ISANG RETIRADONG GURO ANG BUMABA SA KANYANG BINABAHA AT MADILIM NA SARI-SARI STORE PARA ILIGTAS SANA ANG MGA DE-LATANG PANINDA MULA SA BAGYO NGUNIT LAKING GULAT NIYA NANG MAKITA ANG KANYANG NAWAWALANG ASO NA GALIT NA BANTAYAN ANG ISANG DUFFEL BAG NA PUNONG-PUNO NG PERA

ISANG RETIRADONG GURO ANG BUMABA SA KANYANG BINABAHA AT MADILIM NA SARI-SARI STORE PARA ILIGTAS SANA ANG MGA DE-LATANG PANINDA MULA SA BAGYO NGUNIT LAKING GULAT NIYA NANG MAKITA ANG KANYANG NAWAWALANG ASO NA GALIT NA BANTAYAN ANG ISANG DUFFEL BAG NA PUNONG-PUNO NG PERA

Umaabot na sa ikalawang baytang ng hagdan ang maitim na tubig-baha nang magising si Ma’am Florita mula sa mahimbing na pagkakatulog. Sa labas, walang tigil ang walang-awang hagupit ng bagyo, pinapalo ang yero ng bubungan sa tahimik na barangay sa Marikina.

Bilang retiradong guro sa pampublikong paaralan na namumuhay mag-isa, ang yaman niya bukod sa pensyon ay ang kanyang munting sari-sari store at asong askal na si Kiko.

Kinapa niya ang flashlight.

Wala si Kiko sa kanyang paanan. Kanina pa niya tinatawag ang aso bago matulog subalit hindi ito sumulpot mula sa lamig ng gabi.

Kahit masakit ang mga tuhod dahil sa matinding rayuma, dahan-dahang bumaba si Ma’am Florita bitbit ang kahoy na baston at flashlight. Kailangan niyang isalba ang sako ng bigas at de-lata upang hindi tuluyang malugi.

Pagdating sa ibaba, hanggang binti na ang tubig. Lumulutang na ang chichirya, sachet ng shampoo, at kape.

Ngunit hindi ang mga nasirang paninda ang nagpatayo sa kanyang balahibo, kundi ang mababa at agresibong ungol mula sa likod ng estante ng sardinas.

“Kiko? Ikaw ba ‘yan, anak?” nanginginig niyang tawag, pilit pinapatatag ang boses.

Itinutok niya ang bilog na sinag ng flashlight sa direksyon ng kakatwang tunog.

Doon, sa ibabaw ng nag-iisang tuyong sako ng bigas, nakaupo si Kiko. Basang-basa ang paborito nitong balahibo at nakatingin nang diretso sa kanya.

Nakapatong ang dalawang unahang paa ni Kiko sa isang napakalaking itim na duffel bag na hindi pag-aari ng guro.

Lumingap si Ma’am Florita sa paligid ng kanyang tindahan.

Bukas ang maliit na bintana sa likuran na papunta sa madilim na eskinita. Basag ang jalousie nito at pumapasok ang hangin.

Lumapit siya kay Kiko para haplusin ito sa ulo. Paghawak niya sa itim na bag, bahagya itong bumukas dahil sira na ang zipper.

Nanlaki ang mga mata ng retiradong guro.

Sa maputlang ilaw ng flashlight, tumambad ang kumpol-kumpol na bundle ng tig-iisang libong piso na nakabalot sa plastic ng kilalang bangko.

Page: SAY – Story Around You | Original story

Bago pa man makapag-isip nang maayos si Ma’am Florita kung ano ang gagawin sa pera, nakarinig siya ng malalakas na kalabog mula sa maliit na bodega kung saan nakatago ang mga basyong bote.

May boses ng dalawang lalaking tila desperadong nagtatalo.

“Sabi ko sa’yo dito natin ipasok sa bintana ng matanda ‘yung bag eh! Paano natin kukunin ‘yan, ang taas na ng baha!” bulong ng magaspang na boses.

“Tanga, paano kukunin, eh na-lock yata natin ‘yung pinto ng bodega mula dito sa loob nung sumilong tayo! Naiwan ko ‘yung crowbar sa labas!” inis na sagot ng isa.

Napatakip si Ma’am Florita sa bibig.

Ang armasadong magnanakaw na may dala ng pera mula sa hinoldap na bangko kahapon ay pumasok sa bodega para sumilong, inihagis ang bag sa tindahan, ngunit aksidenteng na-lock ang sarili sa kwarto!

Ang pintuan ng bodega ay gawa sa napakakapal na bakal. Tanging sa labas lang ito mabubuksan.

Imbes na matakot, sumilay ang ngiti sa labi ng matandang guro.

Walang signal ang cell phone, at hindi siya makakalabas para humingi ng saklolo dahil sa baha.

Ligtas siya sa itaas, at nakakulong ang kriminal sa ibaba.

Tahimik niyang binuhat ang duffel bag, inalalayan si Kiko, at umakyat pabalik sa ikalawang palapag ng bahay.

Kumuha siya ng kumot, binalot ang aso, at naupo sa tumba-tumba.

Dinig na dinig niya ang sigaw at kalampag ng dalawang lalaki sa ibaba na unti-unti nang pinapasok ng malamig na tubig-baha ang inuupuang bodega.

“Tulungan niyo kami! Parang awa niyo na! Tataas pa ang tubig! Mamamatay kami rito!” sigaw ng mga magnanakaw na bakas ang matinding takot.

Kumuha si Ma’am Florita ng maligamgam na gatas.

“Mga iho,” sigaw niya mula sa itaas, na may awtoridad na parang nasa loob ng klasrum.

“Kalma lang kayo riyan. Kapag humupa ang baha bukas ng umaga at dumating ang rescue team, saka ko kayo bubuksan. Matuto kayong maghintay at magmuni-muni muna sa kasalanan ninyo. Class dismissed.”

Umaga na nang dumating ang mga pulis sakay ng rubber boat.

Natagpuan nila ang dalawang holdaper na nanginginig at basang-basa, nakayakap sa mga kahon ng bote upang hindi malunod.

Samantala, nasa itaas lang si Ma’am Florita, maayos na nakapag-almusal kasama ang bayaning si Kiko, habang kalmadong hinihintay ang malaking pabuya mula sa bangko na sapat para mapaganda ang bahay