TUMAWAG NG PULIS ANG ISANG “CONCERNED CITIZEN” SA MALL DAHIL NAKITA NIYA ANG ISANG LALAKING MAY TATTOO NA PILIT HINIHILA ANG ISANG UMIIYAK NA BATA PALABAS. PERO NAHIYA SILA NANG DUMATING ANG NANAY NG BATA NA GALIT NA GALIT

TUMAWAG NG PULIS ANG ISANG “CONCERNED CITIZEN” SA MALL DAHIL NAKITA NIYA ANG ISANG LALAKING MAY TATTOO NA PILIT HINIHILA ANG ISANG UMIIYAK NA BATA PALABAS. PERO NAHIYA SILA NANG DUMATING ANG NANAY NG BATA NA GALIT NA GALIT

Linggo ng hapon. Siksikan sa mall.

Agaw-atensyon ang sigawan sa Exit Area. Isang lalaki, si Dante, ang pilit na hinihila ang 5-taong gulang na batang si Jun-jun.

Si Dante ay tadtad ng tattoo sa braso at leeg. Naka-sando lang at medyo mahaba ang buhok. Mukhang siga.

Si Jun-jun naman ay naglulupasay sa sahig, umiiyak, at sumisigaw.

“AYOKO!!! BITAWAN MO AKO!!! TULONG!!! AYOKO SUMAMA SA’YO!!!” sigaw ng bata.

Nakita ito ng isang sosyal na ginang na si Aling Susan. Nanlaki ang mata niya nang makita ang hitsura ni Dante.

“Diyos ko! Kidnapping ‘yan!” sigaw ni Aling Susan.

Tumakbo si Aling Susan sa mga Security Guard.

“GUARD! TULONG! MAY KIDNAPPER! YUNG LALAKING MAY TATTOO, HINIHILA YUNG BATA!”

Dahil sa sigaw niya, nag-alerto ang mga guwardiya. Nakita nila si Dante na buhat-buhat na ang nagwawalang bata pasakay ng tricycle.

“Sir! Itigil niyo ‘yan!” sigaw ng Guard.

Dahil maingay ang bata, hindi narinig ni Dante ang guard. Tuloy-tuloy lang siya.

Inakala ng mga guard na tumatakas siya.

Sumugod ang tatlong guwardiya at dinamba si Dante.

BLAG!

Bumagsak si Dante sa semento.

“Bitawan niyo ako!” sigaw ni Dante.

“Huwag kang manlalaban! Kidnapper ka!” sigaw ni Aling Susan na lumapit pa at pinalo ng payong si Dante.

Dumugin si Dante ng mga tao. May sumuntok sa kanya. May sumipa. Putok ang labi ni Dante at nagalusan ang mukha niya. Pero sa kabila ng bugbog, niyakap niya nang mahigpit si Jun-jun para hindi madaganan at masaktan ang bata.

Dumating ang mga Pulis. Pinusasan si Dante habang duguan.

“Huli ka! Sa presinto ka magpaliwanag!” sabi ng Pulis.

“Sir! Anak ko ‘to! Anak ko ‘to!” paliwanag ni Dante, pero walang naniniwala dahil sa dami ng tattoo niya.

“Sinungaling! Eh bakit sumisigaw ng tulong ang bata?!”

Biglang may humawi sa crowd. Isang babaeng hingal na hingal at may bitbit na grocery bags. Si Sheila.

Pagkakita niya sa asawa niyang duguan at nakaposas, binitawan niya ang mga pinamili niya.

“DANTE?! ANONG GINAGAWA NIYO SA ASAWA KO?!” sigaw ni Sheila.

Natigilan ang mga Pulis at si Aling Susan.

“Misis…” sabi ng Pulis. “Kidnapper po ito. Hinihila niya ang bata—”

“ANONG KIDNAPPER?!” galit na sigaw ni Sheila. “TATAY ‘YAN NG ANAK KO!”

Nilapitan ni Sheila si Jun-jun na ngayon ay tahimik na sa takot.

“Jun-jun! Sabihin mo sa kanila! Sino ‘yan?!”

“S-Si Papa…” iyak ng bata.

Namutla si Aling Susan. Natahimik ang mga guwardiya.

“Eh Misis…” kabadong tanong ng Pulis. “Bakit po nagwawala yung bata? Bakit po sumisigaw ng tulong?”

Naiiyak na sa galit si Sheila. Tinuro niya ang Toy Store sa loob.

“Kasi nag-tantrum ang anak namin! Gustong magpabili ng Robot na worth P2,000! Eh wala naman kaming pera! Pangkain lang ang budget namin! Nung sinabi ng Tatay niya na ‘hindi pwede’, nagwala si Jun-jun! Humiga sa sahig! Nahiya ang asawa ko kaya binuhat niya pauwi para disiplinahin sa bahay!”

Tumingin si Sheila kay Aling Susan at sa mga nanakit kay Dante.

“Dahil lang ba may tattoo ang asawa ko, kidnapper na agad?! Dahil ba hindi kami mukhang mayaman, masama na agad kami?! Tignan niyo ang ginawa niyo! Binugbog niyo ang Tatay na gusto lang turuan ng leksyon ang anak niya na huwag maging maluho!”

Yumuko si Aling Susan sa sobrang hiya. Gusto niyang kainin ng lupa. Ang akala niyang “heroic deed” niya ay naging discrimination.

Tinanggal ng Pulis ang posas ni Dante.

Kahit masakit ang katawan at putok ang labi, tumayo si Dante. Hindi siya gumanti. Hindi siya nagmura.

Lumapit siya kay Jun-jun at niyakap ito.

“Tahan na, ‘nak. Okay lang si Papa,” bulong ni Dante. “Basta sa susunod, huwag ka na magwawala ha? Delikado sa labas.”

Doon nakita ng mga tao na sa likod ng tattoo at maangas na hitsura ni Dante, ay isang mapagmahal at responsableng ama.

Nag-public apology ang Mall Management at ang Pulisya. Si Aling Susan naman ay nagbayad ng pampagamot at danyos perwisyo kay Dante.

Mula noon, natutunan ng mga nakasaksi na ang tattoo ay tinta lang sa balat, hindi sukat ng pagkatao. At minsan, ang “masamang tao” sa paningin natin ay siya palang nagtataguyod nang maayos sa kanyang pamilya.