NAGPLANO ANG ISANG SAKIM NA MAYOR NG PEKENG KIDNAPPING PARA SA KANYANG SARILING ANAK UPANG MAKAKUHA NG SIMPATYA AT PERA MULA SA MGA BOTANTE SA PARATING NA ELEKSYON
Gabi ng Biyernes sa isang pribado at marangyang mansyon sa Quezon City. Nakaupo si Mayor Roman sa kanyang paboritong leather chair habang umiinom ng mamahaling imported na alak. Dalawang linggo na lang bago ang lokal na eleksyon, at alam niyang kulelat siya sa mga survey.
Ang kanyang kalaban na si Attorney Delos Santos ay may malinis na pangalan at suportado ng taumbayan. Kailangan ni Roman ng isang malaking himala, isang madramang eksena na babago sa ihip ng hangin at bubuhos ng simpatiya mula sa mga tao.
Kaharap niya ang kanyang pinagkakatiwalaang tauhan na si Kapitan Dante. Nakalatag sa ibabaw ng mahogany desk ang isang detalyadong plano. Isang pekeng kidnapping. Ang biktima? Ang mismong nag-iisang anak ni Mayor Roman na si Javy, isang labing-walong taong gulang na spoiled brat na mahilig sa mga sports car at video games.
“Sigurado ba kayo rito, Boss?” nag-aalalang tanong ni Dante habang pinupunasan ang pawis sa noo. “Paano kung malaman ng media na gawa-gawa lang natin ito?”
Tumawa nang malakas si Roman. “Walang makakaalam kung hindi ka magkakamali! Kakausapin ko si Javy. Sabihin mo sa mga bata ninyo, sunduin siya bukas sa labas ng bar sa Tomas Morato. Dalhin niyo siya sa lumang resthouse natin sa Antipolo. Pakainin niyo ng masarap, bigyan niyo ng mabilis na internet at PlayStation para hindi mainip. Pagkatapos ng tatlong araw, i-re-report natin sa pulisya, magpapa-interview ako sa TV na umiiyak, at boom! Panalo na tayo. Ang mga negosyante ay magpapadala ng milyun-milyong donasyon para sa ransom, na ibubulsa natin!”
Kinabukasan, naging perpekto ang lahat ayon sa maitim na plano. Habang naglalakad si Javy palabas ng bar, dinampot siya ng mga nakamaskarang lalaki at isinakay sa isang itim na van. Walang kahirap-hirap dahil alam naman ng bata ang script.
Pagkalipas ng ilang oras, nagpatawag ng isang malaking press conference si Mayor Roman. Sa harap ng dose-dosenang camera at umiilaw na flash ng mga mamamahayag, ipinakita ng alkalde ang kanyang pinakamagaling na pag-arte. Humagulgol siya, lumuhod, at nagmakaawa sa telebisyon.
“Parang awa ninyo na! Ibalik ninyo ang anak kong si Javy! Ibibigay ko ang lahat, pati na ang buhay ko, huwag ninyo lang siyang sasaktan!”
Kumagat ang buong Pilipinas sa drama. Naging trending topic ito sa lahat ng social media platforms. Ang mga botanteng dati ay galit sa kanya ay biglang naawa. Ang mga malalaking negosyante at kampo ng kanyang partido ay mabilis na nagpadala ng halos limampung milyong piso bilang tulong sa “ransom” na hinihingi umano ng mga pekeng kidnapper.
Lihim na nagdiwang si Mayor Roman. Ang kanyang bank account ay umapaw, at ang kanyang rating sa survey ay biglang pumalo sa pinakamataas na pwesto.
Page: SAY – Story Around You | Original story.
Sumapit ang ikatlong araw—ang araw ng itinakdang “rescue operation” kung saan kunwaring matutunton ng mga bayarang pulis ang hideout at ililigtas si Javy upang maging pambansang bayani si Mayor Roman.
Nakaupo ang alkalde sa kanyang opisina, nakangiti habang hinihintay ang tawag ni Kapitan Dante na handa na ang set-up sa Antipolo.
Tumunog ang kanyang lihim na cellphone. Agad niya itong sinagot.
“Hello, Dante? Naka-position na ba ang mga camera ng media sa labas ng resthouse?”
Ngunit imbes na boses ng tagumpay, narinig niya ang malakas na pag-iyak at pag-ubo ng dugo mula sa kabilang linya. Narinig din ng alkalde ang malakas na buhos ng ulan at mga sirena sa background.
“B-Boss…” garalgal at nanghihinang boses ni Dante. “Boss… tulungan ninyo kami… na-ambush kami…”
Nawala ang ngiti ni Roman. Nanlamig ang kanyang mga kamay.
“Anong na-ambush?! Pinagloloko mo ba ako?! Nasaan si Javy?!”
“Habang bumibiyahe kami papuntang Antipolo kahapon, may dalawang malaking SUV na humarang sa van natin sa highway. Akala namin pulis ninyo. P-pinagbabaril nila ang mga gulong namin. Patay ang tatlo nating tauhan, Boss. At… at kinuha nila si Javy.”
Bago pa man makasigaw ang alkalde, biglang may ibang taong kumuha ng telepono mula kay Dante. Isang malamig, malalim, at nakakatakot na boses ang nagsalita sa kabilang linya.
“Magandang hapon, Mayor Roman. Napanood namin ang napakagaling ninyong pag-arte sa balita kahapon. Nakakaantig ng puso.”
“Sino ka?! Anong kailangan ninyo sa anak ko?!” nagpapanic na sigaw ni Roman. Patakbo siyang lumapit sa pintuan at ini-lock ito upang walang makarinig.
Tumawa ang lalaki sa kabilang linya.
“Kami ang Alakdan Syndicate. At oo, nasa amin ang anak ninyo. Ang pinagkaiba lang namin sa mga bobong tauhan ninyo, hindi kami naglalaro. Nakuha namin si Javy kagabi pa, at sa sobrang takot ng bata nang makita ang mga tunay na baril namin, ikinanta niya ang lahat. May hawak kaming video recording kung saan idinedetalye ng anak ninyo ang buong pekeng kidnapping na pinlano ninyo para manalo sa eleksyon.”
Tila binagsakan ng semento ang buong mundo ni Roman. Hindi siya makahinga. Ang kanyang tuhod ay nanginig hanggang sa napaluhod siya sa sahig ng kanyang marangyang opisina.
“Ito ang gusto naming mangyari,” patuloy ng walang-awang lider ng sindikato. “Nabasa namin sa balita na nakalikom kayo ng limampung milyong piso mula sa mga donasyon. Idagdag ninyo pa ang sarili ninyong campaign funds na nasa isandaang milyon. Gusto namin lahat iyon. Ilipat ninyo sa offshore account na ite-text ko sa inyo sa loob ng isang oras.”
“Wala akong ganyang kalaking pera na mabilisan! Maawa kayo!” hagulgol ng alkalde, ngayon ay umiiyak ng tunay na luha ng matinding takot at desperasyon.
“Kapag tumawag kayo sa mga pulis o hindi ninyo naibigay ang pera bago mag-alas singko, ipapadala namin ang ulo ni Javy sa bahay ninyo, at ipapadala namin ang video ng pag-amin niya sa lahat ng istasyon ng media. Tapos na ang karera ninyo, Mayor. At tapos na rin ang buhay ng anak ninyo. Oras na para magbayad kayo ng tunay na ransom.”
Naputol ang linya. Naiwan si Mayor Roman na nakadapa sa malamig na sahig, tulalang nakatingin sa kawalan.
Sa kanyang sobrang kasakiman na linlangin ang taumbayan upang makakuha ng simpatiya at yaman, siya mismo ang gumawa ng perpektong patibong na tuluyang lulamon sa kanyang pamilya, yaman, at buong karera.
Wala siyang magagawa kundi harapin ang malagim na katotohanan na may mga halimaw sa labas na mas masahol pa kaysa sa kanya.