Si Don Ricardo ay isang bilyonaryo—may-ari ng malalaking gusali at kumpanya. Ngunit sa kabila ng yaman, kilala siya sa pagiging matapobre at matinik. Ayaw niya sa mga madudungis, at lalo na sa mga pulubi na nagpapadungis sa paligid ng kanyang mansion.
Araw-araw, may isang lalaking gusgusin na nakatambay sa gilid ng gate—tinatawag niyang “Taong Grasa.”
“Guard! Paalisin niyo nga ‘yan! Ang baho! Nakakasira ng view!” utos ni Don Ricardo.
“Buhusan niyo ng tubig kapag ayaw umalis!” dagdag pa niya.
Bagama’t araw-araw itinataboy ng mga guwardiya, kinabukasan ay bumabalik ang pulubi. Tahimik, nakatingin sa mansion, parang may hinihintay.
Isang Linggo ng umaga, naglalaro sa garden ang 7-anyos na anak ni Don Ricardo na si Miggy. Napansin niya ang pulubi sa labas ng rehas at lumapit nang walang takot.
“Hello po. Gutom po ba kayo?” tanong ng bata.
Ngumiti ang pulubi—bungi-bungi ang ngipin, ngunit may kakaibang liwanag sa mga mata. Dinukot nito ang isang lumang bulsa at inilabas ang isang bagay. Akala ng guard ay patalim… ngunit isang lumang litrato pala.
Si Miggy ay tumigil sa paghinga. Napatingin siya sa larawan, at agad na lumingon sa tatay niya:
“Daddy! Bakit po may picture niyo ang pulubi sa labas?”
Doon lang nagsimulang manginig si Don Ricardo. Sa pagtingin niya sa larawan… napaluhod siya sa harap ng anak niya at napaiyak.
Ang taong pinapaalis niya araw-araw… ay ang kanyang sariling kapatid, na nagbenta ng lahat para maitaguyod ang pamilya ni Don Ricardo noong bata pa siya.
Ang lihim, ang sakripisyo, at ang pagtataksil ng nakaraan—lahat ay biglang lumitaw sa harap niya.
👉 Basahin ang susunod na kabanata sa comment section upang malaman kung paano haharapin ni Don Ricardo ang katotohanan at kung paano mababago ang relasyon nila ng kanyang kapatid. 👇👇