ANG PAGSABOG NG GALIT NG ISANG KASAMBAHAY NANG TANGKAIN NG MGA SAKIM NA KAMAG-ANAK NA NAKAWIN ANG PAMANA NG YUMAONG AMO NGUNIT HINDI NILA INAASAHAN NA ANG MGA CCTV AT SMART HOME DEVICES AY GINAMIT NIYA UPANG ILANTAD ANG KANILANG MGA SIKRETO
Alas-diyes ng gabi sa loob ng isang dambuhalang mansyon sa Forbes Park. Ang hangin ay mabigat, hindi dahil sa init, kundi dahil sa tensyon na bumabalot sa mga naroon.
Kasalukuyang idinaraos ang pagbabasa ng huling habilin ni Don Severino, isang bilyonaryo na pumanaw noong nakaraang linggo dahil sa atake sa puso.
Sa gitna ng marangyang sala, nakaupo ang tatlong pamangkin ng Don: sina Gilbert, Sandra, at Paolo. Lahat sila ay nakasuot ng itim, pero ang kanilang mga mata ay nagkikinang sa kasakiman habang nakatingin sa vault sa dingding.
Sa isang sulok, tahimik na nakatayo si Jerick, ang bente-nuebe anyos na personal na kasambahay at caregiver ni Don Severino sa huling dalawang taon ng buhay nito. Kilala si Jerick sa pagiging masunurin, laging nakayuko, at bihirang magsalita. Siya ang tanging nakasama ng matanda nang iwanan ito ng sariling pamilya dahil sa katandaan at sakit.
“Attorney, bilisan mo na ang pagbasa,” naiinip na utos ni Gilbert. “Alam naman nating lahat na sa amin mapupunta ang korporasyon at ang mga lupain sa Batangas. Yung kasambahay na ‘yan, bigyan niyo na lang ng sako ng bigas at pauwiin sa probinsya.”
Ngumisi si Sandra. “O baka naman may ninakaw na ‘yan sa loob ng dalawang taon. Tignan niyo nga yung relo, mukhang bago.”
Hindi kumikibo si Jerick. Nanatili siyang estatwa sa gilid habang binubuksan ni Attorney ang envelope. Ngunit bago pa man makapagsalita ang abogado, biglang namatay ang lahat ng ilaw sa mansyon. CLICK.
“Anong nangyayari?! Jerick! Ayusin mo ang generator!” sigaw ni Paolo.
Sa gitna ng kadiliman, isang asul na liwanag ang lumabas mula sa tablet na hawak ni Jerick. Ang kanyang mukha, na dati ay mukhang inosente, ay nagbago. May talas na sa kanyang mga mata. Sa paligid ng sala, ang mga smart TV at mga digital na picture frame ay biglang bumukas nang sabay-sabay.
“Hindi generator ang problema, mga Ma’am at Sir,” malamig na boses ni Jerick ang umalingawngaw. “Ang problema ay ang inyong mga budhi.”
Biglang lumitaw sa lahat ng screen ang isang video recording. Kitang-kita roon si Gilbert na palihim na pinapalitan ang gamot ni Don Severino ng mga placebo o pekeng tableta tatlong araw bago ito mamatay. Sa isa pang screen, nakita si Sandra na may kausap sa telepono, pinaplano kung paano gagalsipikahin ang pirma ng Don sa isang deed of sale.
“Anong kalokohan ito?! I-off mo ‘yan!” sigaw ni Gilbert, susugod sana kay Jerick upang hablutin ang tablet.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Ngunit bago pa makalapit si Gilbert, ang mga automated security shutters ng mansyon ay bumaba at nag-lock. Selyado ang buong bahay. Walang makakalabas.
“Nakalimutan niyo yata,” sabi ni Jerick habang mabilis na nagta-type sa screen. “Bago ako naging ‘kasambahay’ niyo, ako ang tinaguriang ‘Ghost Cipher’ ng underground web. Nagtago ako rito sa Forbes Park para takasan ang mga taong gustong bumili ng talento ko sa pagnanakaw ng impormasyon. Pero naging mabuti sa akin si Don Severino. Tinuring niya akong parang anak.”
“Nasaan ang pera?! Nasaan ang ebidensya?!” hiyaw ni Sandra.
“Lahat ng video na nakikita niyo, kasama ang mga transaksyon niyo sa bangko at mga lihim na usapan sa Telegram, ay kasalukuyang naka-upload na sa server ng NBI,” paliwanag ni Jerick. “At ang huling habilin ni Don Severino? Binago niya iyon isang buwan bago siya mamatay nang malaman niya ang ginagawa niyo. Hindi siya namatay sa natural na atake sa puso—pinatay niyo siya dahil sa maling gamot.”
Biglang bumukas ang main vault sa dingding nang kusa. Ting! Bumulaga ang isang monitor sa loob nito na nagpapakita ng mukha ni Don Severino, isang prerecorded video.
“Sa mga pamangkin ko… alam kong papatayin niyo ako. Kaya ibinigay ko ang lahat ng access ng buhay ko kay Jerick. Siya ang aking tagapaghiganti.”
Nanlumo ang tatlo. Napaluhod si Gilbert habang nanginginig ang mga kamay. Sa labas ng mansyon, narinig na ang malalakas na sirena ng mga pulis. Ang smart gate ng subdivision ay kusa ring nagbukas para sa kanila dahil sa utos ng system ni Jerick.
“Bakit mo ‘to ginagawa?” tanong ni Paolo, ang boses ay puno ng pagsisisi. “Pera lang naman ang kailangan namin.”
“Dahil ang impormasyon ay mas mahalaga kaysa sa pera,” sagot ni Jerick habang pinapatay ang tablet. “At ang katarungan ay hindi pwedeng i-hack, pero pwedeng i-program.”
Nang pumasok ang mga pulis, nakita nila ang tatlong magkakapatid na tulala sa harap ng mga screen na nagpapakita ng kanilang mga krimen. Si Jerick naman ay naglakad palabas ng kusina, bitbit ang kanyang maliit na bag ng mga personal na gamit.
“Saan ka pupunta?” tanong ng opisyal.
“Magbabakasyon lang po, Sir. Tapos na ang shift ko,” tugon ni Jerick nang may maliit na ngiti.
Nawala si Jerick sa dilim ng gabi bago pa man siya ma-interview ng midya. Walang nakakaalam kung saan siya nagpunta, pero isang bagay ang sigurado: ang mansyon sa Forbes Park ay muling natahimik, at ang “Ghost Cipher” ay muling naglaho sa mundo ng mga algorithm, dala ang sikretong siya lang ang nakakaalam.
Sa huli, napatunayan na ang pinakamatalinong tao sa loob ng bahay ay hindi ang may hawak ng titulo, kundi ang taong may hawak ng password.