ANG LEGENDARY PITCHER NA NAGPANGGAP NA MAGBABALUT AT NABUKING NANG PABAGSAKIN NIYA ANG ISANG SNATCHER GAMIT ANG ISANG MAINIT NA FASTBALL NA BALUT SA KALSADA
Sa kanto ng Kalye Masipag at Avenida, isang pamilyar na anino ang gabi-gabing lumalabas tuwing sasapit ang alas-otso. Siya si Mang Kulas, singkwenta’y-singko anyos, medyo kuba na ang tindig, at laging nakasuot ng kupas na cap na nakatakip sa kanyang mga mata. Sa loob ng sampung taon, kilala lang siya ng mga tambay at taxi driver bilang ang tahimik na magbabalut na may pinakamasarap na suka sa buong distrito.
“Baluuuuut! Penoy! Mainit pa!” sigaw ni Mang Kulas. Ang boses niya ay paos pero umaabot sa dulo ng eskinita.
Wala silang alam sa nakaraan ni Mang Kulas. Hindi nila alam na ang kanang kamay na ginagamit niya sa pag-aabot ng asin ay minsang tinaguriang “The Cannon” noong dekada ’90. Siya si Nicolas “Nico” Tolentino, ang MVP Pitcher ng pambansang koponan na biglang naglaho sa spotlight matapos ang isang kontrobersyal na laro at shoulder injury. Pinili niyang mamuhay nang simple, malayo sa ingay ng istadye.
Isang Biyernes ng gabi, mataa ang tao sa kanto. May mga naghihintay ng jeep, may mga nag-iinuman, at may mga estudyanteng pauwi. Sa di kalayuan, nag-aabang ng masasakyan si Aling Myrna, isang ginang na kagagaling lang sa remittance center. Mahigpit ang yakap niya sa kanyang shoulder bag.
Biglang umugong ang makina ng isang raider na motorsiklo. Walang plaka. Sakay nito ang notoryus na snatcher na si Alias Kidlat, kilala sa bilis magpatakbo at hirap hulihin ng mga pulis.
VROOOM!
Sa isang iglap, humarurot si Kidlat palapit kay Aling Myrna.
“Akin na ‘yan!” sigaw ng snatcher.
Hinablot ni Kidlat ang bag. Napahiga si Aling Myrna sa semento dahil sa lakas ng pwersa.
“Magnanakaw! Tulong! Ang pera ko!” tili ni Aling Myrna.
Mabilis na nakalayo si Kidlat. “Hahaha! Hindi niyo ako aabutan!” sigaw niya habang pinipiga ang silinyador ng motor. Papalayo na siya, humaharurot ng mahigit 60 kph. Walang makahabol. Ang mga tanod ay naiwan sa takbuhan.
Nasa gilid lang ng poste si Mang Kulas. Nakita niya ang lahat.
Sa sandaling iyon, bumagal ang ikot ng mundo sa paningin ni Mang Kulas. Ang ingay ng kalsada ay napalitan ng cheering ng libo-libong tao sa isang stadium. Ang ilaw ng poste ay naging stadium lights. Ang tumatakas na snatcher ay naging ang batter na kailangan niyang i-strike out para manalo ang kanyang koponan.
“Bottom of the 9th. Two outs. Bases loaded,” bulong ni Mang Kulas sa sarili.
Binuksan niya ang kanyang basket. Ang usok ng init ay sumingaw sa kanyang mukha. Hindi bato ang dinampot niya. Kumuha siya ng isang balut. Isang 18-day old na balut na mainit-init pa.
Hinawakan niya ito gamit ang kanyang legendary grip—ang Four-Seam Fastball grip. Ang hinlalaki sa ilalim, ang dalawang daliri sa ibabaw ng shell. Itinukod ni Mang Kulas ang kanyang kanang paa. Tinaas ang kaliwang binti nang mataas—ang kanyang signature high leg kick.
“Huwag mong bitawan ang bag, bata,” bulong niya.
Page: SAY – Story Around You | Original story.
Bumwelo si Mang Kulas. Umikot ang kanyang bewang. Ang kanyang braso ay parang latigo na humataw sa hangin.
SWOOOSH!
Binitiwan niya ang balut. Ang itlog ay humagibis sa ere. Hindi ito basta bato. Ito ay isang projectile na bumabyahe ng 95 miles per hour. Umuugong ito sa hangin, diretso, walang drop, parang bala ng baril.
Tinatayang 20 metro na ang layo ni Kidlat. Lumingon pa ang snatcher para asarin ang mga humahabol. Pero huli na.
PAAAAAK!
Sapul!
Tinamaan ng balut si Kidlat sa kanyang helmet. Sa sobrang lakas ng impact, basag ang shell ng itlog at tumagos ang pwersa sa ulo ng snatcher. Parang pinalo ng baseball bat ang kanyang ulo.
Nawalan ng balanse si Kidlat. Nagpagewang-gewang ang motor.
SCREEEEEECH! BLAG!
Sumemplang ang motor sa gitna ng kalsada. Tumilapon si Kidlat sa tambak ng basura. Ang ninakaw na bag ay lumipad at bumagsak sa paanan ng mga tanod na humahabol.
Natahimik ang buong kanto. Lahat ay nakanganga. Nakita nila ang paglipad ng “puting bagay” na nagpatumba sa snatcher.
Lumapit ang mga tanod at pinosasan ang hilo-hilong snatcher na amoy sisiw at sabaw ng balut ang helmet.
“Anong tumama dun?” tanong ng Kapitan. “Bato ba?”
May pumulot ng evidence. “Kap… Balut. Balut ang tumama.”
Lumingon ang lahat kay Mang Kulas. Nakatayo pa rin siya sa kanyang follow-through pose. Ang kanyang kanang kamay ay nakababa, ang pawis ay tumutulo sa kanyang noo. Dahan-dahan niyang inayos ang kanyang cap.
Isang matandang sports writer na napadaan para bumili ng yosi ang nakakilala sa kanya. Nilapitan nito si Mang Kulas, nanlalaki ang mata.
“Teka…” sabi ng writer. “Yung form na ‘yun… Yung leg kick na ‘yun…”
Hinubad ng writer ang cap ni Mang Kulas.
“Ikaw nga!” sigaw ng writer. “Si Nico Tolentino! Ang ‘The Cannon’ ng Pilipinas! Akala ng lahat patay ka na o nasa America!”
Nagbulungan ang mga tao. “Hala! Yung magbabalut natin? Legend?”
Ngumiti lang nang tipid si Mang Kulas. Kinuha niya ang kanyang cap at isinuot ulit.
“Matagal na ‘yun, Sir,” paos na sagot ni Mang Kulas. “Nagtitinda na lang ako ngayon. Mas tahimik. Mas simple.”
Lumapit si Aling Myrna, hawak ang nabawing bag. Lumuhod siya sa harap ni Mang Kulas. “Maraming salamat po! Kay galing niyo po! Kung hindi dahil sa inyo, wala na ang pinadala ng anak ko!”
“Wala ‘yun, Misis,” sabi ni Mang Kulas sabay abot ng asin. “Trabaho ng pitcher na siguraduhing out ang kalaban.”
Kinabukasan, naging headline sa dyaryo: “LEGENDARY PITCHER, NAGBALIK! SNATCHER, STRIKE OUT SA BALUT!”
Dinagsa ang pwesto ni Mang Kulas. Hindi lang para bumili ng balut, kundi para magpapirma ng autograph sa mga baseball at mitts. Ang dating tahimik na magbabalut ay naging bayani ng kalsada.
At si Kidlat? Ayun, nakakulong na. At tuwing nakakakita siya ng itlog, nanginginig siya sa takot at sumasakit ang ulo. Napatunayan ni Mang Kulas na ang tunay na galing ay hindi nawawala, nagpapahinga lang, at handang i-strike out ang sinumang gagawa ng masama sa kanyang teritoryo. Ang kanyang pitching mound ay ang aspalto, at ang kanyang bola ay ang balut ng katarungan.