ISANG MASIPAG NA SECURITY GUARD ANG LUBOS NA NALUNGKOT MATAPOS MAPUTIKAN SA KALSADA ANG MAMAHALING GOWN NA INIPON NIYA PARA SA PROM NG KANYANG ANAK NGUNIT BUMAGSAK ANG KANYANG LUHA SA TUWA NANG MAKITA NIYANG GINUPIT AT GINAWANG ISANG NAPAKAGANDANG MODERNONG OBRA MAESTRA NG DALAGA

ISANG MASIPAG NA SECURITY GUARD ANG LUBOS NA NALUNGKOT MATAPOS MAPUTIKAN SA KALSADA ANG MAMAHALING GOWN NA INIPON NIYA PARA SA PROM NG KANYANG ANAK NGUNIT BUMAGSAK ANG KANYANG LUHA SA TUWA NANG MAKITA NIYANG GINUPIT AT GINAWANG ISANG NAPAKAGANDANG MODERNONG OBRA MAESTRA NG DALAGA

Plak!

Isang malakas na tilansik ng maruming tubig mula sa gulong ng isang humaharurot na itim na SUV ang walang-awang sumalpok sa katawan ni Tomas.

Ngunit hindi ang pagkabasa ng kanyang uniporme ang nagpatigil sa pagtibok ng kanyang puso.

Ang kanyang nanginginig na mga mata ay nakatitig sa hawak niyang malaking transparent na plastic bag.

Sa loob nito ay ang isang napakaganda at kumikinang na kulay rosas na gown, na ngayon ay nabalot na ng malapot at itim na putik mula sa kalsada ng Avenida.

Gumuho ang mundo ng limampung taong gulang na security guard.

Anim na buwan.

Kalahating taon siyang nag-overtime, nagtipid sa ulam, at naglakad pauwi araw-araw mula sa mall na kanyang pinapasukan para lamang maipon ang limang libong pisong halaga ng damit na ito.

Bukas na ang Junior-Senior Prom ng kanyang nag-iisang anak na si Clara.

Matagal na itong pangarap ng dalaga—ang makasuot ng magarbong damit at makaranas maging prinsesa kahit isang gabi lang, lalo pa’t palagi na lamang itong nagsusuot ng mga pinaglumaang damit mula sa ukay-ukay.

Nanghihinang napaluhod si Tomas sa gilid ng bangketa habang patuloy na bumubuhos ang malakas na ulan.

Pilit niyang pinunasan ang putik sa plastic, ngunit tumagos ang maruming tubig sa butas ng balot nito.

Tuluyan nang namantsahan ang maselang tela ng silk at lace.

Paano niya ito ipapaliwanag kay Clara?

Paano niya haharapin ang lungkot sa mga mata ng kanyang anak matapos siyang mangako na uuwi siya bitbit ang perpektong regalo?

Umuwi si Tomas na tila pasan ang buong daigdig sa kanyang mga balikat.

Pagdating sa kanilang maliit na inuupahang kwarto sa Tondo, nadatnan niyang nag-aaral si Clara sa ilalim ng malamlam na ilaw.

Nang makita ng dalaga ang anyo ng kanyang ama, agad itong patakbong lumapit.

Bago pa man makapagsalita si Clara, ibinaba ni Tomas ang maruming plastic sa sahig at tuluyan na itong humagulgol.

“Anak, patawarin mo si Tatay,” basag na boses ni Tomas habang nakaluhod.

“Nasira ko ang gown mo. May dumaan na mabilis na sasakyan sa baha, hindi ko naiwasan. Sinubukan kong labhan sa banyo sa labas kanina pero lalo lang kumalat ang mantsa ng langis at putik. Wala na akong pera para ibili ka ng bago. Hindi ka na makaka-attend ng prom bukas.”

Page: SAY – Story Around You | Original story

Tinitigan ni Clara ang nasirang damit.

Ang dating mapusyaw na rosas na kulay ay may mga bahid na ng maitim na grasa na hindi na kailanman matatanggal ng kahit anong sabon.

Pumatak ang isang luha mula sa mata ng dalaga, ngunit agad niya itong pinunasan.

Sa halip na magalit o magwala, dahan-dahang lumuhod si Clara, niyakap nang napakahigpit ang kanyang umiiyak na ama, at hinalikan ito sa noo.

“Tay, huwag po kayong umiyak. Hindi po damit ang magdedetermina ng kasiyahan ko bukas. Kayo po ang pinakamahalaga sa akin. Magpahinga na po kayo, ako na ang bahala rito,” malambing at matapang na sagot ni Clara.

Kahit nagtataka at punong-puno pa rin ng panlulumo, sinunod ni Tomas ang kanyang anak.

Nakatulog siya sa banig dahil sa matinding pagod, dala ang mabigat na kunsensya.

Kinabukasan ng gabi, nakaupo lamang si Tomas sa labas ng kanilang pinto.

Hindi siya pumasok sa trabaho.

Wala siyang lakas ng loob na ihatid si Clara sa paaralan nang walang suot na maayos na damit.

Inaasahan niyang lalabas ang anak na suot lamang ang lumang uniporme.

Ngunit nang bumukas ang pinto, tila huminto ang pag-ikot ng mundo ng matandang gwardiya.

Bumulaga sa kanya si Clara.

Hindi ito nakasuot ng sira at maruming damit.

Ang suot ng dalaga ay isang napakaganda at modernong cocktail dress.

Ang ibabang bahagi nito ay asimetriko, kung saan ang mga bahaging may mantsa ng grasa ay ginupit nang maingat upang magmukhang sadyang disenyo.

Ang natirang putik ay tinakpan niya ng mga itim na beads na tinahi niya buong magdamag.

Ang dating simpleng rosas na gown ay naging isang matapang at kakaibang obra maestra na nagpalabas sa natural na ganda ng matapang na dalaga!

“Clara… anak… paano mo nagawa ‘yan?” nanginginig na tanong ni Tomas, tumutulo muli ang mga luha ngunit ngayon ay dahil sa labis na pagkamangha.

Ngumiti si Clara.

“Tay, hindi niyo po nasira ang gabi ko. Binigyan niyo pa nga po ako ng pagkakataon para ipamalas ko kung ano talaga ang gusto kong kurso sa kolehiyo—ang Fashion Design. Kayo po ang nagbigay ng materyales, ako na po ang dumiskarte.”

Nang gabing iyon, inihatid ni Tomas ang kanyang prinsesa sa paaralan.

At ang pinakamasayang bahagi?

Sa gitna ng lahat ng mamahaling damit ng kanyang mga kaklase, si Clara ang itinanghal na Prom Queen dahil sa kanyang natatangi, malikhain, at pinakamagandang damit na nagtatago ng matamis na kwento ng matinding pagmamahal ng isang huwarang ama.