SOBRA ANG PAGKAMUHI NG MGA KAPATID SA BUNSO DAHIL PINIPILIT NITONG IBENTA ANG “ANCESTRAL HOUSE” NILA HABANG NASA ICU AT NAGHIHINGALO ANG NANAY NILA. TINAWAG SIYANG “MUKHANG PERA” AT ITINAKWIL. PERO NATAMEME SILA NANG ILABAS NIYA ANG RESIBO

SOBRA ANG PAGKAMUHI NG MGA KAPATID SA BUNSO DAHIL PINIPILIT NITONG IBENTA ANG “ANCESTRAL HOUSE” NILA HABANG NASA ICU AT NAGHIHINGALO ANG NANAY NILA. TINAWAG SIYANG “MUKHANG PERA” AT ITINAKWIL. PERO NATAMEME SILA NANG ILABAS NIYA ANG RESIBO

Sa lobby ng ospital, nagkakagulo ang magkakapatid.

Sinampal ni Ate Glo ang bunsong kapatid na si Kiko.

“Walanghiya ka Kiko!” sigaw ni Glo. “Naghihingalo pa lang si Nanay sa ICU, may kausap ka nang buyer ng Ancestral House natin?! Napaka-mukhang pera mo!”

“Oo nga!” gatong ni Kuya Mario. “Hindi ka na nahiya! Yung bahay na ‘yun ang pamana ni Tatay! Atat na atat kang magkapera? Hindi pa nga patay ang Nanay, pinagkakakitaan mo na!”

Hawak ni Kiko ang isang folder na naglalaman ng Deed of Sale. Namumula ang pisngi niya sa sampal, pero hindi siya lumalaban.

“Ate, Kuya… kailangan nating ibenta ang bahay ngayon din. Pumayag na ang buyer. Cash ang bayad. Pirma niyo na lang ang kulang,” pakiusap ni Kiko.

“Hinding-hindi kami pipirma!” duro ni Mario. “Gusto mong solohin ang pera noh? Dahil ba baon ka sa utang? Hayop ka! Itinatakwil ka na namin! Wala kaming kapatid na gahaman!”

Pinagtinginan sila ng mga tao sa ospital. Umiiyak sa galit si Glo.

“Umalis ka na dito! Huwag kang magpapakita sa amin! Hihintayin naming gumaling si Nanay o kaya… kung oras na niya, oras na niya. Pero ang bahay, hindi namin ibebenta sa’yo!”

Huminga nang malalim si Kiko. Ang kaninang maamong mukha niya ay napalitan ng halong lungkot at galit.

Binuksan niya ang folder. Hindi lang Deed of Sale ang nandoon.

Inilabas niya ang isang dokumento galing sa Admin Office ng ospital.

Ibinato niya ito sa mukha ni Kuya Mario.

“Basahin mo ‘yan!” sigaw ni Kiko.

Pinulot ni Mario ang papel. Nanlaki ang mata niya. Namutla si Ate Glo nang silipin niya ito.

Ito ay ang WAIVER at DNR (Do Not Resuscitate) Order.

May pirma nina Glo at Mario.

“Akala niyo hindi ko alam?” nanginginig na sabi ni Kiko. “Kinausap ko ang Doktor kanina. Ang sabi niya, stable pa si Nanay. May pag-asa pa siyang mabuhay kung itutuloy ang Dialysis at Ventilator.”

Tinuro ni Kiko ang papel.

“Pero anong ginawa niyo? Pumirma kayo ng waiver. Sinabi niyo sa Doktor na ‘Wala na kaming pera, Doc. Tanggalin na ang Life Support. Hayaan na siyang mamatay.'”

Natameme ang magkapatid. Hindi sila makakibo.

“Sinabi niyong wala kayong pera…” iyak ni Kiko. “Pero ang totoo, ayaw niyo lang gumastos! Gusto niyong mamatay na si Nanay para makuha niyo na nang buo ang mana! Para hindi mabawasan ang share niyo sa Ancestral House!”

Itinaas ni Kiko ang Deed of Sale.

“Kaya ko binebenta ang bahay! HINDI PARA MAGKAPERA AKO! Ibebeta ko ‘to para may pambayad ako sa ospital! Para bawiin ang walanghiyang waiver na pinirmahan niyo! Para HINDI NILA TANGGALIN ANG MAKINA NI NANAY!”

Humagulgol si Kiko sa harap ng mga kapatid niya.

“Kahit mawalan ako ng bahay! Kahit sa kalye ako pulutin! Basta humihinga ang Nanay ko, gagastusan ko siya! Hindi katulad niyo na mas mahal pa ang semento at lupa kaysa sa buhay ng ina niyo!”

Napaupo si Ate Glo sa hiya. Yumuko si Kuya Mario, hindi makatingin sa mata ng bunso.

Sa araw na iyon, napilitan silang pirmahan ang pagbenta ng bahay—hindi dahil gusto nila, kundi dahil sampal sa mukha nila na ang kapatid na tinawag nilang “mukhang pera” ay siya palang handang ubusin ang lahat para lang madugtungan ang buhay ng kanilang ina.