng mga CCTV camera sa paligid.

Kinagabihan ng Linggo, walang sinayang na oras si Kapitan Ramon. Mag-isa siyang naupo sa madilim na monitoring room ng barangay hall, nakatutok ang mga mata sa apat na magkakaibang screen. Hawak niya ang radyo, handang tumawag ng tanod para arestuhin ang walang-hiyang pintor. Lumipas ang alas-dose hanggang alas-tres ng madaling araw, ngunit walang ni isang anino na dumaan sa paligid. Magsisimula na sana siyang makaramdam ng antok nang biglang may gumalaw sa screen number three mula sa madilim na kanto.

Page: SAY – Story Around You | Original story

Isang payat na bulto ng tao ang dahan-dahang lumapit sa malaking blangkong pader. Nakasuot ito ng itim na hoodie at may dalang backpack. Mabilis nitong inilabas ang mga lata ng pintura at malalaking spray paint. Bumilis ang tibok ng puso ni Kapitan Ramon. Heto na ang pagkakataon niyang tapusin ang kalbaryo. Agad niyang kinuha ang radyo para tawagin ang mga naka-standby na tanod, ngunit bago pa man niya mapindot ang pindutan, napansin niya ang isang pamilyar na galaw mula sa salarin.

Inalis ng misteryosong pintor ang kanyang hood dahil sa matinding init ng gabi. Nang tumapat ang mukha nito sa liwanag ng poste ng ilaw, parang binuhusan ng malamig na tubig si Kapitan Ramon. Nanlaki ang kanyang mga mata at halos tumigil ang paghinga.

Ang vandal na matagal na niyang pinaghahanap, ang taong gusto niyang ipakaladkad at ipakulong, ay walang iba kundi ang kanyang sariling anak na si Mateo—isang tahimik na engineering student na palaging nakakulong sa kanyang madilim na kwarto.

Nanginig ang mga kamay ni Kapitan Ramon. Bakit gagawin ito ng kanyang anak? Bago pa siya makapag-isip nang maayos, nakita niya sa isa pang anggulo ng CCTV ang mas nakakagulat na eksena. Bago magsimulang magpinta si Mateo, ipinakita sa camera kung ano ang orihinal na nakasulat sa pader.

May mga miyembro pala ng isang mapanganib na gang ang palihim na nag-vandalize roon ng mga pagbabanta laban sa buhay ni Kapitan Ramon at mga bastos na mensahe tungkol sa alkalde.

Sa halip na ireport ito at magdulot ng malaking iskandalo na siguradong ikakatalo ng kanyang ama sa susunod na eleksyon, palihim itong tinatakpan ni Mateo gabi-gabi. Ginagamit ng bata ang kanyang sariling ipon at talento sa sining upang takpan ang mga banta at panatilihin ang magandang imahe ng barangay.

Nagpapuyat at nagpakapagod ang kanyang anak para lang protektahan ang reputasyon at trabaho ng amang madalas ay walang oras para sa kanya dahil sa sobrang pagiging abala sa mga tungkulin.

Hindi napigilan ni Kapitan Ramon ang sarili. Tumulo ang kanyang mga luha habang nakatingin sa screen. Ang kanyang matapang na puso ay tuluyang bumigay. Bumagsak ang kanyang mga tuhod sa malamig na sahig ng monitoring room habang tahimik na humahagulgol.

Kinabukasan, walang naganap na hulihan. Sa halip, pag-uwi ni Mateo, sinalubong siya ng isang mahigpit at emosyonal na yakap mula sa ama. Mula noon, naging opisyal na proyekto na ito ng barangay, at nakilala si Mateo bilang tagapagtanggol ng komunidad.