HINIYA NG MATAPOBRENG BIYENAN ANG NOBYA NG KANYANG ANAK DAHIL “DIVISORIA” LANG DAW ANG SUOT NITONG DAMIT AT HINDI BAGAY SA KANILANG MAYAMANG PAMILYA PERO NANGINIG SIYA SA GULAT NANG DUMATING ANG MGA INTERNATIONAL MODEL

HINIYA NG MATAPOBRENG BIYENAN ANG NOBYA NG KANYANG ANAK DAHIL “DIVISORIA” LANG DAW ANG SUOT NITONG DAMIT AT HINDI BAGAY SA KANILANG MAYAMANG PAMILYA PERO NANGINIG SIYA SA GULAT NANG DUMATING ANG MGA INTERNATIONAL MODEL

Naka-taas ang kilay at naka-pameywang si Doña Consuelo habang tinitignan mula ulo hanggang paa ang girlfriend ng kanyang anak.

Nasa lobby sila ng isang 5-Star Hotel kung saan gaganapin ang isang High Society Charity Gala. Si Doña Consuelo ay nagniningning sa kanyang sequined gown at bitbit ang isang Louis Vuitton na bag na ipinangangalandakan niyang binili niya sa Europe.

Sa harap niya ay nakatayo si Mia, ang nobya ni Lance.

Simple lang ang suot ni Mia. Isang maluwag na white linen dress na tila hindi plantsado, may mga tastas sa laylayan, at nakasuot lang ng kakaibang leather sandals. Walang makeup. Walang alahas.

“Lance,” maarteng sabi ni Consuelo. “Sigurado ka bang ipapakilala mo ’yan sa mga Amiga ko? Mukhang galing sa Divisoria ang suot niya! 3-for-100 ba ’yan?”

“Ma,” saway ni Lance. “Hayaan mo na si Mia. Style niya ’yan.”

“Style?!” tawa ni Consuelo. “Ang tawag dyan, basahan! Nakakahiya! Ang yaman-yaman ng pamilya natin, tapos ang girlfriend mo parang manang na naligaw sa palengke. Mia, wala ka bang pambili? Sana sinabi mo, pahihiramin kita ng mga luma kong damit.”

Ngumiti lang si Mia nang tipid. “Okay lang po ako, Tita. Comfortable po kasi ito.”

“Comfortable? Baduy kamo!” irap ni Consuelo. “Doon ka sa likod lumakad ha? Huwag kang tatabi sa akin. Baka isipin ng mga tao, katulong kita.”

Yumuko si Mia. Hinawakan ni Lance ang kamay ng nobya para palakasin ang loob nito.

Habang naglalakad sila papunta sa Ballroom, biglang nagkagulo sa entrance.

Nagkislapan ang mga camera flash. Dumating ang isang grupo ng mga matatangkad at naggagandahang babae. Mga Foreigner. Mga mukhang supermodel.

“Oh my God!” tili ni Consuelo. “Si Bella at Gigi! Yung mga sikat na International Models galing Paris! Lance, picturan mo ako, dali! Lalapit ako!”

Inayos ni Consuelo ang buhok niya at humarang sa dadaanan ng mga modelo.

“Hi! Welcome to the Philippines!” bati ni Consuelo habang nakangiti nang malapad. “I am Doña Consuelo, a V.I.P. here!”

Pero hindi siya pinansin ng mga modelo. Nilampasan siya ng mga ito na parang hangin.

Sa halip, ang mga sikat na modelo ay tumakbo at dumiretso kay… Mia.

“MADAME M!” tili ng supermodel na si Bella sabay yakap nang mahigpit kay Mia (na tinatawag nilang Madame M).

“We missed you!” sabi naman ng isa pang modelo. “We’ve been looking for you all over the hotel! The show is about to start!”

Nalaglag ang panga ni Doña Consuelo. “H-Ha? Bakit niyo kinakausap ang baduy na ’yan?”

Humarap ang modelong si Bella kay Consuelo. Tinitigan niya ito nang masama.

“Excuse me?” mataray na sabi ni Bella. “Did you just call her baduy? Do you know who she is?”

“S-Si Mia… girlfriend ng anak ko… mahirap lang…” utal na sagot ni Consuelo.

“She is Madame M,” paliwanag ng modelo. “The Mystery Designer of Paris Fashion Week! The dress she is wearing right now? That is the ‘Deconstructed Linen Masterpiece’ worth $20,000 (1 Million Pesos)! It is the most sought-after design in Europe right now!”

Nanlaki ang mata ni Consuelo. Ang tinawag niyang “Divisoria” at “Basahan” ay nagkakahalaga pala ng isang milyon at gawa ng isang henyo.

Page: ⒸSAY – Story Around You | Original story.

“T-Totoo ba Lance?” tanong ni Consuelo sa anak.

“Opo Ma,” sagot ni Lance. “Si Mia ay secret designer. Ayaw niya lang ng atensyon kaya simple lang siya manamit. Siya ang Main Event ngayong gabi. Sa kanya ang Fashion Show.”

Hinawakan ng mga modelo si Mia. “Let’s go, Madame M. The runway is waiting.”

Naglakad si Mia papasok sa exclusive na Runway Hall. Lumingon siya kay Consuelo at ngumiti.

“Tita, sunod na lang po kayo kung gusto niyo manood.”

Agad na sumunod si Consuelo. Gusto niyang makapasok. Gusto niyang ipagmalaki sa mga Amiga niya na designer ang manugang niya.

Pero pagdating sa pinto, hinarang siya ng French Security.

“Invitation please,” sabi ng Guard.

“I am the mother-in-law of Madame M!” pagmamalaki ni Consuelo.

Tinignan ng Guard ang suot ni Consuelo. Tinignan niya ang sequined gown at ang bitbit nitong bag.

Umiling ang Guard.

“I am sorry, Madame. Strictly for VIPs and fashion icons only,” sabi ng Guard.

“VIP ako! Tignan mo ang bag ko! Louis Vuitton ’to!” sigaw ni Consuelo sabay angat ng bag niya.

Tinignan ng Guard ang bag. Kumuha ng UV light at itinutok dito.

Tumawa ang Guard nang mapang-asar.

“I am sorry, Madame. But inside, we celebrate authenticity,” seryosong sabi ng Guard. “Your bag is FAKE. Class A imitation. We do not allow counterfeit items inside the show of Madame M. It is an insult to the designer.”

Rinig ng lahat ng nasa pila ang sinabi ng Guard.

Pinagtinginan si Doña Consuelo ng mga socialite.

“Oh my gosh, fake pala bag niya?”

“Kala ko mayaman, ’yun pala ang baduy.”

“Nakakahiya.”

Pulang-pula ang mukha ni Consuelo. Gusto na niyang lamunin ng lupa. Ang babaeng nilait niya dahil sa simpleng damit ay nasa loob, pinalalakpakan ng buong mundo. Habang siya, na nagmalaki sa kanyang kinang, ay naiwan sa labas—hinihiya dahil sa kanyang pekeng pagkatao at pekeng bag.