ISANG EMPLEYADO NA NAGTANIM NG MATINDING GALIT SA KANYANG TERROR NA BOSS DAHIL SA BIGLAANG PAGSISANTE SA KANYA, NGUNIT SA HULI AY LUMABAS ANG KATOTOHANAN NA ANG GINAWA PALANG ITO NG KANYANG BOSS AY ANG TANGING PARAAN UPANG MAILIGTAS ANG KANYANG BUHAY
Sa loob ng Glass Tower sa BGC, kilala ang pangalang “Sir Dante” hindi dahil sa galing nito sa negosyo, kundi dahil sa kanyang mala-impyernong ugali. Siya ang tipo ng boss na hindi ngumingiti. Ang bawat utos niya ay parang latigo, at ang bawat tingin ay parang may halong paghusga. Para kay Rico, isang simpleng Accounting Staff na tatlong taon nang nagtitiis sa kumpanya, si Sir Dante ang kontrabida sa kanyang buhay. Araw-araw, pumapasok si Rico na may kaba sa dibdib, nagdadasal na sana ay huwag mapansin ng “dragon” ang kanyang presensya.
Isang Biyernes ng hapon, pagod na pagod si Rico. Tambak ang trabaho at nagmamadali siyang tapusin ang financial report para sa board meeting sa Lunes. Sa pagmamadali, nakaligtaan niyang i-double check ang isang figure. Isang zero lang ang labis. Isang simpleng typo na madaling itama. Pero nang ipasa niya ito kay Sir Dante, hindi niya inaasahan ang magiging reaksyon nito.
Ipinatawag siya sa opisina. Rinig hanggang sa labas ang sigaw ni Dante. “Anong klaseng trabaho ito, Rico?! Tatlong taon ka na dito, tatanga-tanga ka pa rin?! You are incompetent! Get out! You are fired! Pack your things now!”
Namutla si Rico. “Sir, isang zero lang po, pwede ko pong baguhin—”
“I said get out! Ayoko na makita ang pagmumukha mo dito kahit isang segundo pa! Security! Escort this man out!”
Hiyang-hiya si Rico habang kinakaladkad siya ng guard palabas ng building. Pinagtitinginan siya ng mga katrabaho niya. Ang iba ay naaawa, ang iba ay nagbubulungan. Bitbit ang kanyang kahon ng gamit, sumakay siya ng bus pauwi sa Cavite habang tumutulo ang luha. Galit na galit siya. Napakawalang-hiya ni Sir Dante. Dahil lang sa isang typo, tinanggalan siya ng kabuhayan? Paano na ang gamot ng nanay niya? Paano na ang bayarin sa bahay?
Sa mga sumunod na linggo, naging miserable ang buhay ni Rico. Nag-post siya sa social media, bagama’t hindi niya pinangalanan ang kumpanya, nag-rant siya tungkol sa “terror boss” na walang puso. Maraming naka-relate at nag-comment. “Grabe naman ‘yan,” sabi ng isa. “Power tripper,” sabi ng iba. Pakiramdam ni Rico, siya ang bida sa isang kwento ng pang-aapi at si Dante ang halimaw na dapat isumpa. Sinubukan niyang mag-apply sa ibang kumpanya pero laging hindi siya natatanggap kapag nalalaman nilang terminated siya for “gross negligence,” ang terminong inilagay ni Dante sa kanyang exit papers.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Lumipas ang dalawang buwan. Paubos na ang savings ni Rico. Desperado na siya. Isang gabi, habang nanonood ng balita, biglang nag-flash ang breaking news.
“EXCLUSIVE: Isang malaking investment scam, nabuking sa BGC! Ang kumpanyang pinagtatrabahuhan ng libo-libong empleyado, sangkot sa bilyun-bilyong pisong money laundering scheme. Ang mga opisyales at empleyadong pumirma sa mga dokumento, inaresto ng NBI ngayong gabi!”
Nanlaki ang mata ni Rico. Nakita niya sa video ang dati niyang opisina. Nakita niya ang mga dati niyang ka-team, ang mga manager, at pati ang pumalit sa kanya sa pwesto, na pinoposasan at isinasakay sa van ng NBI. Sinasabi sa balita na ang lahat ng empleyado sa Accounting Department na may pirma sa mga dinoktor na financial reports ay itinuturing na “accomplice” o kasabwat sa krimen at mahaharap sa kasong non-bailable.
Nanginig ang tuhod ni Rico. Kung hindi siya tinanggal ni Dante noon… kung nandoon pa siya at siya ang gumawa ng report na iyon… siya ang nasa posas ngayon. Siya ang makukulong.
Kinabukasan, nakatanggap siya ng tawag mula sa isang unknown number. Isang abogado.
“Hello, Mr. Rico? I am Attorney Valdez. May iniwang sulat at package para sa iyo ang kliyente ko.”
Nagkita sila sa isang coffee shop. Inabot ng abogado ang isang makapal na sobre. Nang buksan ito ni Rico, tumambad sa kanya ang isang tseke na nagkakahalaga ng kalahating milyon at isang sulat kamay.
—
Rico,
Alam kong galit na galit ka sa akin. Marahil ay sinusumpa mo ako hanggang ngayon. Hayaan mo, sanay na ako maging kontrabida. Pero alam ko rin na ikaw ang pinaka-masipag at pinaka-inosenteng tao sa departamentong iyon. Matagal ko nang alam ang ginagawang katiwalian ng mga may-ari ng kumpanya, at alam kong malapit na silang bumagsak. Kailangan kitang paalisin agad. Kailangan kitang tanggalin sa posisyon kung saan pipilitin kang pumirma sa mga dokumentong magpapahamak sa iyo habambuhay.
Sinadya kong sigawan ka. Sinadya kong ipahiya ka para hindi ka na magdalawang-isip na umalis at para magalit ka sa akin nang husto, dahil mas madaling umalis kapag galit ka. Ang termination mo for ‘negligence’ ay pinalitan ko na sa official records ng ‘Resignation’ bago pa man dumating ang mga otoridad, para makahanap ka ng trabaho ulit. Ang pera na ‘yan ay personal kong ipon. Gamitin mo habang naghahanap ka ng bagong simula.
Huwag kang mag-alala sa akin. Ako ang General Manager, kaya kailangan kong harapin ito at panagutan ang kapabayaan ko sa hindi pagpigil sa kanila nang mas maaga. Pero masaya ako na kahit isa man lang, may nailigtas ako.
Mag-ingat ka palagi.
Dante
—
Napaluha si Rico, hindi dahil sa galit, kundi sa matinding pagsisisi. Ang inakala niyang demonyo ay siya palang naging anghel dela gwardya niya. Ang sigaw na dumurog sa puso niya noon ay siya palang sumalba sa kalayaan niya ngayon. Sa huli, natutunan ni Rico na hindi lahat ng masakit ay nakakasama, at hindi lahat ng parusa ay ganti—minsan, ito ay pagliligtas.